geçiş süreçlerinin asla bitmeyeceği, acılarla sevinçlerle ve bunlardan alınan derslerle dolu bir tecrübe oyunudur. yaşadığınız kadarına baktığınızda, olgunlaştığınızı ve yepyeni şeyler öğrendiğinizi hissettirir size.
flim gibi, patlamış mısır gibi,
flimi izlerken bazen sıkıcı geçer tam monotonlaştı derken öyle bir sahne olurki hevesi kaçan gözlerin birden açılır tekrardan en baştaki hevesle.
mısırı yerken en başta sıcacıktır tuzu bol, ortalarda soğumaya başlar, ama sonuna geldiğinde yine tuzlu taneler birde tam patlamamış ama içi kıpır kıpır taneler gelir avucuna en zevkli yeridir bitmesin dersin kurcalarsın kutunun dibini ama sonuna gelmişsindir.
budur hayat sıkılırsın,zevk alırsın,monoton olur,koşturmaca olur, dünyan kararır bi dönem, sonra bir bakmışsın güneş hiç doğmadğı gibi doğuyor ömrüne ama btitcek dostum hayattaki her şeyin bittiği gibi hayatın kendiside bitiyor hemde öyle bir zamanda bitiyor ki kutunun dibini karıştırıyorsun ama nafile mısır bitti ve flimin oyuncularının isimleri yazmaya başladı beyaz perdede...
Kimine göre bir göz kırpması kadar kısa, kimine göre bir cehennem azabı kadar uzun ama ne olursa olsun insanın ( sadece insan değil yaşayan tüm canlıların ) kopmak istemediği, sımsıkı sarıldığı süreç.
Yeniliktir aslında hayat. Başrolde sizin olduğunuz, figüranların ise sürekli değiştiği bir film gibidir. Tabiiki bu filmde mutlu son yoktur. Başrol oyuncusu da değişir en sonunda.
ister bir aslanın dişleri arasında son nefesini veren bir ceylan olun , ister annesini daha yeni gören bir bebek hep sımsıkı tutunmaya çalıştığınız ama bir gün tutunamayacak kadar güçsüz kalacağınız süreçtir.
kendiminkinden memnun olduğum fakat , televizyonlarda gördüğüm kötü olaylar karşısında , çektiğim acı yüzünden ben bu dünyaya göre değilim bu dünya çok kötü diye isyanlar ettiğim süreç.
bana kısa kısa şarkılar söyle hayat! içi dolu olsun. bıktırma, uzatma, nefret ettirme, tadında bırak ama doğru düzgün olsun.
yaşanılası, paylaşılası.
bu gece yok yıldızlar, sevda sözcüklü şarkıları yarına sakla. unuttur eskileri, alınan dersleri cebe atıp elimi tut ve at beni denize!
yüreğimin kuytularında sakla onu, beynime de hapsetme. gözlerimi kapat, bir süreliğine aç ve gördüğüm çirkinlik kadar güzellik göster bana. içine almadan yok et beni. dışında bırak çemberin!
dinginliğin verdiği huzurda büyüyor ruhum. iyi ki yaşıyorum diyorum ve o kadar planlanmış ki benden önce, çorap söküğü gibi geliyor her şey ardından. mutluluk tüm ruhumu sarıp sarmalarken, kuytularıma inip sadece sevinçten gülücükler buluyorum.
yalan söylemeyi kendime, hayal kurmayı bir iki satırla olsa bile seviyorum.
ben de seninle dalga geçiyorum hayat...
meymenetsiz suratların meymenet arayışı gibi hayat!
hem kendi içinde gerçeği bilen hem kabullenmeyesi kılınan. ağzı bir orospunun ağzı kadar bozuksa, içindekiler; zevki yok artık!
hayat bir kumar oyunundan ibarettir.
kimi zaman rest çekersiniz. ya hep ya hiç dersiniz.
ya kazanırsınız, ya kaybedersiniz.
ya da ufak oynarsınız. ufak ufak kazanarak mutluluğu bulursunuz.
ya da ufak ufak kaybedersiniz. yavaş yavaş girersiniz yerin dibine.
aynı zamanda bir okuldur hayat. kazanmak veya kaybetmek yoktur bu okulda.
kaybettiğiniz her saniye, hayattan yeni bir ders alırsınız.
yeni şeyler öğrenirsiniz hayata dair. yaptığınız her hata, yeni şeyler öğretir size bu okulda.
öğrenci sizsiniz, öğretmen ise hayataın ta kendisi.
