ah istanbul sen bir han mısın?
varan yiğitleri yutan sen misin?
istanbul bir özlem bir yara..
istanbul gurbet, hasret
belki vuslat belki gümüş eğerli bir at
zalimsin istanbul çok zalim,
kaç hayat yuttun kimbilir
kimbilir kaçına daha açsın.
umutların söndüğü yersin,
ayrılıkların başladığı bittiği yer.
bilirim bir gün beni de yutarsın,
ama unutma;
ne bensiz sen sensin,
ne de sensiz ben benim.
yıllar sonra onunla bir araya geldiğimiz, belki de hayatımızı birleştireceğimiz, nadide, koca bir şehirdir istanbul. şairin dediği gibi; ayrılıkların son bulduğu yerdir bazen istanbul.
unutamadım gitti.
sevsem mi sevmeesem mi karar veremedim. bir gün küs bir gün barışığız. kabul edemedi beni, olduğum gibi kabullenemedi.
şimdi tekrar birleşmemiz için zaman gerek, çaba harcamam gerek. kim bilir ne zaman, ne zaman görürüm bir daha.
insanların kendi başarısızlıklarını sürekli olarak kendine isnat ettiği şehirdir. istanbul nedir ki? bir canavar mı? bir katil?
istanbul, gerçekten bambaşkadır.
istanbul diyorum, istanbul! Bana ilk korktuğun yer.
istanbul, seni ilk bulduğum.
Beni başka yerde de sev
Çok sev
Beni her yerde.
Ama en çok, sana ilk koştuğum yerde.
istanbul bu, istanbul!
Senin olduğum şehir.
Burada kaybedeceğim sonra da belki
Kim bilir.
sevmeye çalışsanda nefret etmekten kendini alamadığın şehir. herkes hayran bu şehre ben neden sevemiyorum diye sorarsın kendine. trafiği cabası helede otobüse bineceksen geceden düşünmeye başlarsın hangi saatte daha az doludur diye iki seçeneğin vardır. insanca ayakta gitmek yada kapıya sıkışma korkusuyla otobüsü beklemek gelde sev bu şehri. ah bi kurtuleydik şu şehirden.
'yasanilacak yer degil istanbul' densede, trafiginden nefret edilsede, ara sokaklari tehlikeli olsada, 'kiz basina bu saatte ne isin var disarida' cumlesinin cok duyuldugu bir yer olsada, surekli arkayi kollaman gereksede, ne olursa olsun, istanbul candir can!
annem için ikide bir gitmek zorunda kaldığım, yıllarımı yemiş, kalabalığından, trafiğinden nefret ettiğim , iki saat sonra lanet havasını soluyacağım şehir.
defalarca geldim bu şehre defalarca kayboldum. hiç bi zaman bi istanbullu kadar iyi bilemeyeceğim takdir edersiniz ki. gittiğim yer belliydi, havaalanı falan filan. ama dün akşam bana çok şey öğretti dostumlarım; istanbul da bilmediğin otobüse, dolmuşa binmeyecekmişin, bilmediğin duraklarda inmeyecekmişin. Çapa tıp fakültesinin oraya nasıl geldiğim ise muammaydı, bir şey olmamıştır dimi lan? En son karanlık bir durakta beklerken "sikmeseler bari" diye düşündüğümü hatırlıyorum, sonra otobüs geldi ve çapa tıp fakültesindeydim.
yeryüzünün en güzel şehirlerinden olma şerefini içinde bulunan olağanüstü varlık ile bütün varlığın en güzel şehri olma unvanına bırakan şehir. Istanbul seninle daha bir güzel.
