tahtalı barajındaki su seviyesinin düşmesi nedeniyle bazı semtlerine düzenli aralıklarla su verilebilecek şehir. http://www.izsu.gov.tr adresinden saatler öğrenilebilir.
yolda giderken yaşlı bir teyzenin size yaklaşarak, "al evladım" diye gülümseyerek para uzattığı, hafta sonları insanlarının birbirlerine iyi tatiller diye hitap ettiği, sigaran bittiği zaman hiç kimseden çekinmeden sigara isteyebileceğin, bir lirayla güzelyalı'dan alsancağ'a dolmuş taksiyle gidebileceğin, belediye otobüslerine elinizde yük varken bindiğinizde insanların karşılıksız kentkart tutarak size gülümsediği, hiç kimsenin fiziksel özelliğinden dolayı yadırganmadığı ... harika bir şehir.
sinirlari icinde yasayanlarinin, sakinlerinin internete ve uludag sozluk'e daha az girmesine yol acan sehir. cunku yapacak daha baska cok seyleri var internete girmek disinda.
manzaraları olsun havasu kokusu olsun insanları kızları olsun her şeyiyle aşk şehri.
aşıksanız izmirde her köşede onu hatırlarsınız. aşık değilseniz izmirde aşık olursunuz....
göztepe'siyle, karşıyaka'sıyla olmazsa olmaz şehirdir. hani hiç sevmem ama karşıyaka olmasa izmir'in de pek bi anlamı kalmazdı heralde benim için. içinde yaşadığım ve ömrümü burda tamalayacağım için pek bi mutlu olduğum şehrim.
her adımda güneşi, sempatiyi, sıcak bir ' merhaba ' yı, kargaşanın ortasında insanlığını koruyan pırıl pırıl insanları bulacağınız, cennetin türkiye' ye düşmüş parçası. yüzü gülen, güldüren insanların güzel ülkesi. yaşama sebebi.
okumak için, çalışmak için, gezip görmek için gelen herkesin aşık olduğu, yaşanılacak tek yer olduğunu belirttiği canım memleketim. kızları da ayrı bi güzeldir. yazın felaket bi sıcak basar, evde durulmaz. derhal kordon'a gidilir, deniz seyredilir, çaylar içilir. karmaşa, kargaşa, sürekli bişeylere, biyerlere yetişme telaşı yoktur. sakin ve huzurludur. yaşanılcak yerdir vesselam.
güzeldir hoşturda kızılayın ya da kadıköyün bir sokağında bile kemiklerinize kadar hisssedeceğiniz büyük şehir havası yoktur. büyükce bir tatil kasabasına benzer.
bir istanbullu olarak yakın bir zaman diliminde yaşamaya başlayabileceğim, -eğitim-, fakat istanbul'un merkeziliğine alıştıktan sonra ister istemez zihinde soru işaretlerini oluşturan güzel şehir.
memleketimdir. bu şehrin hikayesi kısaca şöyledir; bugünkü izmir bölgesinde yaşamış olan Elektid isimli bir kavim, amazonlarla savaşarak onları yenmiş, Kral These, amazon önderi Smyrna ile evlenmiş ve kente onun adını vermiş... ancak ilerleyen zamanlarda Smyrna ismi, ismirna olarak anılmaya başlamış,en sonunda da izmir olarak kalmıştır.
turkiye'nin avrupasidir. hem de devletin bası tarafından ustune oynanan tum oyunlara, aldigi tum goclere, ve baskılara ragmen kimligini hala korudugunu gormek, turkiye'de boyle bir sehrin var oldugunu bilmek herseye ragmen umitlendirir insanı, ulkenin gelecegi adına..
simdi binsem bir trene, gitsem gitsem ve basmane'de dursa o tren en sonunda. en pis tezgahtan simit alsam, palmiyelerin altinda yururken yemek icin. sevinc pastanesi'nde sekersiz cay icsem, hayatta hic acelesi olmayan insanlarin arasinda. konak'ta ari dersanesini arasam, kimbilir ne yapildi yerine? kemeralti'nda herseyin satilik, herseyin ucuz tuketim mali oldugunu gozume gozume soksa tezgahlar gene. iki nefes imbat ceksem icime, kalbimi ege'de biraksam... ya da satip anasini, ruhumu cakircali'ya katsam, sonra da harmandali oynasam kordon'da. ahhhhhhh izmir, benzemez hicbir sehir sana, havana kurban olayim...
