ilhan irem'in bu güzel şarkısını söylüyorum kendisine;
hep bir ümit uğruna yaşıyoruz hepimiz,
mutluluğun ardından koşuyoruz hepimiz,
kimi pulda parada aşkı arar kimimiz,
düşünür kara kara ağlar çaresiz.
ağlama arkadaş ağlama aşk için,
şu kısacık hayatta bu yaşlar niçin?
ağlama arkadaş ağlama aşk için,
bu günler geri gelmez gider gençliğin.
boşver boşver arkadaş başka bulursun.
bütün kalbin sevinçle neşeyle dolsun.
en kötü günlerimiz hep böyle olsun.
mutluluklar bizimle elem yok olsun.
kapılma hayallere birgün dönecek diye,
haydi sil gözlerini bakma maziye,
sakın kanma bir daha kanma tatlı sözlere,
bu ders olsun sizlere yaşlı gözlere.
boşver boşver arkadaş başka bulursun.
bütün kalbin sevinçle neşeyle dolsun.
en kötü günlerimiz hep böyle olsun.
mutluluklar bizimle elem yok olsun.
Merhaba hüzün adası. Ben duygu gemisi. Gecenin katranlığında yanaştım limanına. Yüküm mutluluk. Kulak ver bak ne diyor gemide ki ses; siktiret bir am uğruna değmez.
2 gündür melankolinin dibine vurmuş bir yazar olarak an itibariyle duygusal, damar, acıklı paylaşımlarıma son vermiş bulunmaktayım. verdiğim rahatsızlıktan dolayı özür dilerim.
mesaj verme isteğinin altında bir miktar samimiyetsizlik sezilen yazar. yani nefret kusmak istiyormuş ama kendini dizginliyormuş ve bunu da mesaj verme kaygısı güderek başarıyormuş hissi bıraktı bende. umarım yanlış anlamaz, benimki sadece izlenim.
yaptığı eblehliği bdv'ye a 2 dakikalık bir mesaj atarak düzeltmediği gibi kendisine gelen ciddi bile olmayan eleştiriyi bdv'ye şikayet ederek entry sildiren 8. nesil yazar.
o kadar da takılınacak bir sözcük değildi halbuki... ama takılınmış demek ki.
