hoşgörünün başkenti olan memleketimdir. farklı dinlerden, mezheplerden, kökenlerden, dostça yaşadığı,sadece türkiye'ye değil tüm dünyaya örnek olması gereken ilimizdir. anadolu'nun ilk camisi buradadır. aynı zamanda her yıl binlerce hristiyan st.pierre kilisesine gelmektedir. mutfağı da tartışmasız ülkenin en iyi mutfağıdır.
türkiye'nin en güney ucu olan 31 numaralı plakaya sahip, dünyanın her insanının kendinden birşeyler bulabileceği eşsiz kültürel mirasa sahip ve yakında büyük şehir belediye de olacak ilimiz. künefe, döner, oruk ve envayi çesit yiyeceği bulacağınız ilimiz.
marketten çok restaurant bulunan şehirdir. Aslında bir sike benzemiyor. Ama tarihi ve araplarla iç içe olan yaşam bu şehri farklılaştırıyor. Gidip görülesi 2 gün içinde terk edilesi şehir.
plakası:31 nufusu:1.400.000'in üzreinde 9 milletvekiline sahip akdeniz ili.merkezi antakyadır.bir çok din ve ırkı barındıran şehrin tarihi antik döneme kadar uzanmaktadır.gezilesi, görülesi ben memlekettir.
iyidir hoştur kültür şehridir medeniyetler birleşir falan tamam . doğru lafım yok . turist olarak gerçekten görülmeye değer bir şehirdir . yemek kültürü de iyidir . yöresel tatlar boldur . arsuzu yazın tadından yenmez . ama ergenliğe girmiş fakat reşit olmamış insanların yapcakları hiç mi bir şey olmaz bee hacı . antakya küçücük sineması , sadece yemek yenebilen saçmalık mekanlarla doluyken iskenderun sineması sinemadan bile sayılmaz . filmler 3 5 ay geç gelir . o derece . mekanlarda boldur ona laf yok ama . bayıyo insanı hatay ya isyan edesi geliyo .
bütün dinlerin bütün mezheplerin kardeşçe ytaşadığı tüm ırkların birarada olduğu ama kimsenin ayaklanmadığı ilimizdir. Türkiyenin,doğununibatının örnek alması gereken il.
eğer köprü civarında karşıdan karşıya geçecekken bir hayırsever sürücünün yol vermesini beklerseniz daha çok beklersiniz. zira geçen yaz bir otobüs şöförü kendinden geçmiş bir şekilde beline kadar camdan çıkmış yayalara bağırıyordu: 'birikinde geçin ülen birikin de geçin'
üniversitede kaldığım evde 31 die çağrılmama neden olan cenabet şehir..sanki biz türkiye'de yasamıyoz gibi ne istanbulluyla anlasabiliyorum ne afyonlu nede karadenizli.. konusmamız kelimeler yemekler herşey çok farklı ilk zamanlar kendimi yeni zellandadan gelmiş gibi hissediyodum neden hatayın gelişmemesi yüzölçümünün çok ekonomisinin gelişmesinin çok az olması çok fakir şehir..
