evlenmek, evlenecek çiftin ailelerininde evlenmiş kadar önemli olduğu söylenirdi hep. galiba bu argüman yeni nesilde pek baş göstermiyor. kimsenin büyükleri taktığı yok pek. devir hep kötüye gidiyor. bekarım ama gördüklerime göre evlilikte en önemli şeyler. uyum, sevgi, saygı,cinsellik, rutinden olabildiğince uzak kalma galiba. tüm bunları biraraya getirme derdindeyken ailelerin de anlayışlı olması gerekiyor bazen.
cv me bir boşanma eklemiş biri olarak diyebilirim ki, değil 7, 77 sene de geçse aynı kasayı (aynı ev demiyorum 2 sene unıversitede aynı evde yaşadım) paylaşmadığın sürece düşünülmemesi gereken birliktelik.
edit: soran olmuş 3 aylık evlilik 7 yıllık sevgililiği tüketti.
ilişkiler bana göre kendi içinde safhalara ayrılan 10 temel seviyeden geçiyor. Evlilikse ancak -ideal olarak- 7. safhada husule gelen bir şey.
1. Birbiriyle tanışmak, karşılıklı ilgi duymak ve adım atmak
2. Bu adımlar sonucunda birbirinin hayatında tutarlı şekilde "var olmak"
3. Bu var oluş sonucunda karşılıklı etkileşimde bulunmak (sevişmek en erken burada olmalı)
4. Birbirini, hassasiyet ve zayıf yönlerinizi görecek kadar tanımaya başlamak ve bunun sonucunda bir karar vermek (çoğu ilişki burada kopar)
5. Ailelerle tanışmak, iletişim kurmak, onların da bu sürecin önemli bir parçası olduğunu anlamak
6. Aileler tanıştıktan sonraki evliliğe hazırlık süreci, olayın iyice derinleşmesi (makaraların sıklıkla koptuğu bir başka seviye)
7. Evlilik
Buraya dek eğer gerçekten sağlıklı bir şekilde gelinirse, o evliliğin yürüme şansının da (daha sonra karşılaşacağınız zorlu seviye ve engellere rağmen) oldukça yüksek olduğunu iddia ediyorum.
