Türk halkı olarak bu işin bokunu çıkarıyoruz 100-200 bin liralar havada uçuşuyor görgüsüz gibi bilezik ve takı setleri,en pahalı eşyalar olacak diyen kız tarafı ve daha nice boktan durum.
Benim kitabımda, güvenmektir. O kadar güveneceğim ki düşünün evleneceğim. Bu nasıl teslimiyet? işte o kişiyi beklediğimden bunca sıkıntım. Gelmezse diye korkum.
nasip kısmet derler ama kadere inanmadığım için bir şey diyemiyeciğim şekerim. doğru zaman doğru mekan doğru insan ve yeterli maddi imkanlar dahilinde neden olmasın? ama şu var, güzellik değil de insan gibi insan olan, anne olmaya layık kadın bulmak da zor.
ayaklarımızı yıka demiyoruz kızım, en zor günde bir gülüş at pis pis sırıtıp acımızı unutalım başka da bir beklentimiz yok. yoksa istersen evde kıçında eşofman sırtından hırka eksik olmasın, paspal ol sıkıntı yok. insan ol insan. *
muhakkak ki başımıza gelecek. ama ne zaman bilinmez. 30'unda daha taze bir erkek kişi olarak kendime 40'ına kadar avans veriyorum. zaten o yaştan kaşığı saplasan da tutunmaz. *
bir de ergen bir dönemimde ''tamam lan kesin bununla evleneceğim'' dediğim kızla düğün şarkımız bile hazırdı, vay ergen ben vay;
Aslında çok kutsal bir şey ama evlenmek için gerçekten aşık olmak gerekir. insanlar artık aşık olarak değil de bundan iyisini bulamam, elimden kaçırmayayım mantığıyla evleniyorlar. Yani günümüzde evde kalmamak adına yapılan eylemdir. Ha bi de hava atmak için evlenenler var. Sosyal medyaya fotoğraf atmak için falan. Herkes görsün demi. Görmezlerse mutlu olamazlar çünkü. Hoş. Gözler önünde yaşanan şey ne zamana kadar mutluluk getirir o da şüpheli.
evlenmek sadece 2 kişi ile olmaz,
en az 6 kişilik bir ekip işidir.
erkek, kadın ve bunların annesi babası.
ayrıca kendi içinde maddi, manevi, cinsel ve aileler olarak çeşitli paylaşımları barındırır.
bu paylaşımları doğru yönetenler başarılı olur.
Bir aralar dusunuyordum. Sonra kendi kendime sordum ulan kale iki üniversite bitirmişsin iş yok. O kızı nasıl geçindireceksin mal mısın sen zaten kendini zor doyuruyorsun dedim ve ilelebet vazgeçtim. Evlenmek eskidenmiş artık.
Benim bir arkadaşım nikahını 2 yıl önce yapmıştı bazı sebeblerden dolayı düğünü bu yaz oldu ve düğünden daha bir ay önce boşanmayı düşünüyordu. Hatta düğünü bile yapmayacaktı da neyse dedi yani.
içimde yatan bir aile babası olma isteği ile çok istediğim şeydir.
ama tabi ki doğru kişi ile doğru zamanda olmalıdır hem de öyle evlenmek için uçan kuşa borç olmamalıdır. annem ile babam evlendiğinde evlerinde tek eşya yokmuş şimdi çok şükür evleri de var arabaları da ama işte önemli olan seninle her zorlukta yaşayacak birisini bulmak lazım. yoksa evlilik güzel şey.
düzenli bir iş, düzenli bir hayat, düzenli seks hayatı, düzenli yaşam..düz düz düz !!
ne var yani amk ? düzenli hayat bu kadar gerekli mi ?
bir yere bağlı kalmak. oradan kopamamak. acizlik bence lan...
yalnız bunu 19 yaş kafasıyla yazıyorum. biliyorum ki 35 yaşına gelip de hala kupkuru bir yalnızlığın içinde olduğumda belki de bu laflarıma götümle güleceğim...şimdi bile gülüyorum o ayrı mesele. ama götümle değil. tek fark bu !
yine de ister insan..güzel bir eşi olsun, derdini dinlesin, arkasında olsun, yalnız bırakmasın, derde derman olsun, bazen konuşalım edelim, aşkla sevişelim. iki tane bebemiz olsun..istemişimdir bunları
ammaa sadece istemişimdir. gerçekleşmesi pek mümkün olmayan arzular bunlar.
belli de olmaz. fakat istediğim zaman çekip gitmeyi çok severim.
"herkes evleniyor, ben de evlenmeylim" düşüncesine kapılarak, haz etmediği insanla aynı yastığa baş koyan çok kişi tanıyorum. özellikle çevremde belli bir yaşın (26-27) üstünü geçmiş kadınların hepsi bu komplekse giriyor. yeni evlenen veya senelerdir evli olan arkadaşlarım arasında mutlu mutlu yaşayan sadece iki çift tanıyorum. diğerlerinin çoğu mutsuz ya da boşanmış durumdalar. kadını da, erkeği de hep aynı dertten yakınıyorlar.
"büyüsü gitti sanki"
ee gider tabii manyak. siz zaten başında acele ettiniz. birbirinize aşık bile değildiniz. sırf yaşım geçiyor triplerine girdiğiniz için evlendiniz. bu hatayı yapmayan bir ben varım, bir de tolga isimli arkadaşım. o da benim gibi arkasına yaslanmış, olan biteni izliyor. milletin derdini dinlemekten bıktık usandık diyebilirim. ardı ardına gelen boşanma kararlarını olağan karşılar olduk. bir sene önce instagram'da yüzyılın çifti gibi poz veren teletabisler, bir yılın sonunda sadece rakı kadehi pozları paylaşıyorlar. atarlı ergenler gibi sürekli giderli yazılar paylaşıyorlar. evlenmeden önce gül gibi ilişkisi olan arkadaşım, bir süre sonra evlenme kararı almıştı. haliyle adamı destekledik ve hazırlık süreci boyunca maddi-manevi yardımcı olduk. ben ara ara "abi eminsin di mi?" diye yoklama çekiyordum. her seferinde emin olduğunu, her şeyi değerlendirdiğini söylüyordu. düğününde viski şişeleri havada uçuştu. gelin-damat, konuklar, çocuklar, garsonlar vs herkesin keyfi bomba gibiydi. asrın düğünü oldu diyebilirim. neyse, mutlu mutlu dağıldık evlerimize. bir hafta sonra aradı; "bugün programın var mı? eğer yoksa rakı içelim" dedi. bunu pazar sabahı saat 10'da söyledi. dünden kalmaydım ama kıramadım. daha afyonum patlamadan rakıya oturdum. sofraya oturur oturmaz "abi ben boşanıyorum" dedi. ben de doğal olarak "ebenin damı" dedim. evde vazolar, camlar falan kırılmış. bir haftalık evlilik emenike..
durum bundan ibaret. acele etmemek lazım. dışarıdan gözüktüğü gibi değil inanın.
ben mi? cevabı aşağıda duran görsel ile veriyorum. hatta; eva braun ile evlenmeyen hitler triplerinde bir cevap vereyim. hitler; "ben zaten almanya ile evliyim" demişti. ben de şunu diyorum o zaman;
liseden mezun olduktan sonra sınıftaki kızların yarısı evlendi. üniden mezun olunca da sınıftaki kızların yarısı evlendi. bi ara evden uzak kaldım bi 3 ay kadar. anneme alış işte yarın bigün evlenirsem şimdiden antreman olur diyorum. annem de allah korusun diyor. Lisedeki arkadaşlarımın çocukları diş çıkarıyor. ben de yirmilik diş falan çıkarıyorum işte.
