Önce bir kafes resmi yaparsın
Kapısı açık bir kafes
Sonra kuş için
Bir şey çizersin içine
Sevimli bir şey
Yalın bir şey
Güzel bir şey
Yararlı bir şey
Sonra götürür bir ağaca
Asarsın bu resmi
Bir bahçede
Bir koruda
Ya da bir ormanda
Saklanır beklersin ağacın arkasında
Ses çıkarmaz
Kımıldamazsın
Kuş bazen çabuk gelir
Ama uzun yıllar bekleyebilir de
Karar vermezden önce
Yılmayacaksın
Bekleyeceksin
Yıllarca bekleyeceksin gerekirse
Resmin başarısıyla hiç ilişiği yoktur çünkü
Kuşun çabuk ya da yavaş gelmesinin
Geleceği olup da geldi mi kuş
Çıt çıkarma yok
Kafese girmesini beklersin
Girdi mi kafese fırçanla
Usulcacık kapısını kaparsın
Sonra kuşun bir tüyüne dokunayım demeden
Bütün kafes tellerini teker teker silersin
Yerine bir ağaç resmi yaparsın
Dallarının en güzeline kondurursun kuşu
Tabii ne yapraklarının yeşilini unutacaksın
Ne yellerin serinliğini
Ne de yaz sıcağındaki böcek seslerini
Otlar arasında
Sonra beklersin ötsün diye kuş
Ötmezse kötü
Resim kötü demektir
Öterse iyi olduğunun resmidir
imzanı atabilirsin artık
Bir tüy koparırsın usulca
Kuşun kadından
Ve yazarsın adını resmin bir köşesine
Bu canlıların bilimadamlarınca vücutlarının küçük olmasından dolayı tek yummurtalığı bulunmaktadır ve diğer tarafında ise sadece yumartalık kanalının uzantısı vardır. Yapılan deneyler ile mevcut bulunan yumurtalık kesilmiş ve ilerleyen zamanlarda görülmüştür ki diğer tarafta sadece uzantısı bulunan kanalın ucunda yeni bir yumurtalık oluşumu gözlemlenmiştir. Bilimadamları bunun cevabını hala açıklayamamaktadırlar. Allah'ın işi.
kafeste olanı eğlenceli lan bazen bu mahlukun. mal mal hareketler yaptığı için eğlenceli ama.
bokuna basıyor, sonra su kabının içine basıyor, sonra içiyor iğrenç herif. ehuh komik ama. bazen de su kabının kenarında durmaya kalkıp, bastığı anda deviriyor. elinin ayarı yok olm herifin.
çarpık kentleşme belirtisi olan; balkonumuzun elle uzanabileceğimiz uzaklığındaki elektrik direğinde beslediğim canlılardır efendim! her sene ısararla gelir oraya yuva yaparlar. ben de onları ekmek kırıntısıydı oydu buydu derken yemlerim (gerçek manada 'yemlemek' yanlış anlaşılmasın). geçende birbirine delicesine bağlı olan kuş çiftimiz yumurtladı. illa da çoğalmak istiyorlar canım. sanırım henüz korunma yöntemlerini bilmiyorlar.
"bu konuda bildiklerimiz eski bir sümer mezarında bulunmuş taşın üzerine kazınmış şeylerden ibaret. aynen aktarıyorum:
çocuklar ""mini mini bir kuş donmuştu, pencereme konmuştu. aldım onu içeriye, cik cik cik cik ötsün diye. pır pır ederken canlandı, ellerim bak boş kaldı."" diye bir şeyler söylüyorlar, çocukların söylediği üzere kuşu içeriye cik cik cik cik ötsün diye almışlar ama o pır pır etmiş, üstüne üstlük canlanmış, ellerine bakalım boş kalmış-mış. bundan böyle bütün kuşlar cıvıldamak zorundalar, cikildeyemecekler. ah bu benim en değerli şeyim, ondan mezarıma koydurucam."
görüldüğü üzre, bundan mütevellit cıvıldıyor bunlar. kara gözlülerim. kara gömleklilerim.
yine görüldüğü üzre, cikildememelerinin/cikildeyememelerinin sebebi gene kendiler. kedileri ettiler kendiler buldular. doğa vahşidir.
kendisine "öyle-böyle değil, sebze denilen zaten default olarak iğrenç bir şey, sen neden haşlayıp falan iyice bok edersin ki yahu?" diye cıvıldamak istediğim hayvan.
bunlar genelde o kadar güzel hayvanlar oluyorlar ki, "cıvıldamak" diye kendi kelimeleri var. insanın içi hoş oluyor. mesela diğer hayvanlara ve onların çıkardıkları seslere bakalım -anaokulu düzeyi çocuk programı tandansı-:
at kişner,
köpek havlar,
tavuk gıdaklar,
eşek anırır,
arı vızıldar -bu da güzel-,
sinek de vızıldar -bu güzel değildir ama-,
kedi miyavlar -ki kuşlardan daha iyi bir bunlar var?
kuşlarla "ötmek" fiilini beraber kullananlar var ki -şüphesiz cehennem ateşi en çok onlaro yakacaktır.
kuş cıvıldar.
o öten horoz horoz. "ü-ü-rü-üü.." hani..
çok güzel cıvıldayan bir şey. şu an sözlükte online görünen on altı kişiye -ben hariç on beş oluyor, hah!- şu an ölüyor olsam vereceğim öğüt, "pencerenizi açın, cıvıldıyorlar!" olurdu. o derece.
küçük olanları sıcaklıklarını koruyabilmek için geceleri uçar. yıldızların pozisyonundan yararlanarak yolunu bulur. daha büyük olanları ise güneşin oluşturduğu sıcak hava akımları üzerinde hareket ederler. gün boyunca güneşi ve yeryüzündeki işaretleri kullanarak yollarını bulurlar. **
