umutlarla yeni yıla girme sebebimiz olan ezeli rakibimizdir.zira her sene en çalkantılı zamanlarımızda imdadımıza yetişip bizi mutluluklara sevk etmiştir.bu konudaki istitkrarını bu sene de sürdürmesini temenni etmekteyiz.bir sonraki gs-fb derbisi için yine şafak sayma sebebimizdir.
taraftarları derbi galibiyetleriyle yetinmeyen, derbi mağlubiyetlerine üzülmeyen, avrupa başarısı olmazsa üzülen takım. fenerbahçe' ye yenilmek değil, barcelona, real madrid, juventus, ajax, bayern münih' e yenilmek üzer galatasaraylıyı.
mazide kalan son tesellisi 2000 yılında almış olduğu uefa kupası olan takımdır. bunu türkiye'de tekrarlayan ve bu kapasiteye sahip daha başka bir takım olmadığından türkiye'nin en büyüğüdür. tek maçlık performanslarla değil, sezon sonu aldığı kupalar, kırdığı rekorlar ve ilklerin takımı olmakla övünen takımdır. bunu asla başaramayan ve başaramayacak olan takımların "züğürt tesellisi" diyerek bok attığı takımdır.
bu aralar çok boşladığım canımın içi. ne kadar boşlasamda, ne kdar vakit ayıramasam da bana hiç bir zaman sırt çevirmeyen yaşamam için bana güç verdiğine inandığım takım. türkiye nin en büyük spor kluplerinden biri *.
ne yaparsam yapayım, ne kadar kötü davranırsam davranayım her zaman oradsın, ve beni hiç bir zaman terk etmeyeceğini bilmek, inan insana güç veriyor.
bir insanın hayatı boyunca kaç sevgilisi olur? evlenene kadar ortalama 2-3 diyelim. zamparası var, gömlek değiştirir gibi sevgili değiştireni var ama normal bir insanın evlilik töreni başlayana dek 2 ya da 3 sevgilisi olur genellikle.
sevgili, flört gibi kelimelerden anlamadığınız zamanları düşünün, daha 5 - 6 yaşındasınız. ' herkes bir takım tutar ' diyorlar, ' türkiye' de de genelde fenerbahçe tutulur, en iyisi fenerbahçe' dir ' diye de ekliyorlar. fenerbahçe bayrağı veriyorlar elinize, ' hadi bakalım artık fenerlisin ' diyorlar. ama olmuyor, bayrağı evin bir köşesine bırakıyorsunuz, orada kalıyor, televizyonda baba maç izliyor.
--spoiler--
- kimin maçı babacığım?
- galatasaray' ın.
- kim yeniyor?
- gençlerbirliği...
--spoiler--
o an, o dakika sarı kırmızı renkler gözünüzü alıyor. bayrağı veren komşunun kapısına fenerbahçe bayrağını asıyorsunuz. babanızla çarşıya çıkıyorsunuz - artık çok büyük olan - küçük şehrin sokaklarında dolaşıyorsunuz ve bedeninize uygun galatasaray forması alıyorsunuz. o formayla dolaşıyorsunuz günler boyunca. ara sıra televizyona bakıyorsunuz, başları sürekli yukarıda, yukarıdan bakan adamlar: fenerbahçeliler... başınızı öne eğiyorsunuz, gurur ve tebessümle, http://4.bp.blogspot.com/.../s400/metinoktay.jpg' ; de olduğu gibi. eliniz kalbinizde değil ama o renkler, o formanın sevgisini taşımak biler size yeni bir şeyler kazandırıyor.
sonra maç oluyor, avrupa maçı, 5 - 0 bitiyor. kazanıyor takımınız. sadece 3 futbolcuyu biliyorsunuz, tanju, simovic, prekazi.
yıllar geçiyor, kemale eriyorsunuz. bir kızı görüyorsunuz ve içinizde bir şeyler yanıyor. ona tutuluyorsunuz. elini tutuyorsunuz, gülüyorsunuz beraber geziyorsunuz, sonra o elin sahibi uzaklaşıyor. galatasaray kalıyor geriye aşklardan öte.
bir insanla yeni mi tanıştınız? tuttuğu takımı soruyorsunuz, ' galatasaray ' deyince içinizden ona sarılmak geliyor.
galatasaraylı olmanın;
rakip 6 - 0 yendiğinde bile rakibin başkanının elini sıkacak beyefendilikte bir başkana sahip olmak olduğunu,
paralarını alamayan futbolcuların söke söke şampiyonluk çıkartmasıyla anlam kazandığını,
kolu kırık kaptanın sahadan çıkmaması ile aynı kapıya çıktığını,
milyon dolarlık yıldızlar alan rakibin karşısında altyapı patentli uğur uçar ile çıkıp kazanmak ile aynı manaya geldiğini farkediyorsunuz.
ve de gülüyorsunuz. galatasaray: şimdiye kadar verdiğim en doğru kararlardan biri. futbolun içindeki sessiz ama asil duruş.
rakip 6-0 yendiğinde rakip başkanın elini sıktığı için,başkanından hesap soran bir divan kuruluna,derbi öncesi şampiyonluğu garantilemiş rakibini tebrik edip bizi şaşırtmak yerine,sahasını akvaryuma çevirerek bizi hiç şaşırtmayan taraftara,takım kaptanı olmak için çirkeflik,provakatörlük gibi niteliklerin gerektiği, adının fair play gibi kavramlarla yan yana telaffuz edilmemesi gereken,bir zamanlar avrupa da başarılı olmuş fakat her daim fenerbahçe nin adının gölgesinde kalmış bir garip kulüptür.
benim takımımın gölgesinde kalmış takımdır fakat on dakikada bir bok atmaktan, kendimi avundurmaktan başka yapabilecek bir şeyim yok diyenlere on dakikada bir yazı yazdıran takım. bu takım harbiden küçük bir takım. senin takımın sikiyle döver bu takımı. o zaman git kendi takımının başlığına, git takımının başarılarını yaz orda. biz gidip malatyaspor'un başlığına, bizden küçük takımdır, galatasaray'ın gölgesinde kalmıştır diyor muyuz cicim? ya da bu takımdan küçük her takıma yazsak bunları ohoho. kıskançlık, hazımsızlık vardır. kendini avutursun da mantık çerçevesinde. rakip takımla dalga geçersin ama sportmenlik çerçevesinde.
Türkiyedeki En kral takım
Arda Turan'ı barındıran takım
Millet 14 M'a köylü getirirken bedavaya yıldız getiren takım
(bkz: Büyük iskender)
(bkz: Efsane)
aklı selim fenerliler vardı bi zamanlar. güzel atışırdık onlarla. zevk alırdık harbiden. ara sıra kızışırdı ortam, ama bilirdik ki karşımızdaki boş konuşmaz, dolu dolu cümleler kurardı, mantıklıydı.
şu yeni yeni türeyen fenerlileri gördükçe soğuyorum burdaki futbol muhabettinden. daha önceki nesillerde de yazarlık yaptım bu sözlükte. o nesiller özleniyor bazen cidden.
galatasaray çoluk çocuğun ağzında sakız olacak bi takım değildi..
bu akşam antreman yapmayıp toplu halde avatar filmini izleyecek futbol takımı. basının yerinde olsam bütün takımın gözlükle bir resmini çekmeden durmazdım.
kuyruk acısı olan mahlukların, devamlı kötü günler geçirmesini dilediği takım. transfler yapamamlarını da dilemektedirler görüdüğümüz kadarıyla ama bu kadar erken sevinmeyin, kaybeden galatasaray olmayacak.
