bütün kraliçelerinin çirkin, bütün krallarının tipsiz olduğu ülke. hal böyle olunca bunların aşkları böyle, pis, böyle ne bileyim iğrenç bişey olmuş oluyor.
hic istemesem de yarın okul dolayısıyla gitmek zorunda oldugum ulke. kanada veya amerika nın tırnagı olamıyıcak ulkedir. bana her zaman sıkıcı karanlık ve soguk bir ulke olarak geliyor. avrupanın guclu ulkelerinden birisi.
tam manasiyla bir duzen ulkesidir oncelikle. ve bu da ulkenin refah seviyesinin yuksek olmasinin baslica nedenlerinden biridir.
kurallar katidir. cezalar caydiricidir. koca bir otobusun en arka koltugunda dahi emniyet kemeri takmak zorunludur en basitinden. yollari da cok duzgundur. kendi tecrubelerime dayanarak diyebilirim ki, daha bir kere bile yolda giderken bi cukura veya tumsege takilip da hopladigimi hatirlamiyorum. dusunun artik.
dogasi muhtesemdir, her yer yemyesildir. ozellikle londra disinda bir yerlere gitmeye firsat bulursaniz bunu fark etmemeniz mumkun degildir; zira resmen gozunuze gozunuze sokulur o yesillikler, o agaclar. binalarin arasinda bogulmak gibi bir hisse kapilmazsiniz hicbir zaman. milyonlarca insanin yasadigi ve bi o kadar da turistin giris cikis yaptigi londra'da bile o koca koca binalarin arasindan gorunen yesillikler bunalmanizi engeller her daim.
havasi soguktur. turkiye'yle karsilastirirsaniz eger cogunlukla yazlari, turkiye'nin * sonbahari gibidir. gunesi cok nazlidir. ara sira gosterir kendini. ancak gosterdiginde de yakar teninizi. londra buyuk binalarla dolu ve cok kalabalik bir sehir oldugu icin, yazin diger sehirlere gore daha sicaktir. yine de nadir terlersiniz. ingilizler gunese hasrettir bu nedenle. azicik gunes goren erkekler ustunu cikarip yari ciplak gezer. ozellikle kiyi sehirlerinde bu tiplere daha cok rastlayabilirsiniz.
insanlari hosgoruludur, sabirlidir, birbirlerine saygilidir. hatta bazen cileden cikartacak derecede sabirlidirlar. trafikte onunde 15 km/s hizla giden bir bisikletlinin kenara cekilmesini bile sabirla bekleyip, ne korna calarlar ne de camdan disari cikip kufrederler bizim gibi. ayrica her ne kadar soguk bir ulke olsa da, insanlari kesinlikle soguk filan degildir. soguk diyenlerin de kendilerinde bi problem oldugunu dusunuyorum. zira gayet esprili insanlardir. ancak esprileri genellikle ironi uzerine kurulu oldugu icin, orta derecede ingilizceye sahip bir turk insani bu esprileri anlayamadigindan "cok soguklar lan ne bicim insanlar" seklinde atip tutmasi cok normaldir. hep de boyle olmustur.
yasli orani cok yuksek bir ulkedir. fakat yaslilar sadece gorunum olarak yaslidir. 50-55 yasindaki orta yas ustu insanlar 20-25 yasindaki genclere tas cikartacak derecede aktiftirler. surekli gezerler, hayatlarini yasarlar. soylenen, oram buram agriyor diyen ingiliz yasli gormedim. yok cunku. kabullenmiyorlar yasliligi. ben kendimi bildim bileli babaannemin bir kere bile "iyiyim" dedigini hatirlamiyorum. bu nedenle imrendim bu insanlara. bebekleri bile aglamiyor arkadas ya. bu kadar zaman boyunca o kadar yer dolastim abartmiyorum 2-3 tane zirlayan ingiliz bebege sahit oldum.
belli bi yemek kulturleri yoktur. geleneksel yemekleri diyince soyledikleri cogumuzun bildigi "fish & chips"tir. ancak yemeklerine binbir cesit sos dokerler. yemeklere lezzeti bu soslar verir. marketlerde cesit cesit, kutu kutu sos satilir. her bi seyi sosa batirip da yeme gibi bi adetlerine denk geldim.
tek kotu yani hayat cok pahalidir. gidasindan, giyecegine, ulasimina kadar her sey ama her sey turk parasiyla karsilastirildiginda dudaginizi ucuklatir. ancak burada yasayanlarin kazanci da bu masraflara gore oldugundan onlara dokunmaz. turk parasini pounda cevirip de buraya gelenler hesabini bu soyledigime gore yapmalidir. yoksa ortada kalirlar oylece.
siyasetini, susunu busunu bi yana birakirsak gozlemlerim bu sekilde. aileniz, sevdikleriniz filan yaninizda olursa tam yasamalik bir ulkedir. zira huzur akar sokaklarindan. sevdim ben, seviyorum.
bu dingiltere denen ülke birinci dünya savaşı arefesinde parasının tamamını ödediğimi iki dretnotumuzu vermemiştir... amerika yılışık devletleri denen diğer ülke de ona destek olmuştur...
2005 yılında gittiğimde çok daha rahat vize veren ülke.zira bu agustos'da tekrar gidiyorum vize işlemlerini ocak 2008 itibariyle çok sıkılaştırmışlar.artık amerika ile aynı prosedürü uygulayan,bir sürü formalite,parmak izi ve anında cekilen katil gibi cıktgnz resimlerden çeken,vize işlemlerini ince eleyip sık dokuyan güzel ülke hoş ülke. *
her devirde ikinci adam olarak kalmaya çalışan ülke.
pezevenkler ikinci adam olunca başına bir bok gelmiyor. olan hep birinciye oluyor. hastayım politikanıza.
soğuk denilen insanlarının türklerden kat be kat daha sıcakkanlı ve hoşgörülü olduğu ülke. ha resmiyet dersen sonuna kadar. ama söyleyenlerin soğuktan kastı cıvıtmamak sanırım.
genel olarak tip itibariyle birbirlerini andıran insanların yaşadığı ve en alt tabakasının teşvik verilerek türkiye'ye yollanıp burada yerleşik hayata geçirilmeye çalışıldığı garip ülke !
Hakkında bilip bilmeden sıkça yorum yapılan ada ülkesidir. Genellikle bizim insanlarımızın ingilizlerle kurduğu diyalog çeşitleri farklı olduğu için; ("Do you know Hakan Sukur"), ("repeat after me... a.na koyayım") Türkiye'ye dönüncede arkasından, "Abi çok soğuk millet yeaaaa" şeklinde atılıp tutulan, ingilizlerin yaşadığı bir memlekettir.
1800 lü yıllarda sanayileşmenin en fazla olduğu, dünyanın dört bir yanında, en fazla sömürge ülkeye sahip olan ve bu sebepten dolayı üzerinde asla güneş batmayan ülke olarak adlandırılan, futbol'un beşiği diye düşünülen, braveheart filminde, iskoçlara zülüm yapan, şimdilerde dünya dili diye adlandırılan ingilizce diline sahip olan ülkedir ingiltere.
ilkokul dahil olmak üzere bütün eğitim kurumlarında, karakollar dahil olmak üzere bütün kamu binalarında basörtüsünün serbest oldugu ülke. seriat yanlısı herifler n'olcak.
bir ada ülkesi olması onları dış güçlerden korumuş ve gelişmelerini sağlamış yıllarca.bi de üstüne yetenekli yöneticeler gelince dünya'nın en gelişmiş bir numaralı ülkesi oluvermişler.akıllılık yapıp en büyük sömürgeci ülke olmuş dilini dinini yayarak ekonomilerini güçlendirerek dunya gemisinin dümenine geçmişler.
yunan provakatörüdür.
kendi çıkarları için kendinden olanı bile feda eder.
kraliyet egemenliğinin sembolik de olsa siyaset üzerinde hala etkinliğini gözlemlediğimiz ülkedir.
korkaktır bu ingiliz halkı, ama para onda olduğu için kendilerini akıl çalıştırmaya zorunlu hisseder hali hazırda.
