günde defalarca düşündüğüm, planladığım eylem. uzun zaman sonucunda yapabileceğim en acısız türün bir kutu cipralexle olabileceğine kanaat getirdim. bir çeşit a planı gibi.
Allah göstermesin... bu da bir cinayettir. tıpkı bir başkasını öldürmek gibidir.
kendimizi tam intihar anında şöyle bir tahayyül ettiğimizde ne kadar yanlış olduğunu kavrayabiliriz: canımız hem çok tatlı, hem de inanılmaz kutsaldır. ona kendimiz bile dokunmamalıyız.
acaba olmasaydi nasil bir hayatim olurdu diye merak ettigim kavram. dunyamizda intihar kavrami hic bulunmasaydi, insanlarin kendi istegiyle kendini oldurebilmesi gibi bir olgu hic olmamis olsaydi, nasil olurdu ?
Benim için iç rahatlatıcı bir seçenek güzel bir kaçış be zaman işlerin kötüye gittiğini fark etsem en kötü ihtimalle bu şekilde kacabilecegim gelir aklima ve kendi kendimi teselli ederim.
intihar etmek dinimiz islamca mekruhdur ve hatta günahdır.Allahın insana verdiği canı koruması gerekirken kendine kıyması bir vahşettir.Ne yazıkki böyle bir şeyi yapmış olanlar ne cehennemi ne de cenneti görebileceklerdir.
Bu kadar şanssızlıkla ve olumsuzluklara içten içten ona doğru geliyorum.Bir insanın işi hiç mi rast gitmez her zaman mi bir olumsuzluk doğar? Madem bu intihar olayı çok günah o zaman allahımız neden türlü olumsuzlukları ve adaletsizliği bizim başımıza getiriyor? Bilmiyorum belki de kafam karışık. Kısacası intihar insanı boşluğa sürükleyen eylem.
