Acizlik diyen salaklara soruyorum. Kaçınız o insan gibi hissettiniz, yani böyle bir vahşeti kendine armağan edecek kadar ne yaşamış olabilir ya da nasıl yıkılmış olabilir hiç düşündünüz mü. Bence asıl aciz olan bizleriz. Yaşamak zorundayız sanki değil mi? Tüm olanlara rağmen neden hala yaşıyorum diye sordunuz mu kendinize? Elbette hayır. Amaçsızca yaşıyoruz. Bence neden hala intihar etmiyoruz diye sormalıyız. Söyleyin neden? Sevdikleriniz için mi bunlar, sevildiğiniz için mi ya da geleceği beklediğiniz için mi? Ne kadar da çok eminsiniz kendinizden, gelecek beraberinde daha büyük zorluklar getirdiğinde, daha büyük acılar içinde olduğunuzda, o hayali kurulan hayat olmadığında, ışte o gün, o zaman, acizliğin ne demek olduğunu anlayacaksınız. Intihar etmek acizlik değildir dostlarım. Yıkılmak acizlik değildir. Sizi yıkan şey hayat olduğunda az çok biliyoruz ki elden bir şey gelmiyor ve artık ayağa kalkmanıza izin vermediğinde siz de sürünmeyi bırakıyorsunuz. Geldiğiniz yere, toprağa. Benim için intihar bundan ibaret.
Sıkıntıların üstesinden gelinmeyeceğini anladığınızda, başaramadığınızda, pes edip başvurduğunuz eylemdir. Geri sayımınız henüz bitmemişken, unutabileceğiniz,atlatabileceğiniz ihtimali varken kronometreyi kendi ellerinizle durdurmak ne kadar mantıksız.
ayrıca psikoloji okuyorum. yardım almak isterseniz mesaj kutumu yeşillendiriniz. çok acıklı şeyler anlatmayın, ağlarım rimelim akar sonra.
Neden geride kalanlar düşünülecekmiş? Neden amına koyayım? O insan zaten öyle bir darboğazda ki son çare olarak bunu görmüş. Öyle bi' hiçlik duygusunun içinde ki artık hiçbir şeyi yaşamaya değer görmüyor. Adım atmak bile istemiyor. Bu ruh halindeyken neden düşünsün bir başkasını? Nasıl da klişeleri yapıştırıveriyorsunuz her konuda. Düşüncesizmiş de bilmem neymiş.
Bir de intiharı "korkaklık" niteleyenleri kafamla münasebete sokmak istiyorum. Şu hayatta bundan fazla cesaret isteyen tek bir şey daha yok.
tanrı inancı taşıyan insanlarda intihar daha kolay olur. bazı dinlerde günah olsa da bağışlanacağına inanılır. tanrısız insanlarda intihar nedeni bir çok durumlarda önemli durum olur.
intihar etmek sabah kahvaltısını yapamamaktır. yani sonsuza kadar uyumak.
insanın bir an içinde olsa hayatın dizginlerini kader, tanrı ya da zamanın elinden alması olayıdır. geleceğe dair umut kırıntılarınıza veda etmeniz ile gerçekleşecektir. sizi yokluğa, karanlığa iten ise "duygularınızın ölmesidir". insanlar, olaylar, dünya hengamesi size anlamsız gelir.. düşünürsün, düşünürsün, düşünürsün... ait olamama ile birlikte gelen ötekileşme ruhunda derin yaralar açar. sonuç kaçınılmaz ama lakin cesaret katığını yemen gerekir. belki defolu bir psikolojinin ceremesini çekersin uzun yıllar ama hayatta kal, savaşta kal.. seni sevmeyen insanlara, senden nefret edenlere sebepler* ver. neyse, sadece yaşa ama ölme.
tutunacak bir umut , inanacak bir yalan kalmadığında insanın ruhunun her şeyden arındığı bir zamanda , kendini teslim etmesidir. Kanımca en temiz ölümdür .insan ancak o zaman hayatın ne olduğunu anlamış bazı şeylerin ne kadar da gereksiz olduğunu anlamıştır. Bir korkaklık değildir, korkak insan yaşayan insandır .Yaşamaya çalışan insan.Ben korkak bir insanım, ölümden korkuyorum,ölmek istiyorum ama yapamıyorum .Bence intihar etmek bir korkağın yapmış olduğu en büyük cesarettir. Bence yaşamak ölümden kaçmaktır .Artık kaçmaktan yorulmuş insan, kendini ölümün şefkatli kollarına bırakır zira hayatın kolları onun için o kadar acı vericidir ki artık ölüm onu yumuşatacak olan tek şey olur. Bencilce bir harekettir , sevdiklerini bırakır. Kendini seven insanları bırakır . Lakin hayat da onu bırakmıştır .Bu bir öç almadır. intikamdır. Ölüm; cesarettir .
yaşamın kendisine ne getireceğini bilmeden, yaşamın kendisine hep kötü şeyler getireceğini düşünecek kadar korkak insanların; hiç bilmedikleri ve hiç kimsenin bilmediği bir dünyaya yolculuk edebilecek kadar cesaretli oldukları andır intihar. bolca korkaklık ile bolca cesaretin karıştığı bir anda, bu iki karşıt hissin insana yaptırdığı harekettir. dünyaya gelmeyi seçmemiş insanoğlunun ölümünü seçme arzusudur. geçmişine küsüp, geleceğini yok etmektir. bencillik olarak nitelenemeyecek kadar karmaşık, asalet olarak nitelenemeyecek kadar basit bir harekettir. ölümden korkarken ölümün üzerine gidebilmektir. korku filmlerinde, evinin içinde bir katil olduğunu bile bile duyduğu çıtırtılara doğru yönelen kurbanın hareketi gibidir intihar. başına geleceği bile bile, adım atmaktır hayattan dışarı. yürüyüp gitmektir, "sizi bekliyor olacağım." diyerek sevdiklerine.
karmaşık bir sistem insan. intihar etmek kimilerine göre çocukça, kimilerine göre asilce. bana göre intihar, mutlak olana sabırsızca yürümek bir sürü gelecek hatıranın üzerinden atlayarak.
uyumadan uyandım
yine aynı dünyaya,
karar verdim
kalmaya.
baktım dedim ki aynaya:
acelen ne?
olacaklar olacak
bir gün nasılsa.
yaşa;
sevdiklerin var burada
hala.
yaşa;
seni sevenler var burada
hala.
nasılsa öleceğiz oğlum siktir edin, içilecek daha çok bira var, izleyecek daha çok film var, dinleyecek daha çok türkü var. delimisiniz amk. yatın hadi abisi kurban olsun hadi.
Kalbimdeki iman olmasa bir gün yapacağım kötü fiildir. Ama rabbime hamd olsun inancım var ki sadece dua ediyorum ve bunu bırakmıyorum. tek şifa sensin, tek deva sensin, tek derdime çare sensin Allah'ım...
