Ilk olarak back to the futureyi çağrıştırandır yani aslında film sondan başa sarıyorsa ve biz aslında başa doğru yürüyorsak aynanın öbür tarafında olmadımızı kim söyleyebilir bir gün herkes uykudan kalkacak.
Umut adı altında kurulan hayal kırıntılarının toplamının büyük bir pasta oluşturacağını hayal etmek amma velakin bu organizasyonu kimin nasıl gerçekleştireceği hakkında hiç bir fikri olmadan sadece umut etmek.
düşündükçe beni enteresan düşüncelere sevk eden olgu. düşünsenize, bundan 200 yıl sonra tarih, tarih araştırmacılığı diye bir şey kalmayacak. çünkü her şey, bilgisayarlara kaydedilmiş ve kesin olacak. şu anda bile sözlüklere girdiğimizde 15 senelik entryler bizi hayrete düşürüyorken, 2300'lü yıllarda insanlar dedesinin dedesinin dedesinden kalma full hd videolar izleyecekler. onların facebook sayfasına girecek, fotoğraflarına bakacaklar.
7 milyardan fazla insan var. Bu kadar insana ihtiyaç yok...
Ne olacak? Hala artış sürüyor ve bizim yeni gelen organizmaların birçoğuna ihtiyacımız olmayacak, işin daha fena tarafı bu yeni organizmaların yaşayabileceği, iş bulabileceği, hayatını idame ettirebilecek yeteneklere sahip olabileceği bir gelecek de olmayacak gibi bu gelecek.
Genetik yetenekleri hayli düşük insanlığın en az %90'ının. Böyle bir durumda ne yapabiliriz? Bu kadar insanı öldüremezsin, fakat kısırlaştırabilirsin... Daha dramatik sonuçlar doğmaması için yapılması gereken bu mudur?
