bir çekim tekniği popüler bir dizi veya filmde kullanıldı diye o yapıma aitmiş ve başkası dokunamaz zanneden insanların olduğu anlamamızı sağlayan dizi.
ramiz karaeski'nin ölümü yeni birşeyleri başlatan değil sonlandıran olmalıydı ama işin içine mert,bahar girdiği için ezel intikama devam edecek keşke etmese. ömer, ezel iki sezondur öğrendiğimiz kadarıyla büyük acılar çekmiş bir insan evladı. insan acılarından biraz ders çıkarır.
dayının veda bölümü tam da böyle olmalıydı ki oldu. dayı ölmeliydi, sanırım sonunda intikamını almayan kalmayacak. kenan ramiz'e, ezel cengiz'e, ali temmuz'a sonra hepsi kenan'a.
--spoiler--
şimdi ateş etsem kapı ah der mi acısından? *
--spoiler--
61.bölümüyle 2.sezonun tüm hantallığını atan dizi. herhalde (ne herhaldesi lan? kesinlikle) türk televizyon tarihinin en iyi çatışma sahnesini sahnelediler. tek kelime ile harikaydı. mantık aranması da saçma olur. estetik olarak harikaydı diyorum. müzik, ağır çekimde gösterilen aksiyon vs.
ezel ile dayı the boondock saints adlı filmdeki murphy ve connor gibi kenan'ın adamlarını delik deşik ettiler. dayı v for vendetta'Daki "v" gibi bu çatışmadan kurşunlar kendisine işlemiyormuş gibi sağ çıkmış ve temmuz'a "niye ölmüyorsun?" dedirtmiştir. bizlerde de boşalma yaşatmıştır bu sahne. bence türk tv. tarihnin en iyi sahnelerinden biriydi bu. her ne kadar bahsettiğim filmlerden etkilenilip çekilse de.
ve yine v for vendetta'daki gibi dayı'da son sahne'De gözlerini yumdu. muhteşem sözlerle. keşke bizlere salak muamelesi yapar gibi bölüm boyunca ezel için açılan yolları dayı'nın ağzından söylettirmeselerdi. iki kelime ile geçiştirebilirlerdi. neyse işte. ona rağmen muhteşemdi. bölüm çok iyiydi. bölümün çatışma sahnesinden sonuna kadar olan kısmı ise muhteşemdi diyebilirim*
-biz bade ölsün bade ölsün diye beklerken azad-bade işbirliğiyle dayı öldü. ama böylesi daha vurucu oldu.
-cengiz yine puştluğunu yaptı. bu adamın sonu hiç iyi değil.
-kenan ramiz dayı - motor selma ikilisinden intikam almakta haklı bence. yani hepsi kötü ama kıyasla kenan daha haklı gibi. kenan'ın haksız olduğu yer bahar'ı vs. de öldürmesi. kenan ile kızının buluşma sahnesi de etkileyiciydi. kızı da çok daşmış bu arada.
-dayı'nın karısı rabia ile buluşması da selma-dayı ikilisine bir kere daha küfrettirdi. yazık lan kadına. bölümün en etkileyici sahnelerinden biriydi. kadının oğulları ölmüş selma-dayı yüzünden ama o hala dayı'yı bekliyor. üstelik birlikte çektirdikleri bir fotoğraf bile yokmuş.
son bölüm, kaderime lanet etmeme sebep olan bölüm olmuştur. sen git 60 bölümün tamamına yakınını izle,* 61. bölümü izlemeden yat uyu. bende bu talih varken çölde kutup ayılarının ...
bu son bölüme bakılaraktan bütün dizi oyuncularının haklarını vermek gerek. gerek ezel karekterine bürünen kenan imirzalıoğlu'nun, gerek dayı karekterinde ki tuncel kurtiz' in ve kenan birkan rolünde ki Haluk Bilginer gerçekten ne kadar iyi oyuncular olduğunu bir kez daha kanıtlamışlardır.
ikinci sezonda fazlası ile saçmalamış ve izlemeyi bırakmış olmama rağmen 61. bölüm ile ilgili aldığım olumlu duyumlardan sonra netten izlediğim ve gerçekten de bu bölümü çok başarılı bulduğum atv dizisi.
öyle ki 61. bölüm son olsaydı bile olurmuş, hatta efsane bir son olurmuş. sanırım dizinin ismi ezel olduğu için dayı ile değil ezel ile bitirecekler bu diziyi ama olsun ramiz karaeski'ye yakışır bir son olmuş onunkisi.
sadece çatışma sahnesi için bile dizi türk tv dizileri arasında en tepede yer alacaktır . duygusal, dramatik bir guy ritchie
filminden alınmış bir sahne gibiydi . ben kendi adıma çok beğendim .dayı karakterinin vedası da ancak bu kadar güzel olabilirdi.
dayının ölümü, babam ve oğlum filminde tüm salon ağlama krizleri geçirirken hihoaohaohao mala bak la hala koşuyo diye gülmekten linç girişimine uğramış ve son anda yırtmış olan beni bile ağlatmıştır.
bu geceki bölümüyle birkaç bölümlük saçmalamayı fazlasıyla unutturan senaristleri kutluyorum. gerek duygusal sahneler gerekse çatışma sahnesi olsun gerek dayı ve rabi gerek dayının ölüm konuşması olsun şahsen beni ve bir çok kişiyi dağıtmıştır ağzım yüzüm kaydı lan ağlamaktan. dayı şiiri ve sondaki cümleleriyle bu diziyi zaten bitirdi öldürdü bizi de. dizinin kalanı eğer öldüyse ki öyle gözüküyor çok tatsız olacak buna eminim ve son olarak;
''insan yaşıyorken özgürdür.''
bok atma çabasında değilim, ve finaldeki o tekniği de, müziği de kullanan ilk yapım leyla ile mecnun değil, lakin daha üç hafta önce orada kullanılan tekniğin aynısının -ve hatta aynı müziğin- burada kullanılması olmamış gibi o yüzden en azından bir esinlenme var diyelim. ama sonuç olarak gayet harika bir bölümdü ve o sahneye de yakışmış harbiden.
yine de ellerinize sağlık en az bu bölümü beklediğim kadar sabırsızlıkla bekliyorum sonraki bölümü.
--spoiler--
off be dayı. sevemedin karagözlünü doyunca.. şimdi çocuklarınla ve selma'nla birliktesin, giderayak da bize yaşamı sorgulattın, türk dizi tarihine geçtin. senden bilgesi, senden akıllsı gelmez artık dayı..
--spoiler--
yönetmenler, senaristler gerizekalı. oyuncular, oyuncu koçları gerizekalı. yapımcılar, kurgucular gerizekalı... ama sözlük yazarları zeki daima en iyisini bilir. siktirip gidin afedersiniz efendim bir boku da beğenin amına koyim. o sevdiğimiz amerikan dizilerini öve öve bitiremezken, köpek olup gideceksiniz en sonunda ona yanıyorum.
dayı ile ezel malum yere geldiklerinde dayının atleti direk görünüyordu. aha dedim çekim hatası yaptılar. en son göt oldum tabii.. kenan da bunu gayet biliyordu ve gitmelerine izin verdi.
o değil de hakikaten müthiş bir bölümdü; özellikle dayının son sözleri... boğazım düğümlendi.
bu bölümün en çok dikkat çeken bir diğer tarafı da pek tabi çekimlerdi. bilenler bilir discovery channel'da time warp diye bir program var; bir an onu izliyorum sandım. kurşunlar, kan efektleri, boş mermi kovanları... her şey mükemmeldi.
ezel zaten türkiye'nin gelmiş geçmiş en iyi dizisiydi. bu sahneler ile çitasını inanılmaz artırdı.
haluk bilginer kızı ile buluşma sahnesinde oyunculuk dersi verdi. adam rolü yaşıyor arkadaş. bu arada kızı iyi bulmuşlar; yüz hatları benziyordu kenan a. aynı şekilde kenan imirzalıoğlu son sahneleri öyle bir oynadı ki, ben ağlayacaktım.
