kısır bir döngüden ibaret olduğunun farkına varılınca monotonlaşan olgudur...bu yüzden geçmişe fazla takılı kalmamak, geleceğe ise fazla kafa yormamak gerekir.. * (bkz: carpe diem) .
bazen canını çok sıkar. hiç bişey istediğin gibi olmaz. sevinirsin, gülersin, ağlarsın, coşarsın, birde bunların hiç birini yapmazsın ki o hal en kötü olanıdır. boşluktasındır. siktir edersin çoğu şeyi. bir şey yapmak istersin ancak hayal kırıklığına uğrarsın. hayal kırıklıkların artar artar artar. kendin olmak en iyisi dersin sonra. boşluğa düşersin. sürüklenirsin, tükenme derecesine gelirsin. hele bi aşık olmamışsan yani seni gerçekten bir sevenin yoksa o zaman hapı yutarsın. çünkü her onu arayışımda kendimi daha değerli hissederim. sadece onunla yaşamak istersin. unutmak istersin herşeyi.ancak bunlar yetmez hayat zordur ve en sonunda yine Tanrı ya çıkar her yol. O na açarsın gönlünü. ve ümitle beklemezsen daha da karanlığa mahkumsun demektir bu. içindekileri yaz rahatlarsın... bence insanları takmamak hayatın bir felsefesi olmalı çünkü çok fazla boş konuşan insan var. bu dünya burada bitmeyecek. sonsuz bir hayat var sonuçta.
7-ayy okula başlıyoyuz.
11-ay bayaa 6. sınıfa geçiyoruz, ortaokulluyuz.
15-liseliyiz olum artık, nasıl bi ortam kim bilir lan!
18-üni.ye gidiyoruz lan, aileden ayrı, eve kız atabilicez rahat rahat/artık farklı şehirdeyiz istediğimizi yapıcaz.
23-üni. bitti artık lan, iş bulmak gerek. baya çalışıcaz.
25-evleniyoruz lan, bayaa evli barklı olcaz, düzenli seks hayatımız olucak.
27-çocuğumuz oluyo lan! baba/anne olucam artık! oley be!
34-bizim keratayıda okula yazdırıcaz artık.
45-artık ayrılıyo bizden be, olsun ben oğluma/kızıma güveniyorum.
52-baya evlendiriyoruz kızımızı/oğlumuzu. ne güzel mürvetini görmek.
54-babaanne/anneanne/dede olucam artık be, vay anasını...
bu böyle ölene kadar sürer. bi hayatı yaşamak ortalama 50-55 yıl arasıdır, o da yaşamayı bilene. gerisi teferruattır.
tabi bu herkes için geçerli olacak bir sıralama değil, genel olarak durum budur.
