Her şeyin içinde kusur aramayı seven insanlar genelde kendi yaptıkları hataları ilk unutan insanlar oluyor. Diğerlerinin hatalarına bu derece takıyor olman kibrin ilk işaretidir.
insanı ,tanımlandığı isimden en çok uzaklaştıran sıfat,inananlar için günah.
en ufak meziyet ve sahip oluşların bile kibrini yapan insanlar o dev aynalarından bir kurtulamıyorlar ki ne kadar da aciz bir durumda olduklarını görsünler.
Dünya "en aşağı olan" anlamına geliyor. Aşağılık, köhne bir saray bu, insanın hapishanesi. Evren insanın gözlerine sığar da insan bir dünyaya sığamaz, dar gelir. Ruhun gerçek mekanı, ebedi ikametgahına doğru yolculuğunda insanın dert edindiğini sıkıntılara bakınca içine düştüğü kibir bunalımlarını ancak komedi anlatır.
adamın biri demiş ki yanındakine,
"şeyhim beni çingenelere dövdürdü."
adam da düşünmüş düşünmüş kahkaha atarak şöyle demiş:
"Çingeneden dayak yiyen pezevenkte kibir mi kalır?"
