ne zaman ki bir hobi ya da boş zaman aktivitesi olarak değil de yemek içmek gibi günlük hayatın bir parçası haline getirirseniz o zaman hiçbir zaman kopamayacağınız eylem. insan nasıl mutfağa gider bir bardak su içer, ya gideyim de su içeyim hele diye kasmaz, düşünmez, sorgulamaz bu da işte böyledir. bir bakmışsınız kanepeye kıvrılmış, şahane bir kitabın içine balıklama dalmışsınızdır.
gerçeklerin insanı köşeye sıkıştırıp hayallerinden ayrı bıraktığı, kimsenin rutinden kopamadığı, 3 saatlik sınavlarla insanın hayallerinin elinden alınabildiği günümüzde, farklı olabilme cesaretini gösterebilmektir.
herkesin açtığı kapı ve yürüdüğü koridorun aksine, insanın kendi kapısını açıp seçtiği yolda ilerlemesidir. masmavi nehirlerin, güneş kırıntılarının ve uçsuz bucaksız gökyüzünün takibinde, insanın kültürle kucaklaşmasıdır.
lise kapılarında kabadayılık yaparak, motora binip sakin sokağı duman ve gürültüye boğarak, tembellik ve boş muhabbetlerle çekirdek çıtlatılarak geçirilecek süreye anlam katmayı bilmektir.
toplumun çıkamadığı kalıplardan tamamen kurtulup, yozlaşmışlığın içinde yepyeni ve özgün olabilmektir kitap okumak. insanı bambaşka dünyalarla tanıştıran kütüphane raflarıdır, tırmanılacak.
anne babaların çocuklarının yapmadığını yakındıkları eylem. ama kendileri örnek olmak amacıyla alıp ellerine bir kitabı çocuklarının karşısında okumazlar. bir de çocuklarından kitap okumalarını isterler.
alışkanlık haline getirildiğinde dünyanın en güzel ve zekli alışkanlığı haline gelen eylem.. insanların küçüklüğünde kazanmaması halinde ilerde zor kazaacağı hayatı anlamlandırma futbol terimiyle oyunu açma işlemi..
maalesef genel anlamda unutturulmuş bi kültür, bikaç sene öncesinde hediyeleşme sözkonusu olduğunda kitap alınırdı ve böylece kişi bu alışkanlığı farketmeden edinmiş olurdu ama nolduysa oldu ve kitap almak ya da okumak klasiklik, geri kafalılık olarak gösterilmeye başlandı ve işe yaradı da.. gençler bu kültürden çok uzaklaştı ama toparlanma süreci oldu olmaya da devam ediyor..
şehirden şehire verilen reaksiyonlar değişmektedir bu eyleme karşı. şöyle ki eğer istanbul'daysanız ve otobüsteyseniz -doğal olarak yol uzun süreceğinden- kitap okumanız normal karşılanan bir eylemdir. ama eğer adana'daysanız -ki zaten bir ucundan bir ucuna gitmek en fazla bir iki saat alacaktır- otobüste kitap okumanız garip bir yaratıkmışçasına karşılanmanıza sebep olur. *
fotoğraf çekmek kadar ruhu dinlendiren, bulunduğunuz dünyadan, ortamdan uzaklaşmanızı sağlayan eylemdir.kazandırdıkları anlatmakla bitmez, kısaca her ortamda fark edilebilen biri yapar sizi...
anket ve benzeri şeylerde hobileriniz kısmına herkesin mutlaka yazdığı eylem, "hangi tür kitaplar, ne sıklıkla?" diye sorulursa da "seversem okurum, arada bir" denilir. ama o kitap okuma hobisi olmaz, senede 3-5 kitapla hobi edinemez insan kitap okumayı. haftada ya da on günde bir kitap idealdir hobi diyebilmek için.
çok sık okunduğunda karakter sağlamlaşır,diksiyon düzelir,hızlı düşünme kabiliyeti artar,vizyon kazandırır,dünya görüşü kazandırır,bilinenin aksine sosyalleşmeyi besler,bişeyleri araştırma güdüsünü tetikler,toplum içinde akıllı cümleler kurup takdir almayı sağlar,dimağını güçlendirdiği için en zor sınava 1 saat içinde hazır olmanı sağlar,insanları anlamanı kolaylaştırır,iletişim sıkıntılarını çözer,msn de geyik yapmak için kullanacağın vakitten aldığı için insanlığına katkıda bulunur,dünyadaki düşünce akımlarından haberdar olmanı sağlar,katıldığın her sohbette söyleyecek bir iki sözünün olmasını sağlar,müzikle ilgilenen kişilerin beste yapması için ilham verir,şairleri yeni bir şiir için tetikler,kalbi kırılmış sevgiliye birkaç güzel söz söyleyerek affedilmeye yardımcı olur,olgunlaşmaya yardımcı olur,liderlik vasfı kazanmaya yardımcı olur,savunduğun bir düşünceyi yanlış anlaşılmadan aktarmanı sağlar,ikna kabiliyetini arttırır ve saydıkça uzayıp gidecek bir sürü fayda sağlar.
gerçek ile düş ü ayırmama sanatıdır.* hangisinin daha güzel ve keyifli olduğu bir türlü kestirilemese de ağır basan taraf kitaptır. çünkü victor hugo nun sözü doğrudur:
