seni bir daha görememeye razıydım ama bu şekilde değil. varlığını bilirdim en azından bir yerlerde yaşadığını.. yüz çizgileri güzel, bakışları anlamlı, huzur veren mırıldamaları, boynuma sokulup uyuması, minik jelibon gibi siyah patilerini asla ama asla unutmayacağım. benim melek kızım, güzel uyu.
kökeni türkiye olan canlılarmış. 10 bin sene önceye dayanırmış kökenleri. dna analizleri kedilerin vahşi atalarının kökenlerinin türkiye olduğunu göstermiş. o zamanlarda anadolu'da yaşayan çiftçiler için etkili bir kemirgen kontrolüne yaramış bu hayvanlar.
Bugün akşam üstü eve gelirken bir güzel kedi gördüm. Teklifsizce kucaklayıp eve götürüp götürmeme arasında bocalarken Durmuş çöp konteynerının yanında dolanan birkaç kediden biriyle yüzyüze geldik. Hijyen bahanesine takılan arzumu orada bırakıp, arkama bakmadan gittim. Yine her zamanki gibi yüreğim kedide kaldı, kof bedenimle eve geldim.
şu hayvanı sevmeyen herkesin amınakoyim diyecek kadar çok seviyorum. ulan insan nasıl böyle güzel bir hayvanı sevmez ki? 1 hafta beraber yaşayan birisi bir kediyle onu 8. gün zaten ailenin bir ferdi olarak görüyor. bu kadar hassas hayvanlar.
insanlara özgürlük ve asalet gibi kavramları hediye etmiş mükemmel varlık.
En son evcilleştirilen hayvanlardan biri olmasına rağmen kendine en sağlam yeri edinmiştir ayrıca. Her biri sevilesi, yavruları ise bir lokmada yutulasıdır.
