birileri için, içine akılabilendir, birileri için, birlikte gidilebilendir, birileri için, kıyısında durulabilendir, birileri için, ardında kalınabilendir.
--spoiler--
Ve Unutma :
Hayat, mezara en çekici ve düzgün formla gidilecek bir seyahat değildir. Aksine, yalpalaya yalpalaya, bir elde Chardonnay şarap, diğerinde çikulata, vücut bitmiş tükenmiş halde ama çığlıklarla: Wooo, Hooo ne seyahatti be!
--spoiler--
Bazen nedenini bile söylemez hayat, ama acıtır canını.limitini de belirlemez üstelik var gücüyle hırpalar seni.sanki alacağı varmış gibi, sanki suçun var mış gibi.yıkık dökük düş bahçen vardır gizemli kimse bil......mez orayı senden başka..hep orada soluk almak geçer içinden ama .hayat işte....
20 yaşına gelip hala adam olmamışsan.
30 yaşına kadar henüz bir çocuk sahibi olmamışsan.
40 yaşına gelip köseyi dönmemişsen.
70 yaşında hala ölmemişsen.**
hayat nedir lan ..
ha yat.. (olsa iyi olur, geziceğimden değil, satar parasıyla araba alırım)
hay at (attan düşmüş gibi yapar yani bu hayat, hay at senin ben hay at, hay şerefsiz at.. at lan lan.. aah at..)
haya t (direct-x gibi oldu. 3-H tırii eyç. tabi orda bi haya var. bi ar var, namus var, utanma var, hayat haya mıdır o zaman..)
hayat bayat mıdır, yoksa böyle demek kahabat midir? sebahat diye bir arkadaşım vardı, kalleş 8.sınıf bitince lise 1 de sattı beni. şeytan gömsün onun yüzüne.. her neyse işte hayat yoksa hahahaaayyyt diye bir kahkaha mıdır? hayat kahkaha atmak mıdır yoksa martılara ekmek atmak mıdır? hayatın ta.. yani hayatın tamamından bahsediyorum. sanırım hayat bir o, bir bu, bir şu, yani tamamı bir şey değil. genel olamıyor böyle bi külli cüzi girmiş birbirine.. hayat yatalak bir hasta ise biz de yatak oluyoruz. yatak varsa yatalak varsa yat alak lan biz, hastayı yata yatırırız, yani hayata ha yat gözüyle bakarsak diyorum. hastayı yatır, yani hayatı, sonra sen yatak zaten. gezin durun yani olabilir..
lisede bir hocam "hayat, yenilen kazıkların bileşkesidir." demişti. ne de doğru demişsin ahmet hocam, erken uyardın bizi ama biz o kadar erken farkedemedik..
hayat nedir ki?
erkeğe göre nedir? kadına göre nedir ?
kapalı bir kutu mu?
yoksa acı çekmek için gönderildiğimiz iblis cenneti mi?
zevk mi, acı çekmek mi?
okyanustaki su zerreciği mi?
duman mı ?
70'lik dede'nin 70'lik rakıyla sohbeti mi?
iyi olmak mı,
yoksa kötü olmak mı?
gülmek mi? ağlamak mı ?
emekleyen bebeğin tecrübesi veya ilk nefesimi ?
sanırım en iyisi, hayatın anlamını arayarak bir sağa bir sola çarpmak.
hayat bize secme şansı verilmeden sırtımıza yüklenen sorumluluk kimse demiyor dünya'ya gitmek istermisin diye alenen ya bu deveyi güdeceksin yada bu diyardan gideceksin deniliyor.
sonrada kalk altından kalkabilirsen uğraş didin dur. bazen kendimi hayatı sanslı yaşanlardan sayarken bazende isyan ediyorum neden ben diye bu dönemi alın akıyla geçirmek beceri, cesaret, güç isteyen bir durum bazen 70 yıl kadar sürdüğü görülüyor. iyi geçirmekde kötü geçirmekde insanların elinde eger doğuştan ciddi sanssızlık yoksa bir ingiliz atasözü derki hayat senin sanatındır mükemmel bir tablo yarat ölünce bile hayranlarn olsun seni ansın yada rezil bir eser bırak kulağın küfürlerle çınlasın.
kimse kötü bir tablo bırakmak için çabalamıyor sadece hayat şartları başa gelen beklenmedik olaylar insanları yönlendiriyor kim isterki kötü anılmayı.
bende bu tabloyu en iyi sekilde tamamlamak için elimden gelen herseyi yapıyorum ama sanırım daha en basından çok zor bir resim seçmişim yapmak için.
belki asla bir pablo picassosalvador dali yada vincent gorg olamam ama bu demek olmuyor tabloyu tamamlamaktan vazgeçmeliyim bırakılırsam acizlik etmiş olurum elimden geldiği şekilde tamamlamalıyım. hakkını vermeliyim bana verilen bu sorumlulugun.
insanlar için çok ağır bir yük (şu durumda) bu yüzden anlıyorum, hepinizi anlıyorum, her şeyinizi makul görüyorum, bütün aşırılıklarınıza gülümsüyorum, bütün salaklıklarınızı anlıyorum, yalnızlaşmanızı anlıyorum, mutsuzluğunuzu görüyorum, cehaletinizi biliyorum, düşünmeyişinizi kabul ediyorum, ufak saçma salak hikayelerle yaşadığınızı görüyorum, içi booş günlük mutsuzluklarınızın-acılarınızın olduğunun farkındayım hep bir seveninizin olmasını istediğinizin farkındayım, küçük sevgililik oyunlarınızı izliyorum, küçük ailecilik oyunlarınızı izliyorum, küçük dostluk oyunlarınızı izliyorum, küçük milliyetçilik oyunlarınızı izliyorum, küçük tanrıcılık oyunlarınızı izliyorum... çok iyi anlıyorum kim ne diyebilir ki dediğim gibi bu sizin için çok ağır?
dünyanız çok büyük ve bir o kadar da küçük. kabul ediyorum. varoluşunuz gereği yaptığınız tüm bu aptallıkları-saçmalıklarınızı yerinde buluyorum. kızmıyorum, gücenmiyorum, utanmıyorum, beklentim pek yok, davranışlarınızı sorgulamıyorum, nedenlerle ve sonuçlarla bakıyorum size.
henüz aşağıdasınız henüz mağaranın dibindesiniz sorumluluk tümüyle sizin değil. ama size tavsiyem "fazla zorlamayın" olan size oluyor görüyorsunuz. boş yere üzülüyorsunuz boş yere ağlıyorsunuz boş yere umut ediyorsunuz boş yere savvaşıyorsunuz boş yere istiyorsunuz boş yere bekliyorsunuz ve böyle oldukça da boş yere yaşıyorsunuz. biraz uzaklaşın şu salak meselelerinizden ve avcunuza alın dünyayı oturun biraz izleyin o'nu götünüzle güleceksiniz. düştüğümüz duruma-ağlanacak halimize kahkahalar atarak güleceksiniz. ve şimdi bırakın aptal değerlerinizi biraz kendinize gelin.
doğa acımasız, şartlar ağır, yaşamak zor karınınız doyuyorsa ve üşümüyorsanız aptallaşmayın ve daha yükseklere çıkın vaktiniz ve hacminiz varsa çelik çomak oynamakla geçirmeyin zamanınızı fırsat varken düşünün-sorgulayın-merak edin! ama yapmayacaksınız-yapamayacaksınız biliyorum malesef biliyorum.
ek: diğer başlık yerine burda olması daha doğruymuş.
