" işsizdi. Uzun zamandır iş bulamıyordu. Bu yüzden öldürdü kendini. Komik olan ne biliyor musun ? Öldüğünün ertesi günü bir adam ona iş vermek için geldi. "
Rahman ve Rahim olandan çekinmesem kalbim de ona imanım olmasa mutlaka bitirirdim fani ve aciz hayatımı. Kendimi hiç buraya ait hissetmedim yabancıyım hepinize günahkar ve karanlık ruhlarınıza ve Burada kaldıkça her geçen gün daha fazla kirleniyor ruhum Ağırlaşıyor günden güne küçük ve büyük günahlarla kararıyor kalbim. Doğarken ağlamamızın hikmeti sanırım Yeryüzünde hiçbir zaman huzura eremeyeceğimiz içindir Öldükten sonra yıkanmamız ise Kirli bedenimizin ve ruhumuzun sembolik olarak arındırılmasıdır...
Bugün, 65 yaşındaki bir adamın, annesinin mezarı başında pompalı tüfekle intihar ettiğini izledim.
O an düşündüm, nasıl bir çaresizlik icindeydi diye. Bir de annesinin mezarına gitmiş belliki çok yalnız kalmış dünyada, bu da gösteriyor ki hangi yaşta olursak olalım ebeveynlerimize o kadar çok ihtiyacımız varki.
Herhalde varlıklarını bilmek bile, bilinçaltımızda bize görünmez bir güç veriyor.
O adamı hiç tanımıyordum varlığından bile haberim yoktu, ama hüzünlendim o haberi izleyince.
intihar da en az ölüm kadar gizemli birşey, sanırım o an tek çare olarak görülen bir eylem. Sanki 5 dakika daha dayansa vazgeçeceği bir olgu. En son lisede bir intihar vakasına bu kadar üzülmüştüm o da sınıf arkadaşımdı. Babasının, ''sen adam olmazsın'' lafına alınıp kendini asmıştı.
Keşke; insanlar, şu kısacık hayatta intiharı düşünecek kadar çaresiz kalmasa. Ama bu, ne ilk ne de son.
intihar etmek bir haktır bana göre. Herkes yasamak zorunda değil bu bencil dünyada. Tabi ki bu bir çözüm değil çoğu kişide yapamaz zaten önemli olan zorlukların üstesinden gelmek ve bizden daha kötüsünü yașayanların olduğunu bilmek.
insan ailesi perişan olmasın diye bile bu durumdan vazgeçebilir. bunu o seni bu yaşa kadar büyüten insanlara o kadar büyük bir haksızlık ki. tüm hayaller evlilikler sözler düğünler askerlik ve daha nice hayalin bir anda sönmesi üstelik bir daha çocuğunu görememek ne büyük acıdır. intihar etmek isteyenler belkide ailelerine açı çektirmek istiyorsa çok başka bir durum bu dünyada düzelmeyecek hiçbirşey yok. gel la intihar etme
Hayatın anlamsızlığı aklıma geldikçe yapmayı düşündüğüm eylem. Ama bunu yapamam. Çünkü ölümden korkuyorum. Aslında ölümden değil, acı çekmekten korkuyorum sanırım.
Fakat belli olmaz, hayat insanı bazen öyle bir yere getiriyor ki, acının kurtuluşunuz olduğunu biliyorsunuz.
Yinede yapmayın. Sonuna kadar mücadeleye devam edin. Sizinle dalga geçen hayatla sizde dalga geçin. Nasıl olsa, isteyin yada istemeyin gün gelecek gözlerinizi kapatacak ve tekrar açamayacaksınız.
insanın en kuvvetli dürtüsü olan hayatta kalma iç güdüsünü kendi kararıyla alt etmesidir, bu yüzden de kim ne derse desin güçsüzlük değil tam tersi erktir, özgürlüktür belki de.
edit: işbu entry övgü içermemektedir, eylem biyolojik açıdan ele alınmıştır.
