bazen çok hoş olurlar. ilk okuyucu eğer edebiyatla yakından ilgilenen biriyse önemli yerlerin altını çizer, işaretler.böylece önemli konulara dikkt çekilmiş olur. hem yıpranık olması onun okunmuş, iyice hazmedilmiş olduğu hissi uyandırır.
istanbul da bulamadığım kitaplardır. kitapçılar şerefsiz, korsancılarda da aradığım kitaplar yok. en iyisi ikinci el ama arkadaş herkes bahsediyor da nerede bunlar?
Beyazıt Sahaflar veya Beyoğlu Çiçek Pasajı Sahafları veya Akmar pasajı sahaflar. Ortaköy'deki mini sahaf çarşısını veya mecidiyeköy'deki ara sokaklardaki küçük dükkanları saymıyorum bile.
istanbul'daysanız ve hala ikinci el kitap sıkıntısı çekiyorsanız, eh siz ölün artık.
sizden önce okuyan birinin ve muhtemelen tanımıyor olduğunuz kişinin izlerini taşır. üstünde ufak karalamalar, çizikler mevucttur. hatta içinde unutulmuş notlar, fotoğraflar da vardır. bana böyle bir tane gelmişti. içinde kartpostal vardı arkasında da not vardı. sanırım kartpostaldaki yer yurtdışında ünlü bir katedral'di. 1950 yıllarına ait. arkasında el yazısıyla uzunca bir not vardı. sanırım yurtdışına giden türk ikili, çift burdaki akrabalarına yollamışlar. adreste vardı ama baya eski bir adresti. bulamadım. bulabilseydim sahibine iade edecektim.
O değilde bi' keresinde sahafın biri ikinci el diye bandrolsüz kitapları kakalamıştı bana. Bunlar yeni gibi deyince de eski sahibi iyi bakmış felan demişti. Sonradan anladık tabi. Bu Bursa'daki sahaflara hiç güven olmuyor.
yeni basımdansa almayı tercih ettiğim kitaplardır.
hepsinde bir yaşanmışlık, bir hayat var. açıkçası ''benden önce kimler okumuştur acaba bu kitabı?'' diye hayaller kurmayı seviyorum. buna kafa yormayı... içinden not, bir yazı çıktığında o insana yakınlaştığımı hissediyorum.
ankara'lılar bilir. cebeci'den tıp fakültesine çıkarken, fakültelerin önünde yerde ikinci el kitap satan insanlar olur. iki üç ay önce yürürken ilk defa ordan ikinci el kitap aldım. ahmet ümit'in ''istanbul hatırası '' kitabı. görseniz 100 yıllık antika bir eser sanırsınız. o kadar yıpranmış.
neyse..
kitabı unutup bi süre okumadım. geçen hafta elime aldım. dün gece yatakta okurken içinden, bir kadın tarafından yazıldığı belli, kalp şeklinde kesilmiş , ortasında ''seni hiç unutmayacağım'' yazan bir kağıt düştü. çok duygulandım. muhtemelen bir öğrenci içindeki hatırayı unutup, kitabını parasızlıktan satmıştı.
bu entryi hiç okuyamayacaksın ama hatıran bende saklı delikanlı.
Yenisi dururken neden 2. elini alayım diyenlerin anlamayacağı kadar derin manalar taşıyan, insanların sırf bu yüzden sahaf müptelası haline gelmesine neden olan halin özeti. Kaybolmak isterseniz kendinize bir sahaf bulun. Başkalarının anıları en kuytu yerlerdir.
Önceki sahibinin elini yıkamadan okumuş olma ihtimaline karşı alır almaz şeffaf jelatin ile kapladığım kitaptır. Hem nostalji falan oluyor ilkokul günleri gibi..
Daha hesaplı oldugu için tercih ediyorum. Avrupalılar zaten çok temiz kullanıyor eşyalarini, ikinci el demez kimse.o yüzden hem hesapli hem her yani yırtılmamiş kitap bulmak sevindirici oluyo.
