bir ömür boyu hayatının ta içine mi sıçacak yada tam içinde mi olacak karmaşasında kalındığından mütevellit risk almaktan korkmak ve iki kişi mutsuz olmaktansa tek başına mutsuz olmak tercihidir.
7000 lira civari maas aliyorum. Evim arabam da var. Basima bela mi ariyorum gidip biriyle evleneyim ? Haftasonu istedigimi yapiyorum, istedigimi yiyor, istedigimi izliyor, istedigim kadar bilgisayar oyunu vs oynuyorum. gelicek kafa sikicek "askim biraz benimle ilgilen" vs. Cidden hic gerek yok. Yurt disina cikalim desem zaten ingilizce bilmiyor karilarin yarisi, yine dibimde. Yurt icinde bir yere gidelim 2 rekat sohbet edelim desem eline telefon alicak malak malak selfi cekecek. Turkce kitap okumam, film izlemem, dizi de izlemem. Beraber bir sey okumak, izlemek dert olacak. Evde oturup is yapan, yemek yapan birini zaten istemiyorum. Gunlugu 150 liraya kralini yaptiriyorum zaten. Diger seyler icin de kafa dengi birini bulmak hem zor, hem de bulduktan sonra o kadar samimi olmaya gerek yok. Isin seks kismina girmiyorum zaten. Tum bu aradiklarima sahip olup da iyi seks yapani yoktur. Varsa bile, geceligi 500 liraya kralini zaten bulurum. Sikmisim Turk kizini. Literally.
Evlenip de mutlu olmayan insanlar var. Bu insanlara bakarak karar vermek ilk etapta mantıklı gelmiyor olabilir. Onlar beceremediyse biz de beceremeyecegiz diye bir şey mi var diyebilirsiniz ama istatistikler yalan söylemez.
