çok sevdiğim 2 arkadaşımın okumaya gidip orayı gördükten sonra ankara'dan nefret etmesini sağlayan, düzensizliğini, sıcağını bazen kaldıramadığım, ara ara gidip gördüğüm güzel şehir.
uzun zamandır yaşadığım şehir. kızları güzel dediler geldik. pek bir numarasını göremedik ama yine de fena değiller. insanların kafa yapılarına baktığımızda ise, sokaktaki herkes birbirinin aynısı resmen. herkesin en sevdiği dize baban kimdi bilemezdin şerefsiz. türkiye'de başka hiçbir şehirde birbirinin bu kadar kopyası olan başka bir insan topluluğuyla karşılaşabileceğinizi sanmıyorum. bunun dışında bir başka olumsuz özelliği de, bitemeyen metro inşaatı. fahrettin altay meydanı'nı kazıp duruyorlar, petrol falan buldular galiba, anlamadım. her şeye rağmen güzeldir izmir. tabi ki alsancak bir başka güzeldir.
tayin olmak için aylardır beklediğim şehir. artık insan kaynaklarını 'bir gelişme var mı?' sorumdan bıktırdığım için telefonlarıma dahi cevap vermiyorlar.
ey izmir sen mi büyüksün ben mi göreceğiz?
2002 de üniversite için satın aldığım bornova daki evimi hala sat(a)madığım muhteşem şehir. pederi ikna edebilirsem satmamayı ve ileride taşınmayı düşünüyorum.
edit: kötüleyen arkadaşın maksadını anlamadım ama vardır bir bildiği herhalde. burada ev satın alacak kadar param olduğundan dem vurmadım, uygun fiyatta 2+1 kooperatif evidir kendisi...
He amk cümleten kasap şehir. O yüzden her sokak başı kedilere mama kabı ve su kabı konulan şehir. Hayvan evlatları heryerde, kalkıp bunu "izmir kedi düşmanı"ya bağlamak olsa olsa tespit sıçmaktır.
Ve ayrıca ilk ortaya çıkan mevzuda, bornovada olan, kediyi katleden hayvan istanbuldan gelmiş izmirde okuyan bi denyoydu, yamulmuyorsam.
telefon kodu 232 olan şehir. bugün telefonumda görünce hatırladım kodunu. uzun zaman olmuş kordon'unda bira içmeyeli, küçükpark'ında tavla oynamayalı, konak'ında midye yemeyeli, fincanında pişen türk kahvesini içmeyeli, karşıyaka'sından alsancak'ına vapurla geçmeyeli; uzun zaman olmuş. telefon kodu 232 olan şehir. öperim gözlerinden.
tuttukları takımın stadına bir kez bile gitmemiş insanlar dün akşam televizyon karşısında ''gol'' sevinçleri yaşadılar. şimdi bu insanlar izmirliyiz, gevrek, boyoz, çiğdem diye sağda solda konuşurlar.
şahsi arabanız yoksa bu şehirde size yaşamak yok. geçen gün ben bunu gördüm. oğlum 12'de otobüs mü biter lan? alsancak'ta mahsur kaldık bildiğin. itfaiyeyi arayacaktık da arkadaşın babası yetişti sağ olsun.
