ailece hep beraber televizyon izlenen yıllarda , çocuklar okul arkadaşlarına onun filmlerinde repliklerle küfür ederlerdi. zengin , fakir , işçi , memur , müdür , amir , patron , usta , çırak herkesin ortak noktasıydı. bütün bu insanlarla kemal sunal muhabbeti yapılabilirdi.
peki bunu başarabilmek kolay bir şey midir ?
siyasetçilerin benzer bir etki bırakabilmek için danışmanlarına inanılmaz paralar verdikleri , ama başaramadıkları bir işi yapmak o kadar kolay mıdır ?
mizah , muhalefeti zeki ve komik bir biçimde yapabilmekse , kemal sunal bu ülkeye gelmiş geçmiş en büyük mizahçılardan biridir.
hakkındaki ilk entry sözlük açıldığı gün girilen oyuncu.
ayrıca ölümü hatırladığım ilk olaydır. turuncu bir şortum vardı hiç unutmam annemle beraber bahçeden içeri girmiş eve doğru yürürken kiracı kemal sunal ölmüş demişti.
oynadığı filmlerle sadece insanları güldürmekle kalmayan aynı zamanda sağlam bir şekilde sistem eleştirisi yapan oyuncu. ha filmleri kendisi yazmadı belki ama kendisi oynadı. sırf bu sebepten dolayı bile efsanedir.
büyük sanatçıdır. malesef şu zamana kadar eşine, benzerine dahi rastlanmamıştır. mizah yeteneği eşsiz, muhteşemdir. sonsuza kadar yaşayacaktır büyük üstad.
Film paketi bulunan, arada açıp Tokatçı'yı izleme sebebimdir. Çok değerlidir benim için. Daha dün Ali Sunal'ın tweetleri sayesinde Hababam Sınıfı'nı izledim youtube üzerinden.
filmlerde oynadığı karakterlerin aksine halktan kopuk, burnu havada ve ukala olan rahmetli oyuncu. oyuncu derken 32 dişi birden gösterecek şekilde sırıtıp eşşoleşşek demenin haricinde pek bir yeteneği de yoktur.
ölüm günün nadir hatırladığım simalardan. her zamanki gibi bir sabah kahvaltısı esnasında 5.sınıftayken(burdan yaşımı belli etmiş oldum neyse) kahvaltımı büyük bir iştahla yapıp kalan 15 dakikalık süreç için televizyon izleyeyim dedim. şimdi sabah haberlerini izliyorum deseniz ha ha lan 5.sınıfta oturulur haber mi seyredilir dersiniz ama açıklayayım, bir kere akşam haberlerini hiç sevmiyorum nedense bu sabah haberleri bir keyifli geliyordu bana, güzel oluyorlardı, birde o zamanlar büyük adam olmaya özeniyordum aslında. her izlediğim filmde, dizide beynime büyük adamlar sabah kalkar ve televizyonu açıp haber seyreder sonra kahvaltısında gazetesini okur diye bir algı vardı. o dönem böyle gazete imkanım olmadığı için yapmadım bunu, imkan bulduğumda da yemek yerken bir şey mi okunurmuş lan deyip okumam hala. evet işte tam öylesi bir anda önlüğüm düğmelerini iliklerken, yakalağımı takarken bir haberde alt yazıda kemal sunal öldü alt yazısı. o zamana dek ne böyle bir yakınımı, ne de böyle herhangi bir ölüm haberinin farkında olurdum. bana gelen ilk ölüm haberi bu olmuştu, olum o nesil olarak ünlüleri say desen ilk kemal sunal derdi bizim yaşımızdakiler internet mi vardı torrenten film indirip izleyelim, doğru dürüst sinema mı var ki biz gidelim. akşam asmalı konaklar, zerdalar*** olursa hababam sınıfı, zübük, tosun paşa, zübük, çöpçüler kralı onları izlerdik işte. evet o haber ve ben gözüm yaşlı mutfağa gidiyorum anne kemal sunal ölmüş, sanki annemden bir yakınımızı kaybetmişiz gibi bir tepki bekliyorum ama nafile bir ufak tepki verdi geçti ben ise insanlar ölüme karşı nasılda soğuk diye hayatı sorguluyorum çocukluk işte ne yapasın. o halde okula gidiyorum işte sonrası yok.
hemşehrimin** ölüm haberi ilk kez hissedişimdi ölümü, ilk kez bir ölüme ağlayışımdı. ilk aldığım ölüm haberiydi kemal sunal'ın ölümü. üzerinden geçen 13 yılda sanki hiç ölmemiş gibi hissettiren de nadir insanlardan. hala gülüyoruz, hala izliyoruz ve muhtemelen torunlarımız dahi izleyip gülecek. bu vesileyle söyleyelim allah rahmet eylesin mekanı cennet olsun.
