müzikleri, oyunculukları, konusu ve konunun işlenmesiyle tam bir başyapıttır. kanımca çingene hayatını, Kusturica'nın "çingeneler zamanı" filminden daha etkili bir şekilde gözler önüne koymuştur.
tony gatlif imzalı izlediğim bu ilk film genel atmosferi dolayısıyla epeyce başarılı. müzikal unsurlar elbet pek bir destekçi. final ise kusursuz. filmin vizyon tarihi 1997.
rona hurtner ı keşfettirmiş, canlı, samimi, hüznü; muhteşem müzikleriyle boğan tony gatlif filmi.
özellikle isidor un arkadaşının mezarı başındaki
(bkz: tutti frutti tekila) eşliğinde gerçekleştirdiği ritüelle aklımızdan çıkmayacaklar arasındadır.
izlerken, çigan müziğinin en güzel örneklerini de duyabileceğiniz film.. hem aramak, durmadan aramak, hem de anı yaşamak vücut buluyor filmde.. inanılmaz.. **
çingeneleri anlayabilmek için, bilmek için, yadırgamamak için izlenmesi gereken film. Hele hele Balkan müzikleri ile ilgiliyseniz, sizde onlardan biri olmak isteyebilirsiniz bu filmi izledikten sonra.
