insanın kendi olabileceği tek yer gece ve kalbidir dedim ve sonra insan yalnızken kendisidir diyede uzattım. ama insanın ruhuma o izinsiz girişleri yok mu? beni delirtiyor. sevgilim beni ne kadar seviyorsunlar, felsefe yapma, aşka gel kendine gelirsinler, insanları olduğu gibi kabul et mutlu olursunlar.. insanları olduğu gibi kabul edersem, bu savaşları, bu gizli sömürüyü, bu ölümü, şiirsizliğde kabul etmiş olmaz mıyım?
geceler sahip ve ben köle...
ayrılık senin çocuğun bir başkasından...
bense sahte sahibi kahrını çeken...
benim sahibimse gece
ve ben köle...
yalan ve korku dolu üstelik uykusuz...
ne yaparsan yap güneşten uzak umutsuz...
mecbursun başını öne eğmeye o sahip
o gece ve ben köle...
kendime meftun olurum...
ellerin, yüzün, dudaklarındaki kıvrımlar ve tenindeki ateş...
özlem...
sesim kesilir o an...
acımasız ve görünmez gece
o sahip
ve ben köle...
bazen huzur verendir bazen de acımasız olan. ama hep sessizdir gece. sessizliğiyle ürkütür insanı çünkü çok şeyi gizler o sessizliğinin altında. sessiz çığlıkları haykırışları gizler aslında. üzerini örter hep karanlığıyla bir şeylerin. çoğu zaman kasvetlidir gece. kimi zaman ise huzur demektir.
bomboş bir kadıköy. boğazın girişi sakin, kenarda köfteci abimiz çaycıyla şakalaşıyor. taksi şöförleri zaten az olan insanlığa taksi lazım mı diyerek manipülasyon yaratıyor.
oysa saat 6.30 u gösterdiğinde her şey değişiyor. insanlar vapurlara otobüslere koşuyor.
yalnızlıktır gece. kişinin kendiyle kalabildiği, kendini dinleyebildiği, kendi ve kendinen başkasına yer olmayan bir yalnızlık. sessiz gecede, sessizliğin sesi kendi sesindir bunu bil.
gece günahtır. tüm günahların geceye meyli bu yüzdendir. planlar gece yapılır. kafa dinlenir gece ve tanrıların uykusu gelir, tıpkı müritleri gibi.
gamsız coverlarıyla kanınızı kaynatacak, içinizi kıpırdatacak grup. tanınmışlık bakımından ileri düzeyde olmasalar da, kampüs gençliğini coşturacak havaya sahipler. alternative rock türeviyle iştirak ediyorlar. sabit bir dinleyici kitlesi şu anlık yok, festivallerde kendilerini göstererek tanınmışlık sağlayabilirler.
ekmeksiz soğansız hayatın tadı yok diye şarkı söyleyen emo elemanları olan gruptur.ama solistin sesi güzeldir... sadece şarkı ve tipler pek bi alakasızdır.
(bkz: soğan yiyen emo)*
--spoiler--
Bu kadar mı kasvetin ey gece!
Hadi örtsene beni
Ne o yetmiyor mu karanlıkların yoksa
Korkmuyorum artık senden gel
Gel gücün yeterse yıldızlarını üzerime ser
--spoiler--
Aşağıda yukarıda yıldız yıldız karanlık
Belli belirsiz solan ama değişen yüzleriyle
Gece ürkütür bizi sarsıp uyandırmazsak
Kıpkızıl bir çiçektir örsümüzdeki ateş
Orada yıldızlara dişlenip kalmış
Çığlık atmadan önce ilk dalgayı içerdi
Gece kıvılcımlarla yanıyor sıçrayarak
Bir savaş arkadaşı, bir nöbet arkadaşı
Canlı kaçıncı gece, dinleyişinden belli
Işığa susamış yükselip inemiyor
Hep aynı örtüyü kuşanmış hep eaynı karanlık
Ağır bir yengiye sesini kısarak
Biz yolumuzdaki aynaları kırarız kaçmak için
Bize göz kırpan, baştan çıkaran aynaları
Yanılsamadır hepsi
Her birimiz isa uzantısında, üstünden yürürken gecenin
Buranın tıpkı eşi
Bir başka yere taşırız
-Cim karnında bir nokta kadar yüreğimiz-
