yerde yuvarlanan portakal sahnesiyle Baba filmine guzel gonderme yapmis dizidir. hakikaten de o sahneyi yeniden cekmek icin samatya meydandan daha guzel mekan bulunamazdi.
başrollerinde kenan imirzalioğlu ve cansu dere nin oynadığı, pazartesi günleri show tv de yayınlanan türk dizisi.efendim ne oldu nasıl oldu anlamadım ama sağım solum herkes ezel hastası oldu.hatta arkadaşımın teki pazartesi akşamları olan derslerinin ezel yüzünden erken bitirildiğin söyledi, çok şaşırdım.
dizide tuncel kurtiz in canlandırdığı dayı karakterini çok seviyor millet, ben de sevdim, çok tatlı bir herif, "yiğeeeeen yiğeeeen" deyip duruşu da pek şeker. yiğit özşener i özgür çocuk karakteriyle tanıdım ve o zamandan beri çok severim, oyunculuğuna diyecek yok, çok başarılı.
şimdi kazma ezel'e bir şey demek istemiyorum, ne kadar yürüyen bir kalası andırsa da kurtarıyor.ammaaa cansu dere denilince orda bir duracaksın yiğen. işte beni diziden soğutan, esas kızın oyuncusu.allahım o ne baygın gözler, o ne koyun bakışlar, o nasıl bir rol yapamayış ve o nasıl bir sesini kullanamayıştır yarabbim.her sahnede beni sinirden sinire sürüklediğinden, 3. bölümden sonra izlememe kararı aldım.
kısacası ezel, akıcı, izlenebilir bir dizi ama o kız..ı.ıh dayanamıyorum.
--spoiler--
yukarda söylenmiştir kesin ama söyleyelim gene de. ramiz dayı'nın portakal seçme sahnesiyle bir godfather nostaljisi yaratmıştır. sonu benzemedi neyse ki.
not: tuncel kurtiz bütün gün başımda "kardeşşş" dese sıkılmam. mp3'e kaydeder dinlerim, o derece.
--spoiler--
kurtlar vadisindeki gibi özlü söz söyleme üzerine kurulmuş, zaman zaman kasan dizi filmdir.
(bkz: ben herşeyi olan ama kaybedecek hiç birşeyi olmayan bir adamım)
