sevgilimle oynadığım winning eleven la hayatıma giren,fc barcelona maçlarındaki güzelliği görmemle beni benden alan,her ne kadar kızlar anlamaz dense de ispanya italya ligini soluksuz takip etmeme yol açan muhteşem teknik akıl oyunlarına gerek olan,yakışıklısı bol spor
ülkemizde yaşını başını almış işadamlarının uğrunda birbiryle kavga ettiği, hakkında insanların akşamları tv'de saatlerce yorum yaptığı hatta dayanamayıp birbirlerine hakaret ettiği, işsiz güçsüz serseri takımının stadları doldurup 90 dakika boyunca küfür ettiği maçtan sonra birbirleriyle kavga ettiği, bazı gerizekalıların takımı yenildi diye ağladıkları, insanları "biz" "siz" diye gruplara bölen spor dalı. adam gibi izleyecekseniz izleyin, ne diye üzerinde saatlerce yorum yapıp birbirinize laf sokuyorsunuz, tuttuğun takımın yendiyse sana ne yararı var? yenildiyse de ne üzülüp duruyorsun?
hayat tarzı. sadece 22 kişinin topun peşinden koşması diye niteleyecek olanı feci şekilde yanıltacak derecede derin olgu. hükümetlerin ve ideolojilerin yapamadığını yaparak insanları aynı çatı altında birleştiren coşkunun kaynağı, ta kendisi.
biraz sonra okuyacaklarınız tamamen subjektif bir bakış açısıyla yazılmış olup, yazılanlar sadece yazının sahibini bağlamaktadır.
öncelikle futbol konusunda dünyanın en yüzeysel insanı olduğumu söyleyerek başlamak istiyorum söze.
futbolla alakam yendiği zamanlar fenerbahçe'yi tutmam ve milli maçlarda milliyetçilik duygularımı tatmin etmeye çalışmaktan öte değildir. futbol terimlerinden korner, taç, penaltı gibi basit olanlarını kavramış ancak ofsaytı senelerdir verilen uzun uğraşlara rağmen direnerek anlamamışımdır. yok karşı takımın oyuncuları tek çizgide bizim takımın adamı yandan geliyor filan, çık anlamıyorum. anlatsalar da anlamıyorum, çizseler de anlamıyorum, şansal abi uğurcuğuna 100 defa oynattırsa da anlamıyorum.
anlamadığım diğer bir nokta da o koca kaleye küçücük topun nasıl oluyor da bir maç boyunca taş çatlasa 5-6 defa giriyor. zamanında 19 mayıs gösterilerinde ponpon sallamam sebebi ile bir sahanın içinde bulunmuşluğum var, kaleyi yakından da gördüm, bayağı büyüktü. tamam saha da büyük ama basket maçında toptan biraz daha büyük çemberden o kadar çok geçiyor da o top, neden futbolda neden ağlarla kucaklaşamıyor? koskoca kalenin direğini nasıl da yalayabiliyor? yok arkadaşım anlamıyorum işte, anlamıyorum.
Futbol 11'er kişilik iki takım arasında oynanır ve kendine özgü kuralları vardır. Oyunun amacı, ayakla topu rakip kaleye sokmaktır. Topu elle ve kolla oynamak kesinlikle yasaktır, ama kafa ile ya da kurallara uygun olarak bedenin herhangi bir yeriyle topa vurulabilir. Yalnızca kaleciler belirlenmiş bir alan içinde topu elle tutabilir.
Futbolcular kendi takımının simgesi olan forma giyerler. Her oyuncunun forması üzerinde farklı bir numara yazılıdır. Yalnızca kaleciler, öbür oyunculardan kolayca ayırt edilebilmesi için farklı renkte forma giyer. Bütün futbolcular, bu oyun için uygun biçimde üretilmiş özel ayakkabılar kullanırlar.
Futbol alanı dikdörtgen biçiminde, uzunluğu 90-120 metre, genişliği ise 45-90 metredir. Ancak uluslararası maçlarda bu ölçüler uzunluk 100-110 metre, genişlik 64-75 metredir. Uzun kenarlara taç çizgisi, kısa kenarlara kale çizgisi denir. Futbol sahasında taç çizgisi kale çizgisinden daima uzun olmalıdır. iki taç çizgisi arasında uzanan ve alanı tam ortasından ikiye bölen çizgiye ise orta çizgi adı verilir. Orta çizginin tam ortasında 9,15 metre yarıçapında bir çember bulunur ve bu çembere de orta yuvarlak ya da santra yuvarlağı denir. Karşılaşma bu çemberin içinden yapılan vuruşla başlar. Karşılaşma başlamadan önce oyuncular, kendi yarı alanlarında yer alırlar. Kale çizgilerinin tam ortasında birer kale bulunur. Kale iki kale direği ve bir üst direkten oluşur.iki direk arası 7,32 metre, üst direğin yerden yüksekliği ise 2,44 metredir. Futbol topunun çevresi 68-70 cm, oyunun başlangıcındaki ağırlığı ise 410-450 gram arasında değişir.
Kale önlerinde kale çizgisine bitişik olmak üzere 40,32 x 16,50 metre boyutlarında ceza alanı bulunur. Kalecilerin topu elle tutabildikleri tek yer burasıdır. Bu alan içinde, kalenin hemen önünde 18,32 x 5,50 metre boyutlarındaki başka bir alana da kale alanı (altıpas) denir. Ceza alanı içinde rakip oyuncuya yapılan fauller ve kaleci dışındaki futbolcuların elle topa dokunmaları dahil 9 kusurlu hareket olarak nitelendirilen hareketler Penaltı penaltıyla cezalandırılır. Penaltı atışı, ceza alanı içinde kale çizgisinin ortasından 11 metre uzaklıktaki penaltı noktasından yapılır. Kaleci, top penaltıyı atan oyuncunun ayağından çıkmadan öne doğru hareket edemez, yalnızca kale çizgisi üzerinde sağa sola hareket edebilir.
Hakem kuralları çiğneyen takımı serbest vuruş kararıyla da cezalandırabilir. Serbest vuruşlarda, rakip takımın oyuncularının topa vuruş noktasından en az 9,15 metre uzakta durmaları gerekir. Eğer bir oyuncu rakip oyuncuyu sakatlayacak ölçüde sert ve kasıtlı faul yaparsa, orta hakem bu oyuncuyu sarı ya da kırmızı kartla cezalandırır. Kırmızı kart gören oyuncu oyundan çıkarılır ve takımı eksik oyuncuyla oyunu sürdürmek zorunda kalır. Üst üste iki sarı kart gören oyuncu da kırmızı kart görmüş durumuna düşer. Futbol oyununda bir başka ceza atışı da ofsayttır. Top hücuma geçen takımın oyuncusuna atıldığı sırada, o oyuncu ile kale arasında, kaleci dışında karşı takımdan en az bir oyuncu yoksa ofsayt kararı verilir. Ofsayt yalnızca karşı takımın oyun alanı içinde gerçekleşir.
Top hücumdaki takımının oyuncusunun ayağından aut çizgisi dışına çıkarsa aut olur. Bu durumda top altı pas içinden yeniden oyuna sokulur. Top savunma halindeki takımın oyuncusuna çarparak aut çizgisinden dışarı çıkarsa korner olur. Bu durumda hücum etmekte olan takım tarafından topun çıktığı bölümdeki köşeden kaleye korner ya da köşe atışı denen bir atış yapılır. Top taç çizgisi üzerinden oyun alanının dışına çıkarsa taç olur ve top karşı takımın oyuncusu tarafından dışarı çıktığı noktadan oyuna sokulur. Taç atışı elle yapılır. Taç ve korner atışlarından ofsayt kuralı uygulanmaz.
Futbol dört hakemin yönetiminde ve gözetiminde oynanır. Bir orta, iki de yan hakem bulunur. Oyunu orta hakem yönetir ve verdiği kararları kesin olarak uygular. Taç çizgisi üzerinde görev yapan yan hakemler ise, topun oyun alanının dışına çıkışını, ofsaytları işaret etmenin yanı sıra faullerde, elle oynamalarda, golü belirlemede, oyuncu değişikliklerinde orta hakeme yardımcı olurlar. Oyun alanının yarısından sorumlu olan yan hakemler, orta hakemi ellerindeki küçük bayraklarla uyarırlar.
Futbol karşılaşması, her biri 45'er dakikalık iki devrede oynanır. iki devre arasında 15 dakikalık ara verilir. Oyun içinde çeşitli nedenlerin yol açtığı duraklamaların süresi dördüncü hakem tarafından belirlenir ve bu süreler her devrenin sonuna eklenir.
Eğer bir maçta kaybeden takım elenecekse ve maç berabere biterse; ya da iki maç şeklinde oynanan(iki takımın sahasında birer maç) bir eleme turu sonucunda takımların galibiyet, beraberlik, yenilgi ve gol averajları aynı ise 90 dakika sonuna 15'er dakikalık iki devre eklenir. Bu iki devrenin sonunda herhangi bir takım diğerine skor ya da averaj üstünlüğü(iki maç şeklinde oynanan eleme turlarında) sağlamışsa maç bu takımın lehine sonuçlanır. Eğer eşitlik bozulmamışsa seri penaltı atışlarına geçilir ve bir takım galip gelene kadar karşılıklı penaltı atışları kullanılır.
kitleleri peşinden sürükleyen sihirli bir oyun. Anavatanı çin olduğu söylenir. hatta geçtiğimz yıllarda Fifa bile bunu dillendirdi. Futbol sadece 22 kişi ve 4 hakemin katkı yaptığı bi oyun değildir. Futbol değişik kültürleri birbirine tanıştırmaya vesile, yoğun bir nüfusun stes atma aracı, yüzbinlerce kişinin ekmek kapısı, ülke tanıtımı, büyük projelerdir. geçtiğimiz aylarda fenerbahçe'nin suriye'ye gittiğindeki gelişen olaylar, dünya kupalarındaki renkli, barış dolu görüntüler bunun en güzel örneklerindendir.
evrensel olduğu söylenen, zaman zaman insanları daha çok bir evrensel boks müsabakasına davet edebilen, onca çocuğun 1 top peşinde koşturduğu, izin verilse arkalarından annelerinin de koşturacağı vazgeçilmez bir spor türü.
defansif futbol anlayışını bir nebze olsun çözmek ve seyir zevkini artırmak amacıyla nacizene bir önerimin olduğu ingiliz oyunu.
hıncal uluç denen adamı hiç sevmememe rağmen bir cümlesi benim için önem taşıyor.
" kovulmamak için teknik direktörler yenmeye değil; yenilmemeye oynuyorlar." bu cümleden yola çıkrak ve bir kaç gözlemimi anlatarak işe başlamak gerekirse, yunanistan'ın avrupa şampiyonu olduğu sene oynadığı futbol yenilmemek üzerine kuruluydu. bunu takip eden dünya kupasında ise italya taş gibi bir defans ile kupayı kaldırdı. başarı yolunun; defansif futbol anlayışından geçtiğini anlayan teknik adamların benimsediği defansif futbol anlayışı ise futbol seyir zevkini ve gol ortalamalarını düşürdü.
nacizane önerime gelinirse; herkese garip gelebilir ama futbol oyunun puanlama sisteminin değiştirilmesi üzerine. defansif futbol anlayışına darbe vurmak amacıyla beraberlik sonucu alınan 1'er puanın beraberliklerde veya en azından " golsüz beraberliklerde " kaldırılmasıdır.
yenmek veya yenilmek üzerine oynanan oyunun zevki mutlaka başka olacaktır.
bunun yanında kazananın 3 kaybedenin 1 puan aldığı maçlar ile hem kazanmaya teşvik edilmiş olunur, hem de uyuzca başlayıp uyuzca biten beraberlik maçlarının üstesinden gelinmiş olunur.
(bkz: seçilirsem ofsaytı kaldıracağım) (bkz: sen bir öneri getir seni görelim)
yıllar boyu çok içli dışlı olursanız karı-koca gibi olmanız kaçınımazdır. bir süre sonra stada gitmek, evlilerin her h.sonu yıllar boyu sürdükleri aktivitelere benzer. alışkanlıktır işte, gideceksinizdir.
tvde kanalları dolaşırken kazara gördüğünüz yeşil çim, sizi bilinçaltınızın desteğiyle heyecanlandırır. tıpkı her evlilik yıldönümünde akşamı beklerken ki heyecan gibi. ama ne gördüğünüz yeşil çim onunla ilk tanıştığınızdaki kadar, ne de 20 yıl sonraki evlilik yıldönümü ilk kutlamalarınız kadar heyecan verir. ama oturur izlersiniz futbol maçını, evlilik yıldönümüzü her sene kutladığınız gibi.
tribünlerde üzüntüyü de sevinci de aynı anda yaşarsınız, eşinizle hep paylaştığınız gibi. takımızın yenilgileri ard arda geldiğinde ya da yönetimden memnun olmadığınız zamanlarda 'bırakıyorum ben artık futbol izlemeyi' diye haykırırsınız, tıpkı eşinizle kavgaların sıklaştığı dönemlerde ayrılmayı düşündüğünüz gibi. ama bir galibiyetle tekrar bağlanırsınız takımınıza, tıpkı eşinizin bir gülüşüyle yumuşadığınız gibi. ve illa ki o stada yeniden gideceksinizdir, akşam yine eşinizin koynuna gireceğiniz gibi.
