uzun yaşam ve ağır yalnızlığa maruz kalmış, hüzün karakteridir aslında. insanlara * güvenmek isteyip de tekmelenirken izlediğinizde üzülmediniz mi allasen..?
ve frodo yüzükü hüküm dağı'nın ateşine atamazken orta dünya'nın imdadına gollum'un açgözlülüğü yetişir ve hikaye mutlu sonla biter bazıları için. ama hangimiz gollum'un yüzüğü frodo'nun parmağını ısırıp koparırken düşüşünde gözyaşlarına boğulmadı ki? yüzüğü bağrına basarken ki o 100 yıllık hasreti saliseler içinde gidermesi mümkün değildi, ateşin ortasına düşerken ve düştüğünde gollum hikayedeki en önemli karakter olduğunu hatırlattı seyirciye ve okuyucuya.
onu bizden çaldılaaaaaaaaaaar, o bizim kıymetlimissssssss naraları her gün kulağımda çınlanan yüzükzede hobbittir. yüzüğü hem çok sever, hem de nefret eder; tıpkı kendisini sevip,nefret ettiği gibi. her türlü felaket yüzük yüzünden başına gelir, frodoyla her ne kadar iyi olsalar da (son anlar dışında) sam le hep papaz olmuşlardır... efsanenin sonunda ateşe düşer ancak amacına ulaşır frodo nun işaret parmağını koparıp yüzüğe kavuşur... ayrıca da nickimin ilham kaynağı, fikir babasıdır.
yüzüklerin efendisi adlı film serisinde "efendimiss" ve "kıymetlimiss" gibi laflarıyla insanı insanlığından alıp ortadan ikiye yarılan kabak durumuna sokabilme potansiyeline sahip karakter.
lotr de * en ilginç karakterlerden biridir. bir lotr hayranı olan şahsımda kitabın ve olay örgüsünün temelini oluşturan yaratık. o olmasaydı yüzük hala içimizdeydi.
avatarıma da koyduğum acınası yaratık.
her gördüğümde, aklıma geldiğinde ; memleketimi hatırlatan yaratık.
bu değilki ben geceleri gollum'u düşünerek uyuyorum felan. sadece ahanda şimdi görüyorum ve aklıma geliyor, gibi. he konuya dönelim, memleketim diyorduk, işte "göynüm" diye bişey var işte, gerçi her şivede felan vardır, gönül yani, ordan gollum'a bağlanabilir işte.
halbuki başlığa ne süper entry yazacam ümidiyle girmiştim lan, gollum - göynüm. *
