dünyada güneş ışığı gözlerimi açtırmayacak biçimde suratımı delerken ve ben uykumun içinden sıyrılmanın derdine düşmüşken, aniden canıma can katan insanları gördüğümde ağzımdan çıkmasını sevdiğim o kelimedir. "kühüna.. öhöh .öhöh." ses çatallı haliyle uykudan sıyrılmak demiştik "günaydın".
sizler için ne ifade eder bilmem ama günaydın bir insanla ilk iletişim anıdır. günü paylaşmak istediğin insanlara daha bir güzel söylediğin iyi dilektir.
"baksana, günaydın. ısım ısım sımsıcak."
ayrıca birinin bana günaydın deyip demediğiyle hiç ilgilenmem ben. desin ve ya demesin. farketmez. olsa da olur olmasa da. sabah atılan günaydın mesajının da hiçbir ehemmiyeti yok. hatta gereksiz ve saçma geliyor.
bir abimiz var iş yerinde.
çok ta güzel güler. hani derler ya gevrek bir gülüşün var diye.
sabah sabah ofise gelip hem o şekilde gülüp hem de günaydınlarını sunmuştur.
işte ufacık şeylerde insanı böyle bir anda mutlu eder.
sabah söylenen ve iyi dilekler içeren cümledir. günlerdir kimsenin söylemediği cümledir. bu kadar mi yabancılaşıyor insanlar birbirine diye düşündürmektedir, yoksa bir kelime söylemek bu kadar zor olmasa gerek.
