kanmak'tan (inanmak) aynı zamanda su içince kanmak gibi doymak, doyuma ulaşmak bir bakıma bıkmak, hevesini almak tan türemiş; mecburen, istemeden kanıp kabul etmek.
yadırgadığımız, bize, değerlerimize ters bir şeyi göz gördükçe kulak işittikçe, dan dan dan diye verildikçe kalbin de karşı koymayı bırakması, içselleştirilmesi meselesi olagelmiş.
tdk, kanık 'ı ağızlar sözlüğünde yerel bir kullanım olarak alırken, kanıksamak güncel sözlükte kendine yer bulmuş. (yanlış saptamalar diyarındayım belki de)
"Maksat Türkçe olsun" diyerekten; 'aşırı aşina olma durumu'nu karşılaması için ortaya atılmış, uydurukça bir kelimedir. Kulağa oldukça çirkin gelir, asıl manası da olsa olsa 'canı kanık çekmek' olabilir. (bkz: Susamak)
şahıslara her daim orhan veli'yi hatırlatan, tekrarlana tekrarlana anormal olan bir şeyin (bkz: davranış) artık normal bir şeymiş (bkz: davranış) gibi olmasıyla oluşan psikolojik durumdur.
