kardeşi hiçbir şeyimsin olan şarkı.
hiçbir şeyi olanlara şarkı yazıyor adamlar, biz de hiçbir şeyimiz olanları düşünerekten dinliyoruz.
kimi kandırıyoruz lan?
birisi düşünülerek söyleniyorsa,bu ona söylediğiniz bir yalan gibidir.
gözünüzde,herkes gibi olamadığı için söyleniyordur,hala bir şarkıyla anılıyordur o.
genellikle ayrılık döneminde dinlenebilecek veya ayrılan kişiye gönderilebilecek bir nitelikte şiir olması hasebiyle,gençler arasında fazlaca rağbet görmektedir.
Dizelerin de kendimi bulduğum harika ötesi Nazım Hikmet şiiri..
Okurken veya dinlerken gözleriniz istemdışı dolar..
ayrıca bu lafı birine söylemek de cesaret ister,söylenen kişiye ise fena halde koyar.
gelin görün ki herşeye rağmen en sevdiğim şiirdir.
"kalbimde kalbine yok bile kinim,
bence artık sende herkes gibisin.."
bence sen de herkes gibisin derken bile yalan söyler dil. kalp onaylamaz. gerçekten seviyorsa insan, bunu sadece can yakmak için söyler. ben hiç bir zaman diyemeyeceğim bu cümleyi mesela. dilim söyler. hatta söylemez bile. unutmuş gibi davranırım. ama en başta kendime söylediğim yalandır bu; daha fazla canım yanmasın diye. inanabilir miyim peki söylediğim yalana? ne yazık ki hayır. sevdiğim insan bilmez mi bu gerçeği? bilir. ölene dek onun yolunu bekleyeceğimi, ve aslında çok şanslı olduğunu bilmez mi? bilir. bunu bilir ve egosu şansını sonuna kadar kullanmak ister. ben de bunu bilirim. varsın kullansın bakalım. ben en kanatıcı günleri atlatmışım. bundan sonrası kanımı akıtmaz. çünkü akacak kan kalmadı artık. ve biliyor musun seni hala yargılamadan çok seviyorum. aşk uçurumdan atladığında ölür sanmıştım. sadece yoluna devam etmek için atlamış o karşısına çıkan uçurumu meğerse.
nazım hikmet üstada saygımız sonsuz lakin katılmadığım bir düşüncesidir bu. şöyle ki: eğer birini seviyorsan, kendinden fazla ona değer veriyorsan, o kişiye 'herkes gibisin' diyemezsin; diyemem veya. çünkü eğer o'ndan ayrıldıktan sonra 'herkes gibisin' diyebiliyorsan, o kişi zaten en başından beri senin için herkes gibidir. aksini düşünürsek ne olursa olsun 'herkes gibisin' diyemezsin. he.. o'na karşı kin, nefret duyarsın; yüzünü bir daha görmek istemezsin lakin hala kalbinde yeri vardır. o yer kanasa da, o yer sancısa da o yer o'nundur ve oradan asla gitmez. başkaları gider-gelir lakin o hala oradadır, sancıyan yerde.
söylenemeyendir. olmuyor be üstat. hani çok istiyorum nefret etmek, 'özlemiyorum' diyebilmek, çok istiyorum senin gibi 'herkes gibisin' diyebilmek ama olmuyor. gurur yapıp bunu dilim söylese de, kalpten gelmiyor işte. diğerleri gibi o da bir yer kaptı seven yerimde ve ölene kadar yaşatacağım orada diğerleriyle. ne geri çağıracağım, ne hepten kovacağım; büyük ihtimal bir daha hiç konuşma şansımız bile olmayacak lakin duracak o orada eminim. ben ise sadece yaşayacağım işte kendi kendime...