fazla abartıldığını daha doğrusu kullanıldığını düşündüğüm memleket.
tamam sık sık yedikleri boyoz, çitledikleri çiğdem, gevrekleri falan filan bilinmez diğer memleketlerde. ama son yıllarda özellikle üniversite etrafında gördüğüm tanıdığım izmirlilerin bu farklılıkları birer statü sahipliği, bir üstten bakmacılık gibi kullandığını gördükçe üzülüyorum. yok saat kulesine hiç bakmazmışlar da sabahlara kadar bira içermişler de. doğru tamam eyvallah da tüm ülkenin gözüne sokmaya da gerek yok hani. hah şimdi hepsi öğrendi zaten boyozu, çiğdemi, gevreği, kordonu... ne farkınız kaldı la şimdi?
bir de siyasi olarak ciddi bir şekilde kullanıyorlar izmir'i. izmir'de sabahlara kadar yollarda bira içilir, doğru. bu bir şanstır sadece yaşadığımız ülkeye kıyasla. bir ayrıcalık, üstünlük falan değil la. valla bak. orda burda diyonuz ya:
-biz her gece kordonda içiyoz la olom izmirden gerisi yalan. sokayım akepeye, anadoluya. sen nerelisin?
-kocaeli.*
-haa ha iyimiş.
ben de sokayım gerizullah iktidara orası ayrı. ama karşındakine de biraz adam gibi davran la hödük. anadolu insanının bir huyu vardır ve buna hayranımdır.* insanı iki dakikada davranışından, sözlerinden, bakışlarından tartarlar ve gayet de başarılı olurlar. nice izmirli tanıdığım sırf bu izmir kibiri yüzünden ne arkadaşlıklardan olmuş, ne ortamlardan dışlanmıştırlar. haketmişlerdir de.
anadolunun belki de kandırıldığı siyasi, kültürel, dini durumların hepsinin farkında olan ama bu farkındalığı etrafı bilinçlendirme yerine anadolu ve onun insanını hafiften aşağılamaya varan * * davranışların sahipleri ya da izmirli olmayı bir şans değil de bir ayrıcalık olarak kabul edenler izmirli değillerdir efendim. kaynak da götümdür. olsalar olsalar çakma ya da sonradan görme izmirli olabilirler.
kordonun da eski hali kalmadı ayrıca. çingenler, içen hippi gençlik ve biz özgürüz edaları kordonun içine sıçmaktadır. bu yüzden de utanıyorum ve arkadaşlarımı kordona getirirken geriliyorum maalesef.
atatürkçülük ten kesinlikle ödün vermeyen halkıyla, dincilerin ve yobazların giremediği için " gavur izmir " diye bok atılan şehirdir. gerçi lafı söyleyen adam şehitlerimize kelle apo ya da sayın diyen bi kişiliksiz olduğundan pek de umursanacak bir durum değildir.
sırf atatürk'ün sevdiği şehir olduğu için bendenizin de gönlüne taht kuran şehirdir.
ayrıca izmirli arkadaşlarımın (gerek sözlük yazarı olsun, gerek okuldan olsun) sıcakkanlılığı, sempatikliği ve sevecenliği izmir'e gönül vermemi oldukça hızlandırmaktadır.
eğer memleketim eskişehir'den ayrılmak zorunda kalsaydım yaşamımı sürdürmek istediğim şehir kesinlikle izmir olurdu.
imbatıyla, körfeziyle,kızlarıyla,varyantıyla,foçasıyla,konakıyla,göztepesiyle,karşıyakasıyla bir insanın yaşamak isteyeceği muazzam kentlerimizden biridir.
izmir bir prensestir
çok güzel küçük şapkasıyla.
mutlu ilkbaharlar durmaksızın
onun çağrısına yanıt verir.
nasıl vazo içindeki çiçekler gülümserse,
o da denizler arasından ışıldar.
hatta arşipel'in yaratılışından çok daha tutkulu.
izmir, carpik kentlesme ve gecekondulasmanin baskenti. her gün is icin buca karsiyaka arasinda gidiyorum. yesildere yoluna ciktiktan sonra sag tarafta yesilderedeki gecekondular birbiri üstüne binmis, görüntü kirliligi sergiliyor. sol tarafa kafami dönemiyorum bile yillardir izmirin en kötü görüntüsünü sergileyen kalenin gecekondulari...
toros, levent, mehtap, gürcesme gibi 30 senedir bir civinin bile cakilmadigi semtler.Herkesin olumlu yönlerini gördügü ama bir o kadar eksigi olan bir sehir. karsiyaka sahilden, alsancaktan, kordondan, balcova ve bornovadan ibaret olmayan yerlesim alani.
özellikle bahar ve yaz ayları, güneşi denizin üzerine kıpkızıl olarak batan, gün batımının en güzel izlendiği, özlenen şehir. hele ki gün batarken aylardan bahar, denizden tatlı tatlı esen imbat, önünde bira, karşında sevdiceğin varsa,tadından yenmez.. **
izmir sadece ikamet edilecek yer değildir. Her nefesinde her hareketinde damarlarında hissedersin bu şehri... Hem de sadece iyi yanlarıyla değil. Herşeyini sahiplenirsin. Gecekondular da senindir, en lüx oteller de, deniz de senindir tepeler de!
Nereye gidersen git özlemini çekersin. Yürüdüğün yollarda hep gülümseyen insanlar ararsın. Biryerde tek başına beklerken yanına gelip tatlı bir sohbete başlayan insanlar ararsın. Kısaca yabancılık çekersin başka yerde... Çiğdem nedir, gevrek nedir, domat nedir bilmez insanlar. Ayrı bir dünyadır izmir... Ve hep bi izmirli ararsın yanında.
yamanlar dağından süper deniz manzaralı piknik imkanı olan şehirdir.
ah bir de körfezde denize girilecek kadar temiz olsa , kordon , mustafa kemal bulvarı altınyol , turan karşıyaka sahilinde kumsallar olsa tadından yenmez. lokum gibi olurdu.
özellikle de yazın sabah alsancakta kahvaltı etmenin ve akşam da karşıyaka sahilinde bira içmenin çok güzel bir keyif olduğunu anladığım şehir. kalan zamanda da gez dur izmir i, tam öğle vakti göztepe de sahil yolunda bir ağaç bul uyu, harika bir keyifti, şimdiden özledim yav.
onu yıllarca köy * ve köy takımı * olarak gören ve dışlayan fakat şimdilerde altay,göztepe ve karşıyakadan hayır gelmeyince ayağına kapanan gülüm,canım demeye başlayan şehirdir.
uzun zaman sonra bugün birkaç saatliğine iş için gittiğim,mutluluk sarhoşu olduğum şehir.insan bu şehirde yaşadığında kendini ölümsüz hissediyor adeta,bir gün mutlaka tekrar döneceğim..
hasreti ile canımı yakan,hayatımın bir parçasını orada bıraktığım için benim hep yarım bir hayat sürmeme sebep olan,dünyada eşi benzeri olmayan,zamanında kıymetini bilemediğim,ama bir gün mutlaka döneceğim şehirdir izmir.....
