2007'ye nazaran gol atmanın daha zor olduğu ama zamanla alıştığım hatta Inter Milan ile word class dahil rakipleri gol manyağı yaptığım, görsel olarak beklentilerimin boşa çıktığı, birkaç ay içerisinde çıkacak olan 2009 serisinden ümitlenmeme sebebiyet veren oyun.
Fifa 2007'nin yapay bir şekilde zorlaştırıldığı halidir. Rakip defansı ikiye bir yakalarsınız, sizin adamınız dibinizden ayrılmaz, kaçmaz boşa. Sürekli son dakika golü yersiniz, sözde yapay zekamız gol yemenize karar vermiştir çünkü. Bunlar çoğunlukla bir türlü durduramadığınız rakibin on numarasının ayağından çıkan frikiklerden gelir ki en süper adamlar bile yüzde yüz yüzdeyle oynamıyorlar ki. Fifa böyle artık, 09, 10, 11 de hep böyle olacak, tam para tuzağı.
fifa 09'un çıkışına yakın nostalji yapmak maksatlı nanik yaparaktan oynamaya devam ettiğimiz oyundur. world class seviyesinde oynanarak orgazm olunabilir, gerisi boştur. fakat şampiyonlar ligi yarı finalinde fenerbahçe - fenerbahçe gibi eşleşmeler oyunun tadını kaçırır. siktir git fifa 2008, abin gelsin.
bu oyunda casper durumu var(hayalet).
nasıl mı?
korner atarken orta yapmak yerine direk kaleye vurduğumuzu düşünelim.
kaleye giden topu normalde ön direkteki adam tutacak.
ama noluyor gidiyor top ön direkteki herifin içinden geçip gol oluyor.
ister elinden ister göğüsünden ister ayağından hiç farketmez.
eğer ön direkteki oyuncuyu açarsak bu sefer kaleci ya var gücüyle topu kalenin içine alıyor yada oyuncunun içinden geçiyor.
fıfa 09'u oynamadım ama her sene bunu yaparlarsa eğer fıfa serisi diye bir seri yok olup gidecek.
berlin olimpiyat stadında sahada top oynayanlardan, yedek kulübesinden, basın mensuplarından ve özel güvenliklerden başka kimse olmamasına rağmen* tribünlerden deli gibi tezahüratların ve davul seslerinin yağdığı oyun. bir de güvenlikçiler belli bir düzene göre dizilmiş tribünlere.*
oynaması en zevkli futbol oyunudur. bakın en gerçekçi demiyorum. pes i zaten hiçbir zaman sevemedim ama fifa serileri içerisindeki en iyi oyundur kesinlikle.
99, 06 dan sonra bana en çok fifa zevki veren oyun. ancak son 2 yıldır elime fifa almışlığım yok. ancak diğer fifalarda da olduğu gibi bu oyunda da mantık hataları ve teknik hatalar çok. fifa 98 de bir şifre yazınca ufolar futbolcuları kaçırıyordu. bunda o kadar saçmalık olmasa da şu tür şeylerle karşılaşabilirsiniz:
ayrıca bir maçta taç kullanırken adam topu yere doğru indirdi ve topu oyuna ayağıyla soktu. ama yinede çok güzel bir oyundur. ancak pes artık fifa serilerine bin basar.*
Bilinenin aksine Fifa 08 çıktığı zamandaki bilgisayarların next-gen yani next generation (yeni jenerasyon) grafikleri kaldıramayacağı için fifa 07 deki oyun motorunda değişiklikler yapıp piyasaya sürdü. Sadce playstation 3 e next-gen çıktı sadece skill hareketleri ile pes e ayarı verdi. Fifa 2010 a kadar böyle gitti ve en sonunda fifa 11 de bilgisayarlar için playstation 3 deki Fifa 2010 un oyun motoru getirildi. Daha sonrada tam olarak playstation 3 le ayni oyun motorunu kullanmaya başladı.
Bilgisayarım sebebiyle 6 yıl oynamaya mahkum olduğum ve sıkılmadığım tek oyundur. Ayrıca serbest vuruştan q+d kombinasyonuyla kalenin sağ alt köşesine %90 oranla gol atılabilecek nadir FIFA'lardandır.
belki de en mutlu, en huzurlu çağlarımda bana eşlik etmiş oyun. fifa 05'le başlamıştı fifa serüvenim; ancak fifa 08 kadar hafızamda yer bırakan, anılarımla özdeşleşen ve oyun müzikleriyle bile beni duygulandırıp geçmişi buğulu gözlerle hatırlamama sebep olan başka bir oyun olmadı.
oyunun artık gerçekle bir bağı kalmayan, elazığ depremi ile birlikte yıkılıp giden anılarımı da süslediğini söyleyeyim. beni duygulandırmasının en büyük sebebi de budur zaten. pc karşısında oturduğum sandalyeden kafamı sola çevirip açık olan pencereden dışarıyı seyrettiğimi hatırlıyorum... işte benim en huzurlu, dertsiz tasasız, hiçbir şeyden sorumlu olmadığım günler. belki de o günlerdeki rahatlığı özlüyorum, oyun da bahanesi oluyor.
ancak tüm bu görüntülerin tatlı birer anı olarak kalması da artık mümkün değil, çünkü o gün oturduğumuz ev veya pencereden seyrettiğim tüm o apartmanlar bugün yerle bir olmuş durumda. hiçbiri kalmadı. depremde hepsi tuzla buz oldu. içerisindeki tüm o yaşanmışlıklar, sevinçler, hüzünler, kavgalar, gülüşler... hepsi moloz yığınlarının altında bugün.
fifa 08 o mutlu günlerimin figüranlarından biriydi, bu sebeple bu başlığa geldim içimi dökmeye. yine gidiyorum elazığ'a ara sıra, ama hiç uğramıyorum çocukluğumun geçtiği o mahalleye. en son ne zaman ağladığımı bilmiyorum ama ne zaman ağlayacağımı biliyorum. fifa 08'in cd'sini bile görünce gözlerim doluyor artık. belki yitip giden çocukluğuma duyduğum özlem, belki de yıkıntıların altında ezilen hatıralarımın hasreti sebep oluyor buna.
fifa 08'in en güzel şarkılarından birini buraya bırakıyorum. o zamanlar hoplayıp zıpladığım bu şarkıya bugün ahlar vahlar eşlik ediyor.
