gözleri dolduran, kaliteli, hiç bitmeyecek, hiç unutulmayacak üstaddır.
1985 yılındaki röpörtajından bir kesit;:
--spoiler--
2. günden, yani 9 mayıs'tan devam edeyim;
- eskiden filmlerinizde hayli küfürlü sahneler var diye eleştiri aldınız. şimdi bunlar yok galiba?
- o eleştiriler, bazı basın mensuplarından geldi. bu olayı, çok abartarak, yazıp çizdiler.
- siz aksi görüşte misiniz, küfürlü konuşmuyor muydunuz?
- küfür ediliyordu. dört seneden beri küfürlü, argo lafları bıraktım. artık bir tek kelime bulamazsınız. ama, o basın mensupları bunu yazarken sırf kemal sunal'ı yazıp, çizdiler. "meyve veren ağaç taşlanır." kemal sunal'ın "eşşoğlueşek" sözü, bana göre kimseye batmıyordu. şaban bu kelimeyi çok güzel söylüyordu. yolda kadınlar beni çeviriyordu. en başı kapalısından, en kürklüsüne kadar... "bir kere eşşoğlueşek de, ne olur" diye... yolda oluyor bunlar... halka göre bu kelime küfür değildi. birkaç filmde küfür vardı, doğru, onları kaldırdık. onlar da niye vardı? anadolu filmiydi. benim anadolu insanım da öyle konuşuyor yani... özellikle koymadık ki onları...
--spoiler--
Atatürk sevgisi nedeniyle 10 Kasım olan doğum gününü 11 Kasım' da kutlamayı tercih eden usta oyuncu, büyük Atatürkçü yeri doldurulamayacak güzel insanı özlemle anıyoruz.
"güzel olmak" durumunun ne olduğunu bize öğreten insan... Bugün doğum günü kendisinin, ne acıdır ki ona kendinden güzel güzel bir söz sarf edemiyoruz. Evet, Kemal Sunal bizi güldürdü, eğlendirdi, laflarını sohbetlerimize malzeme ettik ama kemal sunal hepsinden öte bize güzelliği öğretti. en azından bunun için çabaladı... Salt bir gülüş, kahkaha atış değildi kemal sunal'da gördüğümüz, güldüğümüz bir özlemdi. Güzel olana, iyi olana, umuda dair bir özlemdi. işte bu özlemi ve umudu ebedi kılmıştır. iyi ki doğdun kemal abi...
