ya zincire uyup devam ettirmeli bunu ya da yalnız başına yaşamalı bir ömür. şahsi fikrim yalnız, akrabalarımdan uzakta * bir yere taşınıp beni tanıyan herkesle bağlarımı koparıp hoyratça yaşamak ama bazen düşünüyorum da diyelim ki yaptım bunu geldim bilmem kaç yaşına sonra öldüm. kimsesiz, yalnız başıma, hiç yaşamamış gibi, ne fena. sonuçta insan yalnızlıktan korkmuyor olabilir ama sonuçta yalnız ölmekten herkes korkar.
Birini gerçekten sevince o kadar güzel bir şeydir ki tarifle anlatilamaz. Bence evlilik iki insanın yarım kalan puzzle parçalarını birleştirerek büyük resmi görmeleridir.
Kız isteme (13000), sol üst taraftaki kız isteme başlığı altındaki kalemlerin toplamı; ayrı bir şey değil yani. Çiçek bohça nişan elbiseleri kuaför vs.
Balayını da Sinop'ta yapacaklar herhalde.*
Nişanı salonda yapacaklar gibi kabul etmiş, evde yaparsanız foto da çekmezseniz saçı başı da kendiniz yaparsanız epey bir tasarruf oluyor.
Evlilik güzel şey ama her baba yiğidin harcı degıldir. Mesela tam bir olgunluk gerekir bu işte. Doğacak olan çocuğundan sonra onu sevmek, hislerine tercüman olmak ve en önemlisi eşinle beraber mutlu bir yuva kurmak bilinci anlatılmaz yaşanır kesinlikle. O saadete erişmek için çaba sarf etmeli insan. Dediğim gibi evlilik iki kalbin tek bir yerde birleşip yüce olmasıdır. En zor anlarınızda bile dirayetle aşkınızı diri tutmak. Tıpkı fırtınalı bir yerde camın içinde yanan mum gibi.
