sadece filmlerini izleyip kitaplarının katbekat güzel olduğunu duyarak 'teyze ne yazdı ki acaba?' diye her sefer düşündüren geç tanışıp da pişman olduğum seridir kendisi.
eşşek kadar adam olmama rağmen okurken kendimi kaybettiğimdir. yani başlarda eşşek kadar değildik tabi sonradan oldu böyle.
neyse son kitabını dün bitirdim aslında çok önceleri bitirirdim seriyi de filmlerin çıkmasını bekledim, öyle ki 2 part olduğu için kitabı ara vererek okudum. bu tarihe kadar da maalesef imkansızlıktan gidemedim filme ama yarın allah nasip ederse.
resmen sinir ve mutluluk krizlerine girdim girdim çıktım okurken. tamam ana karakterler çocuklar olabilir ama bir çocuk kitabı değil, zaten çocuklar o kadar anlayamaz, okuyamazlar o da ayrı.
neyse konumuza gelelim j.k. rowling deki hayal gücünün çeyreği bende olsaydı çok mutlu olurdum. ne olursa olsun bu kadar detaylı olarak bir dünya yaratmak o kadar zor bir şey ki.
çocukluk arkadaşının mahalleden taşınması gibi bu serinin bitişi. içinde boşluğu açılacak bir süre sonra unutulacak ama karşına çıktığında da çok mutlu olacaksın. öyle işte duygulandım bak.. *
bugün son filmini de izledim bitti gitti artık tek yapacağımız eski kitapları alıp yeniden okumak, eski filmlerini bir daha seyretmek. beni üzen şudur ki gerçekten filmleri çok daha güzel yapılabilirdi ki inşallah bunu ilerde biri adam gibi çekmeyi kafaya koyarsa ve ölmezsek göreceğiz. allahtan son filmi 2 ye bölmüşler buna rağmen eksikleri doluyor, mesela ben özellikle zümrüdüanka yoldaşlığı ve melez prens in çok süper filmler olmasını bekliyordum, melez prensdeki dumbledore ve harry nin hortkuluk bulma sahnesi çok daha detaylı tam bir korku sahnesi olmalıydı mesela ama bunun gibi birçok şeyi birçok filminde sıradan şeylermiş gibi es geçtiler. zaten 600 sayfalık bir kitabı ikiye bölüyorken 1000 sayfalık bir kitabı( zümrüdüanka yoldaşlığı) neden 2 saate sıkıştırıp es geçtin çok kızgınım sana warner brothers çok. tabi ne olursa olsun özleyeceğiz keşke devam kitabı değil de bize kitapta açıkta kalan birçok şeyi açıklayan bir kitap daha yazsa rowling ablamız onla avunsak bir süre.
bir dede olunca, torunlarıma gururlana gururlana " bizim dönemde yazıldı bu " diye anlatmak istediğim seri. eminim onlarda dedeleri gibi, harry ile gururlanarak, ron ile gülerek, hermione ile cesaretlenerek, ginny ile kendileri olmayı öğrenerek, luna ile değişik olmanın eziklik değil bir kahramanlık öyküsü olduğunu anlayarak, neville ile gerçek dostluğun aslında en derinlerde olduğunu ve sadakatin herkeste bulunmadığını anlayarak, dumbledore ile bilgeliğin tadını çıkartarak, minevra ile disiplini öğrenerek, lupin, black ve james in dostluğuna alkış tutarak, snape delikanlı adammış diyerek, droco nun içindeki ezikliği görerek, molly ile şefkati tadarak, arthur ile şaşırarak, weasley ikizleri ile koparak dinleyecekleri dillere destan hikaye.
hatırlıyorum son sayfayı okuyunca çocukluğumun bittiğini ve onlar ile büyüdüğümü o an anlamıştım. 2000li yılların en önemli olayıdır bu seri.
Yedi kitabının tamamamını okumuşluğum, filmlerinin yedisini izlemişliğim son filmin de sinemaya girmesini bekleyen bir kişi olarak diyebilirim ki bu seri en iyi serilerden biridir. Hep Hermione ile birlikte olacağını düşünürken sürpriz şekilde Ginny ile beraber olmuştur, bizi üzmüştür. Harry Potter okumama hastalığı olan çocuklara deli gibi kitap okutacak bir kitaptır. Araya niye Harry'nin gönül işlerini aktardım bilmiyorum ama aklıma geldi yazdım işte. Yaşı kabalaşmış kişilerin de severek okuyacağı bir kitap serisidir. insanların bu popüler okumam saçmalığına aldırmayarak okuyabilirsiniz. Agatha Christie'nin romanlarından alacağınız zevki bu seriden de fazla fazla alacaksınızdır.
bu kitabin aslında çok fazla sevilme nedeni karakterler yüzünden olduğunu düşünüyorum.
hepimizin içinde bir harry, ron ve hermione var.
harry nin cesareti, inancı, merhameti.
ron un saflığı ve komikliği yeri gelince atak yeri gelince durgun olması.
hermione nin zekası, koruma iç güdüsü ve keskin kararları.
var ya içimizde var işte.
ayrıca şuan 1. filmi tekrar izliyorum o derece manyağım.
çocukluğumuzu da beraberinde götürüyor sanki giderken. bir roman kahramanına ya da bir fantastik roman kurgusuna böyle bağlanmak, her sıkıntıda, gülümsemek istediğinde o dünyaya kaçmak... rowling bunu yaşattı yıllarca pek çoğumuza. ayrıca kaymak birası vardır kitapta, hayatımda o içecekten başka hiçbir şeyi böyle hayal edip de gerçek olmasını dilememiştim. *
büyücü.
büyüdü, büyüydü, büyüdü... bir yerden sonra büyüymez dedik durduramadık yine büyüydü, artık daha olmaz büyüyemez dedik 3d ile gösterime girecek. büyümüşüz lan.
ortaokul yıllarımı domine eden kitap serisidir. hatta kitap okumaya başlamamın sebebiydi. aşırı derecede sürükleyici kitaplardı ve günde 150-200 sayfa sıkılmadan okurdum. ayrıca filmleri gerçekten çok kötüdür.
audio book versiyonunun dinlemeye değer olduğu kitap serisi. stephen fry adındaki amcanın okuduğu kitap, kitap gibi değil de, eskinin radyo tiyatroları gibidir. harika bir tiyatrocu olduğunu sonradan öğrendiğim stephen amcanın, seslendirmeleri için bile dinlenir. yolda çok daha kolay vakit geçmesini sağlaması da cabası.
j k rowling'in kurgusu...
seni seviyorum jkr ama o dumbledor hala içimde uktedir..
bildiğiniz gibi voldemort aseksüeldir.. yoksa eminim, voldemort kocaman yakata, elinde viski kadehi üçlü beşli hatunlar falan... ama kitap çocuklar için yazılmış...
hani tabii ki büyüklere hitap ediyor ama çocukluğumuzun serisi işte...
ama ben o dumbledor'u anlamadım jo abla?
o aseksüelken yeterince güzel değil miydi?
ya da grindelwald ile sadece kanka olması bize yetmez miydi? bana gayet yeterdi aslında...
j.k rowling isimli ingiliz bir bayan edebiyatçının yedi kitap şeklinde tasarlayıp kaleme aldığı ve kırdığı satış rekorlarıyla hayatını değiştirdiği, fantastik romanının esas oğlanı. bu romana genelde çocuklar rağbet ediyor gibi gözüksede, hayal gücü oldukça gelişmiş olan yetişkinlerinde kitabı zevkle okuduğu gözlemlenmiştir. o yüzden, bu kitabı okuyanlarla taşak geçen insanlara itibar etmemek ve okumaya tüm hızla devam etmek gerekir.
