çok eski çağlardan günümüze akseden bir savaşçı inanışına göre: ölen şövalyeler, çok güzel ve süratli bir at formunda yeniden bağlı oldukları yurtlarına dönmektedirler. aynı şekilde kimi köylüleri, erken yaşta çocuklarını kaybeden aileler, kışın göçten gelen kargaların, vefat eden çocuklarının birer tezahürü olduğuna inanıyorlar.
Çanakkle savaşında Türklerin fakirlikten dolayı ayakkabılarının olmadığını farkeden, ve hemen o medeni (!) beyinlerini çalıştırarak yere nasıl düşerse düşşün mutlaka bir ucu havaya gelecek şekilde kalan zehirli çiviler tasarlayan ve bunları savaş alanında cephe arkasına atan askerin ülkesi.
Hücuma kalkan Türk ordusuna ait 12 bin civarında Türk askeri bu çivilerden dolayı bacaklarını kaybetmiş, Çiviler zehirli olduğu için bunlara basan askerlerin ayakları testere ile kesilmek zorunda kalınmış ve kesilen yer kızgın ateşe tutulan demirlerle dağlanmıştır.
Bunun insanlık suçu olduğu yönündeki yazıya, ingilizler "evet bu bir insanlık suçudur, ancak Türklere insan denilebilir mi?" şeklinde cevap göndermişlerdir.
aynı orospu çocukluğunu amerikanın vietnamda yapması da aralarındaki kalite benzerliğini gösterir.
