Eğer kore gitmeseydik sovyetler bize giricek az kitap okuyun salaklar sebepsiz yere asker göndermedik ruslar o zaman cok tehlikeliydi hala öle eskisi gibi değiller ama yinede sovyetlerin devamı.
korelilerin bize hayran olmasının sebebidir.
şirincede bir müze vardır ve osmanlı yazısı ile hangi ülkeden kaç şehit verildiğinin tutanakları bulunmaktadır.
şirinceye efese kreliler çok gittiği için orada bulunur bu kağıtlar. koreceye çevrilmiştir japonlara ayıp olsada.
neredeyse tüm koreliler osmanlıyı atatürkü bilir ve saygı düyarlar korede bir anıtlığımız mevcuttur ayrıca kore gazilerine korede ücretsiz eğitim hakkı tanınmıştır.
adnan menderes'in asılması için tek bir neden göster deseler neden olarak seçeceğim savaştır.
ulan ne işin var senin kore'de andaval.
ama kore ders olmamış ki hala savaş çığırtkanlığı yapan ve suriye'ye girelim,ırak'a girelim, musul'a girelim kırım'a girelim diyenler var.
Amerikan sevdalısı bir başbakanın kararı yüzünden girilen savaştır.
Diyorlar ki tarihimiz Çanakkale savaşı' nı destanlaştırırken, neden Kore Savaşından pek bahsedilmez, belki de bir utanç kaynağı olduğu içindir. Utanmamızın nedeni orada yapılan kahramanlıklar değil, sadece orada kahramanlık yapılmasına neden olunduğu içindir.
bizim savaşımız değildir ancak abd'ye yalakalık olsun diye asker göndermiştir menderes. sonucunda da türkiye nato'ya girmiştir. orada ölenler bok yoluna gitmiştir.
Türkiye'de pek bilinmeyen , önem verilmeyen ama tarihimize şanli bir sayfa eklemiş savaştir.Türk askerinin özelliklede kunuri savaşindaki kahramanliği dillere destandir.Hakkinda birçok dizi ve film yapilmasi gerekirken gözardi edilmektedir.
Askerimizin korede ne işi vardi sorusunu akla getiriyor.Aslinda bu savaşa girme sebebimiz 2.dünya savaşindan sonra doğu ve bati bloklara arasinda kalmiş sovyet tehlikesinden dolayi zor günler geçiren türkiye'nin kendini bati blokuna beğendirip aralarina dahil olmak istemesidir.Neticede başarilida olunmuş Türkiye savaştan iki yil sonra nato'ya girmiştir.
Bu savaşin en olumlu yönüde güney kore ile türkiye arasinda günümüzde de süren güzel bir dostluğun temellerini atmasidir.
başındaki komutanlar bile niye katıldıklarını anlamamışlar. yıllar sonra torunları sorduğunda ''hakkaten lan ne işimiz vardı kore'de?'' diye kendi kendilerine düşündüklerine eminim.
tugay komutan yardımcısı albay celal dora geri çekilme esnasında 241. alay sancağını düşmana bırakmıyor, beline sarıp kuşatmayı çarpışarak yarıyor, çıkıyor.
8. ordu komutanı general Walton Harris Walker, 13 aralık 1950'de tugayı ziyaret ediyor ve şöyle konuşuyor :
" kahraman türk askerleri, size ordum, amerikalılar ve kendim adına teşekkür etmeye geldim. aslında, düşüncem birliğinizi kunuri'de hemen cepheye sürmek değildi. ancak düşman taarruzunun meydana getirdiği kötü durum karşısında, bu ağır görevi size vermek zorunda kaldım. siz görevinizi cansiperane çarpışarak yaptınız. eğer sizin kahramanca direniş ve mücadeleniz olmasaydı, ordum kuşatılacak ve çok müşkül duruma düşecek, hatta tamamıyla yok edilecekti. size minnettarlığımı ifade etmek istiyorum. sizin, türk tugayının ordumun bir parçası olmasından gurur duyuyorum ! ".
