kesfettiğimde , tutuşu çirkin sigarasıyla bile etkileyebilen. Enstrümanları konuşturan. çalarken de kendinden geçen zayıf aslında hoş, klasik, minimalist müzikler yapan rus sanatçı.
benim gibi bir eski toprağın ihtiyaç duyduğu ve arzu ettiği müzik tadını sonuna kadar verebilen parmakları lezzetli bir piyanist.
yazılarımı yazarken sadece onu dinliyorum, onu hissediyorum beni en derin, unutmaya yüz tutmuş anılarımın içine hapsediyor.
çarşamba gecesi garaj istanbul'da verdiği konserle bir kez daha kalbimde taht kuran müzisyen.
öncelikle mekan daha doğrusu ses sistemi berbattı*. öyle ki piyanonun ve kemanların sesinin duyulmadığı zamanlar oldu. ses teknisyeni olmadığı için(!) sorunları evgeny halletmeye çalıştı. buna rağmen inanılmaz derecede sempatikti. pek iyi olmayan ingilizcesiyle* ön sıradaki seyircilerle** muhabbet etti. "istanbul' a bi daha gelecek misin?" sorusuna evgeny cevap vermeden "başka bi mekana gel burada bi daha sahne alma." diye bağıran abi bana göre gecenin diğer yıldızıydı.
ayrıca bildiğin yakışıklı bi adam* piyanonun yanı sıra gitar ve davuldaki yeteneklerini de sergiledi. yoğun istek üzerine vals'i iki defa çaldı ancak ne yazık ki sigarası yoktu. konserin sonunda sovyet marşı' nı çalması hoş bi sürpriz oldu.
sonuç olarak aksaklıklara rağmen konser çok güzeldi. evgeny ve saz arkadaşları* müthişti. other child room ve vals'i canlı dinlemenin keyfi şahaneydi.
waltz'i insanı insandan alır.
21. yüzyıl chopin'i.
çalarken beni de aynı tribe sokuyor. sigara yakıp ağzımda unutasım geliyor.
ama sigara sağlığa zararlıdır.
evet.
Youtube'da bizimkilerin nerden bulup da bu kadar abanma ihtiyacını hissettiğini hala anlayamadıgım über şahsiyet. Waltz'ı ve Other children room'u önerilir.
