farkında olmasa bile aslında cümle kurarken bile eksikliğini yaşayan insandır. hayata bakış açısı, bildikleri, başkalarına kattıkları çok sınırlı olur.
Parası yoktur, zamanı yoktur diyorsunuz da bunun en güzel örneğini yakın zamanda salak bir kızın çektiği fotoğrafta kitap okuyan adam vermiştir. Hani giyimi kötü olan, hani metroda kitap okuyan adam gibi adam. Ne demişti? "Çalmıyorum, çalışarak kazanıyor, param yettiğince kitap almaya, kütüphaneye gitmeye çalışıyorum."
Ki bu adam ilkokul 6 terk, annesi babası ayrı. Bu adama gariban diyemem çünkü gerçek garibanlar imkanı olupta okumayanlar ve ya okumamak için bahane üretenlerdir. Kısaca kitap okumak maddi durumla orantılı bir şey değildir, insanın cahilliğine bir dur deme isteğiyle doğru orantılıdır.
para bulamıyorum lafı yalan halk kütüphaneleri var okuyamıyorum ne demek ayrıca sende 2 tane de okuyamıyorsan boşssun biraz kusura bakma hem kitapların 1tl ye satıldığı yerler biliyorum merak eden varsa sorsun söylerim.
Genellik sığ olan insandır. Düşünceleri ve savunduğu şey yok denecek kadar az olan ve varsa da onlar hakkında yüzeysel bilgi sahibi olan kişidir.
Hayatı boyunca Kuran'ı hiç okumayıp onun hakkında konuşanlar mesela.
Diğer özellikleriyle bu açığı kapatma ihtimali vardır. ilkokulda zorla okutulan o yaşta zevk vermeyecek kitapların seçilmesi buna sebep olmuş olabilir. Sırf kitap okuyorum diye kendini yetkin entelektüel bilgili sananlardansa ne olduğunu bilen okumayı sevmeyen insan tereddütsüz tercih edilir.
-okumayı sevmiyor olabilir.
-parası anca geçimine yetiyordur, kitap alamıyordur.
-okuma yazma bilmiyordur.
-okumanın verdiği his hoşuna gitmemiştir.
bunun gibi bir sürü neden sıralanabilir.
öyle yok odun, yok bilmem ne diyen okumuşlar da bence boşuna okumuşlardır..
edit 1: parası kitaba yetmeyen insanın kütüphaneye gidecek zamanı olur mu bir düşünmek lazım.
edit 2: benim kitaplığım sizin semtinizdeki kütüphaneyle yarışır. lafın sahibi kendini biliyor.
edit 3: kitap okuyanlar böyle cahil cahil konuşuyor ise işimiz zor..
benim gibi bitirene kadar hayattan koparak işten güçten olacak şekilde kitap okuma alışkanlığı olanların içinde bulunmak zorunda kaldığı topluluk. ben de isterdim zar kadar bir kitap alayım, manzara gören bir masaya koyup yanında bir fincan kahveyle instagram'da paylaşayım, ortamlarda kitap okuyoruz cicim kültür kasıyoruz diye dolanayım. ama olmuyor. önümde bir grange, bir stephen king varsa ben o kitabı yerim. amına koyarım. iş güç hak getire. aç kalmamak için okumuyoruz.
Kardesim kitap okumaktan nefret eder ama su an Odtu de okuyor, her konuda da fikri vardir, bos konusmaz. Nasil oluyor bilmiyorum. Evimizin bir odasi sirf ansiklopedilerle, dergilerle vs doludur. Bir gun baktim, kardesime ne sorsan kimyadan giriyor, kuantumdan cikiyor
Biyojiden giriyor, baska bir yerden cikiyor; aldim elime guyaa kimya okuyorum, güya herseyin teorisini okuyorum. Olmuyor arkadas o kiz gibi girmiyo aklima, masallah zehir gibi nasıl oldugunu cozemiyorum ama öyle.
