bir anım vardır ilgili şarkının nemenem birşey olduğunu öğrenirken.
nedir bu gangnam style dedim,
uzak doğunun ajdar'ı dedi arkadaşım.
açtım, izledim. serdar ortaç'a daha yakın buldum. ajdarın beyin hücrelerinin sinapslarının iletim hızı, klipteki dans hareketlerini yapmasına imkan vermezdi bence. *
bir daha asla psikolojik toplum baskısına boyun eğmemek üzere bana yemin ettiren an itibariyle bana vurulmuş popüler kültürün son darbesidir. o nasıl bir danstır ki kızlar bunu beğenerek izlesin? izlerken acıdan gözlerim yandı resmen.
dinlemeye doyamadığım, bir dinleyince bir daha dinlemek istediğim, şimdiden efsane şarkılar arasına girmiş şarkıdır. dansı da tam bir çılgınlıktır, insan deli gibi bu dansı yapmak ister.
Güzel bir şarkıdır ama (bkz: fazlası zarardır) çünkü olmadık yerde gangam style diye bağırarak dansa başlayıp orada dayak yiyebilirsiniz. (bkz: dayak yeme yöntemleri)
Play sayısı 700.000 deyken izlemiş ve "Bu şarkı tutmaz." demiştim ama 300.000.000 play e ulaşıp popüler radyoların top10, chart 30 gibi listelerinde tavan yapınca yüzümdeki ifade 3 gün değişmemişti.
nefret ettiğim şarkılar sıralamasında ilk ona girmiş, sözlük malları tarafından sürekli abartılan şarkıdır efendim. bakıyorum binlerce yorum yazılmış bu aptalca ve klibe. tamam zevkler tartışılmaz ama sizin zevkinize sıçayım afedersin.
edit: saldır orospu çocuğu. anan da seni serdar ortaç dinlerken doğurdu ya.
anti sosyal kişilik bozukluğu olan götveren entellerin yeni hedefi. önce emolara saldırdılar, sonra apaçiler şimdi de sıra bunda. ne bitmez tükenmek bilmez kinin varmış arkadaş sizin. evet.
