Önemse ya.
Şu gurur denen saçma şeyden de sıyrılıp gel.
kırdıysan gönül al, yorduysan telafi et.
samimi ol sadece.
güven telkin et.
gezmeyi sev.
ve tembellik yapmayı da.
Çocuklarını iyi yetiştir.
edit:çok mu zor geldi bitanem niye eksiledin?
sadık, hoşgörülü, sabırlı, mütevazı değilsen ve zamanın naylon kızları gibiysen aşağıyı okumana gerek yok. (bunlar bende mevcut)
Yukarıda söyledim ama yine de hatırlatmak istiyorum. ailem biraz sorunlu o yüzden sabır lazım. emin ol başa çıkabiliriz. kapımızı kapattığımızda bizbize kalacağımızı unutma. 3 ncü kişiler girmesin aramıza, kendi fikirlerimize göre karar verelim.
durumum belli. söz, nişan, düğün vb tüm masraflar benim cebimden çıkacak. lütfen boyumu aşan şeyler isteme benden.
ve yine lütfen beni hayatına kabul ettiğin gibi aldığım beyaz eşyaları da kabul et. bana yeniden 0 beyaz eşya aldırma. (valla çok temiz kullanıyorum)
şimdilik bu kadar. öptüm. inşallah gün gelir de seninle tanışırsam bu entry i sana okutmak istiyorum.
sabırlı olmanı sinir hücrelerini mümkün mertebede aldırmış pambık gibi adam olarak geleceksen geri sayımı başlatıyorum 3 2 .... neyse sen gene de iyi huylu ol.kalp kırma.merhametli ol.öyle işte tatlı tatlı gülümse bana bu kadar.
''Fesleğenleri geç… Papatyaların yolunu izle. Papatya yolunun sonunda küçücük bir kulübe göreceksin. Dışarıda iki tane sandalye… Hani şu Amerikan filmlerindeki sallanan sandalyelerden… Pencerelerde yine fesleğen ve kırmızı laleler… Kapısı açıktır her zaman. Buralarda hırsız olmaz. Çünkü kimsenin fazladan fesleğen ve papatyaya ihtiyacı yoktur. Gir gir… içeride halım yok ama kaynayan bir çaydanlığım var. Merak etme ben alt üst ettim, bırak demlensin o. Sen önündeki merdivenleri çıkmaya bak. Gıcırdarlar biraz. Anıları çoktur çünkü. Konuşur bir ağaç parçası ölse bile, bilirsin. Merdivenlerin solunda bir kapı var. Gördüğün gibi o da açık. Sana hep açık… Gir odaya çekinme. Güneş odaya giriyordur şimdilerde, tül perdelerden süzülüp. Oda aydınlıktır, yatağım düzgün ve temiz. Üstünde de pembe bir çiçek olması lazım. Sen gelene kadar solmamıştır. Öyle tembihledim… iyi anlaşırım çiçeklerle; insanlardan daha çok, bilirsin. O kadar yoldan geldin. Yorulmuşsundur. Uzan sen. Ben çayları doldurup geliyorum. Ben gelene kadar çiçek kokuları tatlı bir uykuya daldırırsa seni, çayları içip seni izlerim. Ciğerlerimde papatya ve fesleğen kokusu gözlerimde sen. Daha ne isterim ki ben! ''
