bırakın dostları paylaşsın taziyelerini, kendi entrylerini görsünler bu başlıkta. bırakın adının altında kalsın hikayeleri.. taziyelerle doldurmayın tanımadığınız fiilimsileri.
bir hayat okudum az önce. bir ruh teyakkuza eçmiş bir kaç gün önce..
yanına gelişimiz yakındır heaven. dikkat et kendine gündüz gece..
yine bir vadinin üstünden güneş battı, yine pırıltılı bir yaz gecesinde yıldız kaydı, yine kuru ateş ciğerlere doldu.
çekildi dalgalar limandan, sanki yutkundu deniz dibine düşen taşı, sonra daha da hırçınlaştı ama yapacak bir şey yoktu, çekildi tetik ansızın ve dinledi rıhtım sessizce kurşunun göğü yırtışını derinden...
bir ölüme üzülmek için tanımak gerekmez, birinin ölümüne üzülmek için neden gerekmez. hiç tanışmadım, tanımak istermiydim bilmiyorum. belki de tanısam hiç sevmezdim, sevmesem bile bu habere üzülürdüm.
gençmiş daha anladığım kadarıyla,nedense gençler ölünce daha çok üzülürüz, o hayata doyamadan öldüğü için mi? yoksa biz o na doyamadan öldüğü için mi? onun için üzülürüz. bencilce aslında ölüme üzülmek ama elinden başka bi şey gelmeyince insanın tek çaresi kalıyor. üzülmek.
cennette sevdikleriyle birlikte olmasını dilerim. artık cennette tanışırız.
