son beş resmi avrupa kupası maçında dört gol atıp bir gol yemiş takımdır. ama gel gör ki her gol yiyecekmiş gibi durmakta ve kalecisinin inadıyla şimdilik bu performansını avrupa' da devam ettirmektedir.
2-3 yıl önceydi. fenerbahçeli olduğum için tam hatırlamıyorum ancak galatasaraylılar iyi bilir. bir ara 11'in tamamı türklerden oluşuyordu. ve bu futbolcuların bir kısmı alt yapıdan yetişmişti. ferhat öztorun, uğur uçar, arda turan, özgürcan, cafercan gibi isimler vardı. u-21'in yarısından fazlası 11deydi. ne olduysa ne değiştiyse alt yapıdan bir tek arda turan kalabildi 11de. kimi sakatlandı kimisi gitti. geleceğin 10 yılki galatasaray'ın iskelet kadrosunu 2-3 yıl içinde eritten bir klüp haline geldi. hem kendine, hem taraftarına, hem türk futboluna bir takım yöneticiler ihanet etti. belki bugünün tek sorumlusu veya sorumlulaları o kadroyu elde tutamayanlardır.
hani küçük çocuklar anne babalarından ısrarlar birşey ister ya, anne baba da ısrarla "hayır" der. çocuk vazgeçmez, "banane banane" der, biraz da haddini aşar belki. işte o zaman bir tokat çarpar yüzünde.
işte galatasaray'da 22 subat 2009 galatasaray kocaelispor maçında bu tokatı yedi yüzüne. işte ancak bu tokattan sonra yönetim birşeyler yapmaya karar verdi. burada bunları yazarken kendimi o ünlü içimizdeki irlandalılar gibi hissettim ama, şunu da bilmek gerekir, bazen ağır travmalar değişimin tek sebebidir.
bu sezonu unutup efecan karaca, aydın yılmaz ve altyapıdaki diğer gençlerine yoğunlaşması, takıma katkısı göstermelik birkaç hareket olan shabani nonda başta olmak üzere kazanma hırsı tükenmeye başlamış isimlere teşekkür etmesi gereken, türkiye' nin en değerli 4 kulübünden biri.
ayrıca ruhunu kaybetme tehlikesi 5 sene üst üste şampiyon olamama tehlikesinden daha zararlı olabilecek dev. kalitesinden, büyüklüğünden bir gram yitirir mi? yitirmez. daha önce de 5 gol yemiştir, bitmiş midir? bitmez. perşembe günü bordeaux' dan fark yese de bitmeyecektir. büyüktür ve hep büyük olarak kalacaktır, tek yenilgiyle bunu yitirmez.
önemli olan türkiye' yi sevince boğan avrupa kupalarının başlıca unsuru olan ruhunu yitirmemesidir. yoksa kupalar, şampiyonluklar kaybedilir, önemli değil.
bir haftada önce göklere çıkardığımız, sonra yerle yeksan ettiğimiz takımımız. tamam kocaeli maçı affedilemez de, bu takımı, bu kadroyu tabi skibbe hariç yerin dibine sokmanında anlamı yok.
ayrıca belki bu yönetimin taktiğidir, geçen sene baktılar son haftalara girilince takım antrenörsüz kalırsa şampiyon oluyor, bu sene de aynı taktiği uygulayacaklar. olamaz mı?
sezonun en önemli maçı öncesi teknik direktörün görevine son veren bir yönetime sahip olan kulüp.
bordeaux maçı kaybedilirse, skibbe' nin yerine göreve getirilen yada takımın başındaki antrenöre laf söyleyemeyecek olan yönetimin kendini bir nevi ateşe attığını görüyoruz. bordeaux maçı kaybedilip skibbe o zaman gönderiliyseydi; biz gerekeni yaptık diyecekti adnanlar.
umarım taraftar bir üzüntü daha yaşamaz perşembe akşamı... -allah muhafaza - öyle bir şey olursa galatasaray tarihinin en iyi kadrolarından biriyle koca bir sezonu boşa geçirmiş olacak.
eskiden büyük bir fanatiklikle tuttuğum , ancak sonra sinirlenerek terk ettiğim takımım .. neden mi ?
1- hagi , ergün , arif , hakan sukur ve bülent korkmaz gibi adamlara jübile yapmayan ,
2-şampiyon olmus basarılı hocalarını , kişisel menfaatlerini gözeten menajerler için gönderen ( lucescu , gerets)
3- bülent tulun gibi galatasaray kültürü ile yoğrulmuş bir istanbul beyefendisi adam yerine adnan sezgin gibi şikeci galatasaray maçlarını satan adamı getiren
4-hakan şükürü kapı dışarı kovan , jübilesine real madrid-milan gibi takımları getirmesi gerekirken , onu trt'de yorumculuğa yollayan .
5-feldkamp'ı getiren , sonra kovan , sonra tekrar getiren .
6-üst düzey hocalarla gündemi meşgul edip , skibbe'yi getiren .
7-yardımcılık görevine ümit davalayı getirip , sonra 1 ay sonra kovup , adamı ümit milli takım hocalığından eden ..
8-uğur uçar gibi pırıl pırıl bir adam federasyon hatası yuzunden futbol hayatını kaybedebilirdi , ama onun peşini takip etmeyen.
9-başarısızlığı lakayt sabri,barış gibi adamlarda aramak yerine hakemlere ağlayan .
10-hasan şaş varken , takımın 1.kaptanlıına fener ile anlaşıp geri dönen ümit karanı getiren ,
11- ve en önemlisi gs ruhunu kaybeden ve kaybettiren bir takımı sizce neden tutayım .. suni başarılar , uefa kupaları için mi ...
sağlık personeli komple şutlanmadığı sürece daha bir sürü teknik direktörü kurban edecek olan camiadır. evet adının olduğu her yerde umut var ama umut da bir yerde fakirin ekmeği be dostlar. günümüz kurallarına göre oynayamıyorsak napalım. düşünün, o lanet sakatlıklar yüzünden ilk onbir 2-3 haftada bir neredeyse yarı yarıya değişiyor, bazıları sezon boyunca formayı bile göremiyor. böyle sabit duran bir kadro olmayınca capello olsa napar? bir de hagi gelsin falan diyor bazı aklıeveller, onun da teknik direktörlük maceralarını biliriz, fanteziye gerek yok...
bülent korkmaz' ın getirmesi muhtemel savaşçı ruh ile kendine gelmesi umut edilen aslan. bazıları futbolcularına çirkef desin, önemli değil, kendi takımlarındaki çirkefleri göremediklerindendir.
hafta itibariyle şampiyonluga elveda demiş takımım. hayale dalmanın, galatasaray ın oldugu her yerde umut vardır diyerek polyannacılık oynamanın ne zamanı ne de yeri şimdi. zaman geleceği düşünme zamanı, vakit galatasaray'ı çiftlik gibi görenleri yani sabri sarıoglu'nu lincoln'ü bu takımdan nasıl gönderirizin davasını verme vakti. zaman tarihinin en iyi kadrosunu kurmasına ragmen basiretsiz bi teknik direktörü takımın basına getiren yönetimi hesaba cekme zamanı, vakit artık galatasaray'ın saygın çizgisinden kaydıgını gösteren olayların gün gibi ayyuka cıktıgını görme vakti. artık gs'nin baskanı son hafta kazandıkları bi sampiyonluk sonrası eline mikrofonu alıp "denizli'den de duyulsun" diyebilen bir alaylı. * galatasaray'ıma bir şeyler oluyor ve bu beni cok üzüyor.
takımın bu noktaya gelmesine sebep olarak gösterilecek birçok şey var. Milyonlarca Galatasaray taraftarı 22 bin kişilik stadı dolduramıyor. bu stad dağ başında falan değil, istanbul'un merkezinde. galatasaray bu sene standartların üzerinde bir takım kurdu, çok kaliteli transferler yapıldı. ancak maçlara ilgi yine değişmedi, değişmiyor. maalesef galatasaray taraftarı olarak güneşli günleri seviyoruz biz. havalar güzelleşecek, takım takır takır top oynayacak ve biz o zaman bayram çocukları gibi stadta şarkılar söyleyeceğiz.
taraftarlık bu değil, performansımız sıfır.
futbol takımları taraftarlarıyla bir anlam kazanır. evet galatasaray'ı nedensiz seviyoruz. sarı-kırmızılı formayı giymiş o 11 adama sevgi besliyoruz yersiz. sevdiğimiz kıza söyleyemeyeceğiz aşk şarkılarını besteliyoruz. yenilgisinde kahroluyoruz, anlamsız bir şekilde.ama buluşmaya *gitmiyoruz. ben bunu anlamıyorum. sanırım bu işte bir yanlışlık var.
aylardır saha içine ışıl ışıl yansıyan kepazeliğin, ayan beyan gün ışığına çıkması için sanki sadece bir maça ihtiyacı olan takımım. madem öyle kocaelispor'a teşekkür edelim..
bu takım yenilmiştir. her takım yenilir; fakat sen kendi mabedinde 5 tane gol yiyorsan orada duracaksın, durmalısın. üzerindeki belediye takımı forması değil !
bugün gelinen noktayı,yakın geçmişle analiz etmek daha doğru olur.
