tüm sözlük üyelerini ölümüyle yasa boğmuştur. işte olması gerekende budur. iyi günde kötü günde birlik ve beraberliği sağlamak, kimbilir kimimiz tanımıyordu, kimimiz çok samimiydi, belki kimimizde belli bir anısı olan biri ve tanısakta tanımasakta şimdi hepimiz ona burada allah'tan rahmet diliyoruz. işte kardeşlik budur. birbirimizi gerçek hayatta göremesek bile sadece fikirlerimizi görmemiz, hepimiz ayrı şehirlerde olsak bile aslında hemen yakınımızdaymış gibi hissetmemiz gerçekten çok farklı birşey. ve son olarak söyleyeceğim şudur ki ne olur arkadaşlığın, dostluğun kıymetini bilin. çünkü kimin ne zaman ardında gözyaşları bırakarak gideceği belli olmaz. mekanı cennet olsun, nur içinde yatsın.
canım, ciğerim, ablam, annem, şu hayattaki tek dostum... bitanecik can yoldaşım...
şurada onu en iyi tanıyan biri olarak bunları yazmak o kadar zor geliyor ki...
sana böyle mi nick altı girmek nasipti be yavrum... böyle mi gidicektin ardında beni bırakıp. bir gün konuşmasak bir hafta görüşmesek dellenir; "nerdesin lan aldatıyo musun beni yoksa" diye başlardık geyiğe. şimdi nerdesin be yavrum... son geyiğimizi bile yapamadan, son kahkahamızı atamadan, son kez dertleşemeden mi gidicektin? hani ben atanıp bir köy kasabasına gidip kafa dinlicektik. böyle mi dinlemeye karar verdin can yoldaşım, şekerparem? haftasonları yayıla yayıla göt büyükecektik, sen evimin direği olup da eve elleri dolu gelecektin... hatta uzun senelerce "ulan erkek olsam var ya kesin seni alırdım" geyikleriyle yaşlancaktık. daha zayıflıcaktık be dostum...
canımı acıtıyorsun selda... hem de çok... senden mefta diye bahsediyorlar biliyor musun? telefonum susmuyor hatta arayan nedense "başın sağolsun" diyor. anlam veremiyorum. benim dengesizliğim tuttu ve kafa gene boşa yakıyor sanırım...
son kez göremedim seni... son konuşmamızda eğer son kez sesini duyduğumu bilseydim inan hiç kapatmazdım o telefonu. en son kahvaltı edişimizde; "gitme lan bugün de kal" dediğinde ayaklarım kırılsaydı da bir günü daha seninle doya doya geçirebilseydim. kime dert yancam ben şimdi bir şey olduğunda be canım?
inanmak istemiyorum yokluğuna, gittiğine, sesini bir daha duyamayacağıma... şu son bir senemiz aklıma geliyor da içim içimi yiyor adeta. düşünüyorum... yokluğun çok anlamsız geliyor. aslında sen hala hayattasın. benden uzaktasın ve hatta birazdan kalp kalbe karşı gelip beni arıcaksın biliyorum. gene başlayacağız dedikodulara. arada dakikalarce güleceğiz hatta... biliyorum. o kadar iyi biliyorum ki senin içini... temiz kalbini...
canıımmm... bitanecik ablam benim... acını o kadar ağır yaşıyorum ki bunu kelimelere dökmek çok zor geliyor. helallık bile isteyemedim senden. aslında aklıma gelmişti ama asla konduramadım sana ölümü. o çocuk, bıcır bıcır ruhuna ölüm gitmez diye düşündüm hep. ama bazen düşündüğü gibi olmuyor bazı şeyler ne yazıkki...
hani uludağ sözlüğe üye olurken demiştin. nickim "heaven" olcak diye. sonra tutmamıştı da inat edip "ille de heaven"demiştin. inşallah dediğin olur canım dostum. bunu demek benim için çok acı hemde çok ama; mekanın cennet olsun dostum. seni çok ama çok seviyorummm...
son olarak söylenebilecek ne yazıkki tek şey sanırım;
(bkz: #5388388)
ditty ile üzülmüştük bir kez ve çok şaşırmıştık tanımadığımız bir adamın ölümüne nasıl bu kadar üzülebiliyoruz diye. şimdi de bu arkadaşımızı kaybettik maalesef.
allah yakınlarına sabır versin, huzur içinde olsun. nicki gibi mekanı cennet olsun.
