zengileşen kurumların insanlık için faydalı şekilde çalışacağı gibi bir ütopya üzerine inşa edilmiştir.
yüzlerce devlet tarafında denenmiş, imtiyazlı bir kesimi zenginleştirmekten başka bir boka yaramamıştır. gel hemen sosyalist ol demiyorum lakin kapitalizm çalışmıyor, artık kendi yararına bunu anla.
maddi değeri olan bir ürünü, zaruri ihtiyaç haline getirip, sonra ondan kurtulmak için başka ürünler satın aldıran sosyal olgu. obez yapıcı yiyecekleri, gözün gördüğü her yere koymak, sağlıklı gibi göstermek ve sonra zayıflatıcı şu ürünü satın almak zorunda bırakılmak gibi. kebap insanı obez yapmaz. ızgara ettir. köy tavuğu obez yapmaz. ama fabrikada 2 günde üretilen kfc tavukları insanı öldürür. sonra da şu zayıflama hapını kullanın diye satıyorlar. o da ölümü hızlandırıyor.
Üreticinin mülksüzleştirilmesi böylelikle emeği satmaya mecbur bırakılması, Emeğin yabancılaştırılmasıdır. Mülksüzleştirilmenin sonucu ise üretimin doğrudan sermaye, yani para sahibinin ele geçmesidir. Üretim rekabete dayanır, kar zorunluluktur.
kapitalizm insanlara aslında ihtiyacı olmayan eşyalara bağımlı ederek beslenir.
elimizin altında duran 3310 yerine gidip iphone a para yatırıyoruz çünkü her an her yerde internete girebilmek şart.
dolabımızdaki elbiseler yetmez bize hep daha fazlasını isteriz.
kot taşlama işcileri üç kuruş para için kanserden ölürlerken biz aldığımız pantolonu 2 ay sonra çöpe atarız.
2000-3000 dolar para verip aldığımız bilgisayarları çin de günde 1 dolara çalışan işçilere yaptırırlar.
televizyonlarda izlediğimiz mükemmel(!) mankenlere benzemek için bıçak altına yatarız.
kadınların cinsel obje olarak kullanıldığını farketmez, tam tersine seksi olmak için boya küpüne girer, vücudumuzu açarız.
six packlere sahip olmak için spor salonlarına gideriz.
oturup iki kelam etmeye kalksa konuşamayacak ünlülerin hayatlarının her bir anını magazinlerle takip ederiz.
çocuklarımızı okutup adam(!) etmek isteriz. oysa okumalarını istemekteki tek amacımız daha fazla para kazanmaları olur.
sevmediğimiz işleri sırf prestijli, paralı diye yaparız.
reklamlarla bize tüketmemizi emrederler, sorgusuz sualsiz yaparız.
dizilerle zenginliğin iyiliğinden dem vururlar, sonra o dizilerdeki milyarderlerin başına gelenleri her hafta takip ederiz. başka hiçbir işimiz yokmuş gibi oturur dizilerden konuşuruz.
tüm bunlar yetmez, silah tüccarları, devletler daha fazla para kazansınlar diye birbirimizle savaşırız.
eskiden tanrıya tapardı insanlar, artık paraya tapıyorlar. oysa tek yapmamız gereken yaşamaktı. tarlalarımızı ekip hayvan beslemek. ne yazık ki bunların tek sorumlusu devlet denen yapı. bir bahçeyle yaşamımızı idare ettirebilecekken, bize yüklenen gereksiz sorumluluklarla hayatımızı çalarlar ve bundan gurur duyarlar.
kara kıta ve uzakdoğu fakirlikten kırılırken sırf çeliği bunlardan daha önce buldu diye avrupa nın paraya para dememesi ne büyük adaletsizlik değil mi? işin kötü yanı yaşadığımız her dakika avrupa ve amerika nın zenginliğine katkı sağlıyoruz, onlar için çalışıyoruz, onlar için ölüyoruz.
eğer tüm bu olanlara karşı çıkarsanız, kolluk gücü kafanıza vuruverir. özgürlüklerini istediğiniz insanlar da alkış tutarlar bu duruma.
en büyük nedeni nüfusun çokluğudur.kölelik, şiddet, aşağılama her devirde vardır.nüfus arttıkça aslını inkar etme arayışında olan insana medeniyet diye yutturulmuştur.
efendim kapital ,asıl hali olarak capital, para demektir. kapital-izm. bu '-izm' ekini hatirlarsiniz. budizm, teizm, satanizm, ateizm gibi... yani kelime zaten kendini acikca ortaya koyuyor, kendini iyi gosterme gibi bir niyeti bile yok. kapitalizm bariz olarak paraya tapma durumudur.
türkiyenin yenik düştüğü sistem ne vardı iphone olmasaydı ne vardı lüks araçlar 5xlere bineceğinize toplu taşıma araçlarını kullansaydınız. ne vardı geniş evlerde oturmasaydınız. bunlara rabet göstermeseydiniz. pazarıda soyanıda sömüreni de torpili de olmazdı.
kutu gibi evlerde mutlu ve huzurlu yaşabilirdi insanlar. birilerinin açlıktan susuzluktan soğuktan ölmemesini sağlayarak.
eğer lüks geniş evlerin mutluluk getirdiğine inanmasaydı. birileri açlıktan soğuktan susuzluktan ölmeyip huzursuzluk vermezdi.
