dinlemesi ve konuşması zevkli bir dildir ama öğrenmeye gelince adama işkence eder, bunun nedeni ise gramerinin zorluğu ve istisnai kurallardır. ayrıca bolca ezber gerektirir.
fransızlar'ın belçikalılarla, belçikalılar'ın kanadalılarla, isviçreliler'in hepsiyle "ne biçim fransızca konuşuyor la bunlar " diye dalga geçtiği dil.
günümüz türkçesinde 5931 adet fransızca kelime olduğu için, yeni öğrenmeye başladığınızda uzun süre bu kelimelerle idare etmek mümkündür.
çoğunlukla nokta (.) kullanımını unutan dil! rahatlıkla 11-12 satırlık cümlelere rastlayabilirsiniz. metin konusunun ağırlığı yetmezmiş gibi bir de o cümleyi anlayana kadar göbeğiniz çatlar!!
ingilizce denen çöplük dilden çok daha güzel ve kaliteli bir dildir. latin kökenli dillerin en güzelidir. fransız öpücüğünü icat etmiş bir milletin kötü bir dilinin olması beklenemez de zaten.
hiç hazzetmediğim, özellikle de dalga geçmek adına aşşağılık bir şekilde "doktoğ ğöno pağiii" veya cafeye gittiğimde garson gider gitmez "adisiyôn" falan derim. pis bi insanımdır ben. (bkz: budaklı neşe odunu)
