ingilizcesi florence, italyancası şaşırtıcı bir şekilde firenzedir. Ya da en azından ben şaşırdım. Floransa'da michelangelo tepesine çıkarsanız tüm şehri panoramik görebilirsiniz. Floransa italya'nın ilk başkentidir. Çiçekler şehridir. Hatta futbol takımının (Fiorentina) simgesi de mor menekşedir. Bir zamanlar fatih terim de bu takımı çalıştırmıştı belki ordan anımsarsınız.
Öncelikle şehrin ortasından akan Arno nehri ve Ponte Vecchio-floransa'nın en eski köprüsü sayesinde bu şehirde kaybolmazsınız. Arno Nehri üzerinde bulunan bu köprü, Floransa'nın en meşhur köprüsüdür. II. Dünya Savaşı sırasında bir köprüler şehri olan Floransa'nın tüm köprüleri Almanlar tarafından bombalanarak yıkıldığı halde, bu köprü askerlere çok şirin göründüğü için bombalanmamıştır. Hatta bazıları alman askerleriyle "bir köprüyü yıkamadılar" diyerek dalga da geçmiştir. Ama almanlar yine de yıkmamışlardır. Günümüzde Köprünün üzerinde çok sayıda hediyelik eşya dükkanı vb. diğer küçük dükkanlar bulunmaktadır. Unutmadan, arno nehri her ne kadar faydalı olsa da, zaman zaman taşıyormuş. Umarım siz oradayken taşmaz.
Burada görülmesi gereken yerler duomo kilisesi (santa maria deella fiore), eski saray (palazzo vecchio-old palace)(kırmızı tuğla gibi olan bina), sinyorlar meydanı (piazza signoria) , cumhuriyet meydanı (Piazza della Repubblica) ve santa kroşe meydanıdır (Piazza Santa Croce).
Orta çağda Sinyorlar meydanında birçok kişi idam edilerek ya da yakılarak öldürülmüştür. Yine ortaçağda roma imparatorluğunun kurulduğu ve roma kapısının da bulunduğu bu şehirde teknik olarak demokrasi var olsa da imparatorluğun en zengini olan bankacı medici ailesi pratikte imparatorluğu idare ediyormuş. Medici ailesinden, kendi de müzisyen olan, lorenzo medici sanatın her alanına destek vermiş. Örneğin, Michelangelo, Leonardo da Vinci ve Botticelli'ye sponsor olmuş. Ayrıca şarkıcı ve bestecileri floransa'ya getirtmiş, ve böylece rönesansın doğmasına ön ayak olmuş. Bu nedenle lorenzo medici "muhteşem lorenzo ("Lorenzo the Magnificent" - "Lorenzo il Magnifico") olarak da bilinir. Sinyorlar meydanına geldiğinizde bir çok heykelle karşılaşacaksınız. Bu heykelleri medici ailesi bağışlamıştır. Bunlardan ilki Michelangelo'nun Davud'u (David). Bu heykeldeki kaslar ve diğer organlar o denli detaylı hazırlanmış ki anatomi öğrencileri dersleri sırasında hep bu heykeli kullanırmış. Yalnız bu meydandaki heykel gerçeğinin kopyası. Gerçeğini "Gallery of the Academy of Fine Arts'da" görmek mümkün. Meydanda ayrıca Bandinelli'nin "Hercules and Cacus"(herkül), Giambologna'nın "The Rape of the Sabine Women" ve Fancelli ve Vacca'nın "Medici lions" (medici aslanları) heykellerini görmek mümkün. Yine sinyorlar meydanında yer alan ünlü duomo kilisesi gotik bir kilise. Bunu nereden anlıyoruz? Tabi ki önünün çok süslü ve gösterişli yan duvarlarınınsa sade ve tuğladan olmasından anlıyoruz.
Floransanın ikinci en ünlü meydanındaysa Pazar yeri var. Buradan ucuza kaliteli şeyler alınabilir. Bu meydandaki kafeler de çok ünlü. Özellikle "cafe gilli" (türkiyedeki çilli gibi) çok popüler ve gitmenizi tavsiye ederim. Bir de burada dilek dilemek isteyenler için domuz heykeli var. önce domuzun burnu okşanıyor. sonra ağzına madeni para bırakılıyor. eğer bıraktığımız para aşağıdaki mazgaldan içeri girerse dileğimiz kabul oluyormuş. denedik, gerçekten de para bazen giriyor bazen girmiyor. Santa croce meydanındaysa santa croce bazilikası ve yine çeşitli heykeller var.
Bu şehirde önemli meydanlarda taksi durakları var. ihtiyacınız olursa duraktan binin. Çünkü telefonla çağırdığınızda sizi almaya gelene kadar ki masrafı da sizden alıyor taksiciler. Ayrıca, burada tuhaf kostümler giymiş çok insan var. Ben önce onların mağazalar iş yapsın diye gösteri yaptığını sandım. Fakat onlar bireysel çalışıyorlarmış. Yani ne kadar işsiz varsa yüzünü gözünü boyayıp, kostümlerini giyip sokağa çıkmış. Ama iyi de olmuş. Floransa'ya ayrı bir renk katmışlar. Yalnız onlara para vermeden resimlerini çekmeye kalkmayın, sinirleniyorlar. Haklılar da çünkü o sıcakta ayakta dikilip insanların hayatını renklendirmeye uğraşıyorlar. Ayrıca 5-10 cent bile atsanız, kızmıyorlar. Ben venedik'ten sonra floransa'yı beğeneceğimi hiç tahmin etmezdim. Ama çok hoşuma gitti. Gitmenizi tavsiye ederim.
rönesans'ın doğduğu, italya'nın büyük şehirlerinden biri.
piazza della signoria'da frambuazlı meşhur floransa dondurması yenirken bir yandan da pandomimciler izlenmeli.
küçük bir kutu pizza alıp nehrin kenarına oturmalı.
ponte vecchio üzerinde el ele yürüyen gelinle damat, çalgıcılar, her ırktan binlerce insan görmeniz mümkündür.
ayrıca uffuzi galerisi de gidilmişken muhakkak görülmelidir. içeride fotoğraf çekmek her ne kadar yasak olsa da, dışarıdaki heykellerin yanında fotoğraf çekilmeyi unutmayın sakın. *
italya'nın diğer şehirlerine göre biraz daha büyüktür, zorluk yaşanabilir. fakat istanbul'da yaşayan bir insansanız şayet, bu şehir size küçücük gelecektir.
michalengelo'nun zamanında duvarlarına çizdiği portreleri görebileceğiniz büyüleyici ve buram buram sanat kokan şehir.
sokaklarında gezerken kendinizi bir müze geziyormuş gibi hissedersiniz her tarafta bir heykel ve floransa'da yaşamış sanatçı heykel ve mezarları bulundurur. ayrıca da vinci'nin mona lisa'yı çizdiği evi görebilirsiniz. eğer yolunuz italya'ya düşerse mutlaka bir rehber eşliğinde geziniz.
tanrının dünyaya armağanı. ilk görüşte aşk. istanbul'la kıyaslarken zorlandığım yegane şehir. her zaman bi şekilde istanbul kazanır da. insan bu şehirde gezerken nereye aşık olsam diye şaşırıyor. rönesans'ı anladığım şehir. şiir gibi şehir. floransa bir çok şey.
italya tarihine damga vuran ailelerin, politikacıların, düşünürlerin, sanatçıların yüzde doksanının memleketi; her sokağından tarik akan bir şehir. bir günde tamamını gezdik, ama şehri gerçekten tanımak için bir ay falan gerektiğini düşünüyorum.
bir dönem 812-1648 arası kutsal roma germen imparatorluğu'na bağlı alan, önce toskana markgraflığına bağlandıktan sonra, sırasıyla floransa cumhuriyeti (1115-1185 ve 1197-1532), floransa düklüğü (1532-1569) ve toskana büyük düklüğü'nün (1569-1801 ve 1814-1859) başkentliğini yapmış, 1532-1736 arası ispanyolların, 1736-1801 ve 1814-1859 arası avusturyalıların, son olarak 1801-1814 arası önce etruria krallığı (1801-1807), sonra arno ili olarak fransızların egemenliğinde kalmıştır.
ırmak kenarında yürürken "allam öldürceksen hemen şimdi" diye dua edilen, klasik pazar anlayışını yerle bir etmiş, o ne yapıdır-ki kilise mi desenli-peçete-koleksiyonu-sonucu mu belli olmayan,her şeyine teker teker hayran olunası şehir.
italya'nın toskana bölgesinin başkentidir. sokaklarında gezerken sanatı içinizde hissedersiniz. roma'nın görkeminden başı dönmüş bünyeye bir huzur getirir. turist yoğunluğu fazla olmasına rağmen, şehrin ağır sanatsal havası herkesi etkilemişçesine roma'daki o vıcık vıcıklık yoktur. orada koşuşturan turistçikler burada sakince gezer.
leonardo da vinci ve michelangelo bu şehirden çıkmış sanatçılardandır. zamanında medici ailesi italya'daki bütün sanatçılara "gelin buraya yerleşin, para pul, ev, yemek, kadın... ne isterseniz bizden" demiş ve floransa'yı böylece sanat merkezi haline getirmişlerdir.
floransa* kelimesinin kökü fiore(çiçek)dir. fiorentina da futbol takımıdır.
floransa'ya yolunuz düşerse ve yakın yerleri de gezmek isterseniz, 1 saatlik bir tren yolculuğu ile siena'ya gidebilirsiniz. hatta, oraya kadar gitmişken siena'yı da mutlaka görmenizi tavsiye ederim.
internetten gördüğünüz hava durumuna da pek inanmayınız. nem oranı oldukça yüksek olduğu için hissedilen ısı, yazan sayıdan çok farklı olmaktadır. mesela ortalama 30 dereceyi gösteriyorsa, bilin ki 50 derece hissedeceksiniz, nefes almakta bile zorlanacaksınız.
bu şehrin saati sanki rönesansta durmuştur. özellikle geceleyin bir başınıza yürürken kendinizi leonardonun atelyesinin önünden yürüyerek geçiyormuşsunuz gibi hissedersiniz. sanki michelangelo, davidi henüz bitirmemiştir. palazzo pittide raphael çizim yapıyordur rahatsız etmemeniz gerekir. bir de kulağınızda herhangi bir müzikçaların kulaklığı varsa ve çalan müzik bir klasikse tadından yenmez kıvamdadır artık şehir. ponte vecchio da oturup ayaklarınızı arno nehrine uzatırsınız. michelangelo tepesine çıkarsınız bisikletinizle, yorulursunuz belki tepeye varana kadar, ama yanınıza bir şişe bira ve kitabınızı almışsınızdır zaten. siz kimsenin umrunda değilsinizdir artık. kimse de sizin. düşünülecek o kadar çok şey vardır ki böyle bir başınıza herkesten uzakken. o kadar çok şey düşündürür ki ya da bu şehir size.
ülkenize döneceğiniz zamanı hesaplarken kendinizden utanırsınız. güvercinler bile buradaki insanlara güvenirler. kaçmazlar kimseden. kaçsalar bile çok ender uçarlar. delicesine koşar halde çok güvercin görürsünüz. ama bu güven yüzündendir ki yollarda ezilmiş bir çok ölü güvercin görürsünüz. üstüne biraz düşündüğünüzde bu asfalt bile değil, taşlara kazınmış ölü güvercinler size güven üzerine iyi bir ders bile verebilirler.
eğer rönesansta yaşamış olma hayalleri kuran biriyseniz bu şehir sizi bırakmaz.
ama eğer bir arkadaşa bakıp çıkacağım modundaysanız rönesansa karşı, o zaman bir haftasonu yeterlidir size floransada. güle güle dersiniz bu ağlamaya hazır yaşlı şehre. ve çeker gidersiniz arkanızda her saçma sapan anda bastırabilecek yağmura anlam yüklemeye çalışan insanlar bırakıp. otuz nisan ikibinyedi bu dediğim.
Floransa (Firenze), italya'da bir şehirdir. Kuzey italya'daki Toskana bölgesinin başkentidir. Kısa bir dönem, eski italya Krallığı'na da başkentlik yapmıştır.
Şehir, içinden geçen Arno Nehri çevresinde kurulmuştur. Çevresindeki yerleşim alanlarıyla beraber yaklaşık bir milyona yakın nüfusa sahip olan şehir, geçmişte olduğu gibi bugün de italya ve Avrupa'nın önemli ticaret merkezlerinden biridir.
Bunun yanısıra italyan Rönesansının doğum yeri olarak bilinen Floransa, kültürü ve mimarisiyle dünyaca ünlü bir turizm kentidir. Şehirde önemli sanat galerileri ve müzeler bulunmaktadır. Leonardo da Vinci ve Michelangelo bu tarihi şehirde yetişmiş dünyaca ünlü sanatçılardır. Yine ünlü yazar ve şair Dante Alighieri bu şehirde yaşamış ve ilham almıştır.
yağmur yağdımı sokaklar inanılmaz kötü kokardı, orada satılan her şey çok pahalıydı, bir sürü zenci apaçi dolanırdı caddelerde ama çok güzel şehirdi be sözlük!
3 aylık bir aradan sonra kavuşmama ramak kalan şehir. sevilecek bir yanı yok ama, insan yine de özlüyor. neyse, Allah'tan bu sene takım güzel gidiyor. tribün kovalarız en kötü.
