bir batı izmidir. anadolunun tezek kokulu şehirlerinde hiçbir anlam ifade etmez. ülkenin batısı ile doğusu arasındaki uçurumun çapını gözler önüne serer uygulamadır. esasen uygulama bile denemez; şakşakçılığının yapılmasından öte nemalananlar haricinde kimse nemalandığının tahsis ettiğinin oklarından ziyade bir bilgiye sahip değildir. uzuuuuun uzun döktürebilirim buraya ama, uludag sozluk okumuyor kardeşim, nonstop yazıyor.
kemalizm'in bugün geldiği nokta; "ataürk yaşasaydı fenerbahçeli olurdu" ya da "atataürk yaşasaydı x partili olurdu" şeklinde bir akıl yürütme metoduyla beslenen, "kendine mal etme" politikasıdır. atatürkçülük söyleme, eyleme, siyasi/sosyal maddi varlığına kılıf hazırlama, onu olumlama niyetindekilerin usanmadan nerdeyse yüz senedir ağızlarından düşürmedikleri sakızdır. vatan temalı nutukların, bu kadar milliyetçi histeriye sağcısı solcusu farketmden boğulmuş bir memlekette atatürkçülük arka planı ile yutturulması en kolay yol gibi görünüyor zaten. atatürkçülük aslında batı tipi bir ilerleme ile birlikte despotizme varacak kadar keskin ve nettir. demokrasi kefesi adına daima eksik ve sürekli yüsek milli menfaatler denilen meretin ve aslında baskıcı bir 'olamayan kavramlar bütünün' ağır bastığı bir terazidir.
bir türlü aşılamayan laiklik meselesi aslında ataürkçülük veya kemalizm denilen şeyin tek ve net özetidir. bugün 1950'lerin demokrat parti iktidarının üzerinden geçen onca seneye rağmen bir numaralı gündem maddesi hala laikliktir. kemalizm laiklik ilkesi ekseninde koca bir yüzyılı devirmesinin sebebi arka planının kofluğundan ileri gelir. çünkü kemalizm sonradan halk üzerinde tahakküm kurmak niyetindekilerin uydurduğu bazı ayetler bütünüdür. atatürk'ün kemalizm'e bakış açısı ne olurdu çok merak ediyorum. biz atatürk'ün ağzından çıkan her cümleyi "türk şöförü en asil duygunun inSanıdır"a kadar götürüp birer sembol, birer özdeyiş halinde ufak haplar şeklinde paketleyerek bu milllete yutturmaya çalıştık senelerce.
atatürk'ün herhangi bir konudaki görüşünü bir sözü ile anlamlandırıp kafamızı kuma gömüyor hayalimizde yarattığımız bir atatürk ve kati doğrular silsilesi ile mutlu mesut yaşıyoruz. atatürk doğru ve yanlışları ile bir siyasetçidir. yanlışları da her insan/siyasetçi/devlet adamı/ komutan vs gibi en az doğruları kadar çoktur. atatürk aynı konularda dahi kısa sürede değişkenlikler gösterebilirken, kendi kendini siyaset gereği tevil ederken kendi yarattığımız atatürk imgesine tapınmak nasıl bir aymazlıktır şaşırıyorum.
evet bir ideoloji değildir kemalizm. belki bir sentezdir. batılı modernleşme modeli ile otoriter devletçiliğin- devlete tapınmayı "aman allah devletimize zeval vermesin" ile gayet net formulüze edebiliriz- sentezi olabilir ama asla bir özgürlükçü demokrasi modeli değildir. hernedese bugün kemalizmin karşısında olmak, ona eleştiri getirmek liberal veya şeriatçı olmak gibi iki uç nokta ile yaftalansa da sol'un atatürk'ü iyi analiz edip sırtını bu kapitalist/otoriter devlet örgütlenme biçime dayamaktan ziyade kökenleri marx'a kadar giden sosyalist örgütlenme fikrine odaklanması gerekir.
sol kemalizm'i bir çeşit ilkeler yığını olarak kakalamaya çalıştıkça 12 eylül modelinden bir adım ileriye gitmesi mümkün gözükmemektedir. askeri darbeler de daima kemalimzden beslenir ve onu çıkış noktası olarak alarak 'kutsal devletçi' yapılanmayı olumlamaya girişir. ortada bir cumhuriyet sorunu varmışcasına cumhuriyetçilik diye bağırmak ve en mühim mesele olan ordu-siyaset göbek bağını koparamamak en büyük eksikliğimiz. türkiye'de en büyük sorun çok partili demokratik modele geçilmesinden nerdeyse yetmiş sene sonra bile hala militarist yumruğun tepemizde olması, kemalizm ile halkın uyutularak askere açık kapılar bırakılmasıdır. kemalizm'in militarizmin, 12 mart'ın, 12 eylül'ün demokrasi üzerindeki demokles'in kılıcı askeri diktanın beslendiği ve nemalandığı en büyük kaynak olduğunu görmemek için ya saf ya da çok iyi niyetli olmak gerekiyor. bu halk senelerdir kemalizm maskesi ile uyutulmuş içinde süpriz yumurta olarak bekleyen asker bu yumuşak karnı çok güzel sömürmüştür. türkiyede demokrasi sorunu ana meseledir. kemalizm'i aşamadığımız sürecede olmaya devam edecektir. türkiye'de ordunun hakimiyeti ana meseledir. demokrasi meselesi ile tek yumurta ikizidir. darbelerle, muhtıralar geçen bir yüzyılın ardında arpa yol katedemeyen türk demokrasisi kemalizm ve 'cumhuriyet elden gidiyor' masalı ile uytulmaktadır. artık atatürk'ü dahi aşan bu kemalizm meselesi bir kenara bırakılmalı, çağımızda gericiliğe denk düşen tüm bu kavramlar kutusu kemalizm'e tapınma faslı bitmelidir. yoksa bir yüz sene daha yerimizde sayacağımız aşikar.
kuvva-i milleye ruhu 1923 de kalmıştır. kemalizm ise 1923 de başlamıştır.muasır medeniyyetler seviyesine gelmememiz yönündeki en büyük engel. (bkz: demokrasi)
şahin alpay tarafından çok ilginç bir şekilde ortaya koyulan iki tanımı vardır.
--spoiler--
Sezer'in "devlet ideolojisi" ya da "Atatürkçü Düşünce Sistemi" olarak gönderme yaptığı Kemalizm, bugün başlıca iki şekilde yorumlanıyor. Bir yoruma göre Kemalizm, Atatürk'ün Batılılaşmayı, çağdaş uygarlığı yakalamayı hedef gösteren fikirlerini; hiçbir dogma tanımayıp, eleştirel akıl ve bilimin yol göstericiliğini savunan tavrını ifade eder. Öteki yorumuna göre ise Kemalizm, 1930'larda, tek parti yönetimi altında, o günün ihtiyaçlarına ve o günün dünyasında hakim olan modernlik anlayışına bağlı olarak geliştirilen politikalara mutlak sadakati gerektirir. Bu yorumuna göre Kemalizm, Türklüğü etnik kökenle ya da Türk kültürüne bağlılıkla tanımlayan; laikliği de devletin dini kontrol etmesi ve dinsel özgürlükleri kısıtlaması olarak anlayan politikaları savunmak anlamına gelir.
Ne yazık ki Sayın Sezer, son yıllarda Kemalizm'in ikinci, dogmatik yorumunu en katışıksız ve en otoriter şekliyle ifade eden resmi sözcü oldu. Bu yorumun, fevkalade pragmatik bir lider olan, başarılarını buna borçlu olduğuna inandığım ve büyük saygı duyduğum Atatürk'ün dogmaları reddeden görüşleriyle bağdaşmadığı konusunda en küçük bir tereddüdüm yok. Atatürk'ün tıpkı totaliter diktatörler Hitler, Stalin, Mao ya da Kim Il Sung gibi "Yüce Önder" ya da "Ulu Önder" olarak anılmasını, bir kişiye tapma konusu haline getirilmesini, ona derin bir saygısızlık olarak gördüğümü de belirtmeliyim.
--spoiler--
şahin alpay bana söyleyecek bir söz bırakmamış, bugün kemalizm ikinci anlamdadır, iktidarını kaybetmek istemeyenlerin sarıldığı bir silahtır, ellerinde patlayan.
"herkes kemalist olacaksa demokrasi nasıl olacak?"
sorgulamasını zamanında yani darbeden önce-9. reis-i cumhur demirel'e yaptıran 3 okunu komünizmden, 3 okunu da liberalizmden almış, hafif 30ların faşizminden nasibini almış siyasal doktrin olarak görülemeyecek kadar geniş ve bu genişliği sebebiyle yanlış bir öngörüyle mao nun çin'i ya da stalinin (bkz: sscb) siyle karşılaştırılan milli ideolojidir.
ingilizlerin zamanindaki korkulu ruyasiydilar. birinci dunya savasindan sonra ulkeyi parcalamak ve alamk icin kendilerine yardim eden yobazlarin tersine ingilizlerle savasip onlari ulkeden atmislardir .
ingilizlerin siyasi ahaytımıza hediye ettiği bir izm'dir.kurtuluş savaşında iniglizlerin direnişçi türklere "kemal'in yanındakiler" anlamında "kemalistler" gibi bir isim takmıştır. bunu duyan mustafa kemal ve onun yolunda ilerleyenler bu ismi kabullenmiş ve kullanmışlardır. fakat günümüzde atatürk'ü ve eserlerini yıpratmak isteyen "yobaz" çevrelerin en çok saldırdıkları olgudur.
kemalizm bu ülkede olmayan tek şeydir sn eylmz in dediği gibi ne milliyetçilik ne laiklik nede demokrasi var bu ülkede bikaç bu ulke monarşiyle yonetiliyor artık adıda temsili demokrasi...
türkiye cumhuriyeti vatanda$ı olan her insanın istisnasız olarak zihninde bulunması gereken öğreti ve fikirler bütünü... atatürk'ün bağımsız türkiye cumhuriyeti için yaptığı her $ey. ancak bugünlerde bir ideoloji haline gelmi$ olması gerçekten üzücü bir $ey. anormal bir $ey hatta.
atatürk yaşasaydı asla destekçisi olmayacağına inandığım erke dönergeçi formunda bir ideoloji. kesinlikle atatürkçülük değildir. hatta bazı yerlerde atatürkçülükle çelişir, uygulama babında.
türk devrim sürecinde izlenen yöntemler ve gerçekleştirilen eylemler; uygulamayla doğruluğu kanıtlanan kurallar olarak ortaya çıktı. devrimin içinden süzülüp gelen bu kurallar kemalizmi oluşturdu. devrim sürecinde ve devrimin önderi tarafından ortaya konulan bu kurallar kemalizmin lkeleridir. ilkelere bir bütün olarak kemalizm (atatürkçülük) adı verilmektedir.''kemalizm, kapitalist ve sosyalist sistemlerin analiz ve sentezinden doğmuş, anti-emperyalist bir yöntemdir.'2(K.odabaşı)
Kemalizm sözcüğü ilk kez 1935 yılında bizzat Atatürk tarafından CHP programında kullanılmıştır ve 1937 yılında kurulan hükümet programının içine de konulmuştur.Değişmez ilkeleri Cumhuryetçilik,Devrimcilik,Halkçılık,Devletçilik,Laiklik ve Milliyetçiliktir.içerdiği Devrimcilik ilkesi günümüzde malesef ki bazı çevrelerce 'bağnaz düşünce' olarak görünmesine karşın aksine her türlü ilerlemeye açık olduğunun göstergesidir.Milliyetçiliği ise bağnaz bir ırkçılık ile asla karıştırılmamalıdır.Kemailizm'e göre 'etnik kimliği her ne olursa olsun ortak bir kültürel mirası paylaşan bir toplum millet sayılır ve bir etnik kökenin diğerine göre hiçbir üstünlüğü yoktur'.Önerdiği yönetim biçimi sadece Türkiye Cumhuriyeti için değil dünya devletleri için de önemlidir.Ulus devlet modelinin yeniden dünya gündemince açık açık dile getirlimese de benimsenmeye başlandığı bu zamanda içimize iyice sindirmememiz gerekmektedir.
altına yazılan entrylerden anlaşıldığı üzere, sözlük yazarlarının bir kısmının bilmediği, bir kısmının inatla bilmek istemediği, bir kısmının sempatizanı, diğer bir kısmının ise uğruna hayatını verebiliceği "izm" dünya görüşüdür.
